ꝑtineat panē nob̓ dare/ ꝓpter qd̓ petimꝰ panē noſtrū cōtidianū de nob̓⁊cͣ. tamē ad hoīes ꝑtinet. ip̄m diſpēſcire Videlicet pone corꝑalem diſpenſāt filijs ſuis patres carnales.ſpūalem vero diſpenſcire debēt ſpirituales ſcꝫ prelati ⁊ doctores. Sꝫium queritur inter diſpenſatores vtfidelis quis inuenūicitur Quis enumeſt hijs temporibꝰ fidelis ſeruus etprudēs quem conſtituit dominꝰ ſuper fumiliam ſua. vt det illis cibuin temꝑe fideliter ⁊ prudenter? Fideliter quātum ꝑtinet ad deū. prudenter quātum ad hores. Fideliterquantū ad deū / vt ſcilicet cū tontafide/ tanto timore/ tāta inſtrtia/ tanta diligentia quantū ſibi ꝯmiſſū eſtverbum dei diſpenſet. Prudentervero quantū ad homines/ vt ſcd̓mcrpcicitatē vniuſcuiuſqꝫ ſingulos erudicit ⁊ ſpūaliter nutriat. Ideo oreˢdeuote/ panem noſtrum cōtidionūda nobis hodie. Ponem ſcꝫ non ſolum corꝑalem. ſed ſpūalē. vt inſpires p̄latis ⁊ doctoribꝰ ecc̄ie tue/ vtveritatē tuam nob̓ ſtudeāt fideliter⁊ prudēter diſpēſcire. Et ſi illi nob̓pane iſtum frangere negligat autꝯtempnat. tu ipſe de nobis/ ⁊ paſcenos ꝑ occulta ſp̄us ſancti inſpiration. vt intꝰꝑ te capianꝰ panem.quo exteriꝰ fraudamur ꝑ ip̄orū tariturnitatē. alioquin moriūtur ⁊ fame ꝑeunt ꝑuuli ecce tue filij. qꝛ nōē qui frangat eis pane fidei ⁊ ſpūaliter eos reficiēt Vbo dei. Tu ergopr clemētiſſime Pone noſtrū cotidianum da nobis hodie Seq̄tur. Et dimitte nobis debita noſtra. Vbi poſt petitiones boni conferendi/ ſequuntur petitiones maliauferendi. Et primo ponitur quinta petitio pro amotione mali preteriti ſcilicet preterite culpē. Vbiprimo notandum eſt. ꝙ a beatitudine conſequenda prohibet nos triplex malum. Primo peccatum iācommiſſum. Secundo perecatumde proximo committendum. Tercio malum preſens ad peccatum īclinatiuum. Primum ergopetimus omoueri dicendo/ dimitte nobis/ ſcilicet peccatoribus. qꝛ ſidicimus quonam peccatum nonhabemus/ noſipſos ſeducimus/ ⁊veritas in nobis non eſt. vt dicitſcriptura. Ideo omnes dicere poſſumus. dimitte nobis debita noſtraid eſt peccata commiſſa/ ⁊ quantūad culpum / ⁊ quantum ad penam.quia aliter nō poſſumus īgredi begtitudinem eternam Quid vero nobis eſt regula impoſita/ ꝙ ſi nosvolumus nobis dimitti peccatumnoſtrumª nos eciam debemus dimittere proximo noſtro peccatumin nos commiſſum Ideo ſubditur.ſicut ⁊ nos dimittimus debitoribꝰnoſtris. Vnde poſt hant dominicaorationem/ ſtatim poſuit xpriſtushuius dicti rationem/ dicens. Sieium dimiſeritis ⁊cͣ. ¶ Vbi ſecūdo notandum eſt. ꝙ iſta dimiſſiopoteſt intelligi dupliciter Vno modo quantum ad offenſam. ⁊ hoc ēneceſitatis/ quia tenemur omnesdiligere ex caritate Alio modo qua