autem tanꝙͣ filijs dicitur paterSeptimo ī hoc nobis īpetrandi qd̓petimus/ grandis fiduciā datur.Quid enum negabit filijs/ qui iamdedit vt pater ſit. Quarto nōtandum eſt ꝙ hec oratio in ſuo exordio ⁊ in omnū ſui parte breuis e.⁊ hoc ſit ſcd̓m ſanctos/ propter plures rationes. Primo vt fiduciā citoimpetrandi tribuatur. quia fiduciādat cito annuendi qui brcuiter bultrogari. Secundo vt diſcamus resde quibus orandum eſſe inſtruimurNon enum docet hec orritio verbaſed res? quia non hijs ſolis verbisoratur. ſed eciam alijs. non tamenin alio/ ſed in eodem ſenſu. nā quacūqꝫ a deo oranda ſunt hijs verbisbacuiter continentur. Tercio vt eade quibus orandum eſt paucis verbis facilius memorie commendentur. Quarto vt prudentia ingenioſorum in paucitate verborum de ꝓfunditate miſteriorum ⁊ rerum multiplicitate miretur. Vnde ſuper illo verbo yſciye. Sermonem abbreuiatum fecit dominus ſuper terramHas duas rationes tetigit gloſcidicens/ ꝙ hunc ſermonem ita abbreuiauit dominus. vt in paucis verbis memoriter capi poſſit. ⁊ ita rebus impleuit. vt nemo ſine gracioſpiritus ſancti percipere poſſit. 1Quinto vt hec orcitio que propterſui breuitatem faciliter addiſcitur ⁊memoriter retinetur/ eciam frequentius dicatur/ ⁊ ſine faſtidio ſepiusrepetatur. Sexto vt eius ignorantia nullus excuſetur. quis quod tāl. 1 ofaciliter ſcitur. non niſi culpabiliterignoratur. Septimo vt in mentisdeuotione ⁊ non in verborum multiplicatione virtus orationis oſtendatur. Vnde ſupra Mᵗ. ſexto dicit̉Orantes autem nolite multum loqui ſicut ethiūci/ id eſt gentiles faciunt. putant eium ꝙ in multiloquioſuo exaudiantur. Et hec de exordiohuius orationis ſufficiantAnctificetur nomen tuū Itꝰexordium ſequitur tractatꝰ/ īquo ſeptem petitiones ordinantur.Et primo circa eas aliqua ſunt premittenda genecaliter. ſecūdo ſingucarum ſunt exponēde ſpecialiterPrimo ergo notandum eſt ꝙhec oratio domīca perfectiſſima e.quia ſicut auguſtimis dicit. ſi recte ⁊congruenter oramus/ nichil aliudSicere poſſumus/ ꝙ quod in hac oratione poſitum eſt. Quia enim oratio noſtra/ eſt quodammodo deſiderij noſtri expreſſiua. illa ſolumrecte orando petimus. que recte deſiderare valemus. In hac autem oratione non ſolum ponuntur omnia que recte deſiderare poſſumus/ ſꝫeciam eodem ordine petuntur quodeſiderandaſunt. ⁊ ſit hec oratio nōſolum poſtulare inſtituit. ſed eciamnoſtrum affectum ad ordinate deſiderandum informat. 1 Procuius declaratione ſecundo notandum eſt ꝙ in ordinato deſiderio primo cadit finis. deinde orduicita infinem. Finis autem noſter eſt deusin quem noſter effectꝰ tendit duplititer. Vno modo prout volumuso ij