tatem indifferentie/ quia inagis ꝓnus et inagis inclinatus eſt ad opus virtutis. Omrua autem pͥdicta nomuia quomodocunqꝫ capiatur libertas/ ſupponunt pro eademre. ſcilicet pro ipſei voluntate. nontaimen ſunt ſynonima. quia ī diuerſis acceptionibus diuerſa habent,notata. Nam libertas a peccatoſupponit pro voluntate. connotando eam eſſe in gracia. Libertas amiſeris connotat eam eſſe ſine penaLibertas q neceſſitatē connotat eānon poſſe neceſſitari. Libertas indiſferentie connotat eam non incigisinclinari ad vnum oppoſitorum ꝙad reliquum. Libertas contradictisnis vel oppoſitionis connotat eamſimpliciter poſſe in vtrumqꝫ oppoſtorum. In propoſito autem cum loquimur de libero arbitrio intelligimius de libertate contingentie cōtradictionis ſiue oppoſitionis.Tercia pars. de conditionibusvoluntotis.Anteꝙͣ vero inquiramus que ſitformalis ratio huius libertatis. enumerande ſunt alique conditionesipſius voluntatis Brima eſt ꝙvoluntas nō eſt ſolum potentia paſſiua/ ſed actiua. nec ſolum operationum exteriorum/ ymmo ſuorum interiorum actuū qui ſunt volitio velnolitio. Vnde poſſet diuidi voluntas in voluntatem agentem etvoluntatem poſſibilem. conſimiliter ītelligendo ſicut ſupra dictum ede intellectū. Si enlm voluntas foret paſſiua tantum/ non eſſet in ſuapilibera poteſtate velle ⁊ non velle p̄ſente obiecto quia non eſt in poteſtate paſſiui pati et non pati principio actiuo diſpoſito ⁊ ſufficiēter approximato. Secunda eſt ꝙ voluntas eſt paſſiua non ſolum ab obiecto ſed eciam ab iitellectu/ a ſēſu⁊ appetitu ſenſitiuo. De obiecto patet quia eſt cauſai percialis volitiomīs vel nolitionis. De intellectupatet. quia noticia intellectualis concurrit ad actus voluntatis vt apparebit ex dicendis. De ſenſu ctē⁊ appetitu ſenſitiuo. patet quia ſenſus mouet intellectum cum repreſētat ei ſpeciem mediante qua mouetur ad intelligendum. Ap̄petitusecium ſenſitiuus ipſum mouet cumde ſuo obiecto ſepe intellectus aliter⁊ aliter iudicet. ſcd̓m qd̓ appetitusſenſitiuus eſt aliter/ ⁊ aliter affectatus. Vnde dicitur ſecundo rethorice/ ꝙ non eadem videntur amantibus ⁊ odientibus. neqꝫ iratis ⁊ moſuete ſe habentibus. Sit ergo ſenſus ⁊ ſenſitiuꝰ appetitus primo mouendo ipſum intellectum medianteipſo mouet voluntatem/ quid voluntas nata eſt moueri et diuerſificari quo ad eius actum ſcd̓m alterum et ulterum iitellectus iudicium. Tercia eſt ꝙ voluntas nōſolū in ſeipſam actiua eſt volitionisvel nolitionis. ſed eciam mediantibꝰ actibꝰ illis/ actiua ē ī intellectuin ſenſum/ et in appetitum ſenſitiuum. de intellectu/ ⁊ per cōſequēsa fortiori de ſenſu patet propoſitūquis aliter anior et odium non per