ſpūaliter deum audiendum opꝰ eſtvt diſponat̉ ⁊ abilitetur vtraqꝫ aliapotentia ſcꝫ intellectiua ⁊ affectiuaqꝛ ſicut dicit rychardꝰ ſuper illo verbo. Qui habet aures audiendi audiat ⁊ ceterai. Ille habet aures audiendi/ qͥ habꝫ ſēſum ītelligēdi ⁊ affectudiligendi. Huiꝰ aūt auditꝰ ꝓpriꝰ actus ſeu officium eſt / diuinas inſpirationes recipere / ⁊ retinere. ⁊ deꝰ ē obiectū eiꝰ in quantum diuīs inſpirationibꝰ loquens / ⁊ interioribꝰ locutionibus docens Iuxta illud ps. Audiam quid loquatur in me dn̄s deus.Diuīa enim locutio interior inſpiratio eſt. qꝛ ſicut dicit augꝰ. ſuper gen.ad lr̄ām. Sapientia dei non ceſſatloqui occulta inſpiratiōe ad intellectualem creaturam cuiꝰ allocutionishabuit experientiam ſponſa que dicit. Vox dilecti mei pulſantis. Etiterum. Animā mea liquefacta eſtvt dilectꝰ locutꝰ eſt. Hec itaqꝫ voxſeu locutio dilecti nō exterior ſeu corporalis ſed interior ⁊ ſpūalis intelligenda eſt. qꝛ ſicut dicit gregoriꝰ ſecūdo moral̓. Ioquitur deꝰ intrinſecusſilēter/ ſonans inuiſibili lingua. Etvt idem oūit xxvij. moral̓. Vox dn̄iauditur/ cum gracie eiꝰ inſpiratio inmente concipitur. Et tunc ſpōſus cūſponſa. hoc eſt deꝰ cum anima īuiſibili lingua ſpūaliter cōfabulat̉. Vn̄bernard̓. ſuꝑ cantica dicit/ ꝙ ſp̄s eſtberbū diuinū/ ſpūs quoqꝫ eſt aīa/ ⁊habent linguas ſuas quibꝰ ſibi alterutrū colloquantur pn̄teſqꝫ ſe indicēt.⁊ verbi quidem lingua eſt faiuor dignationis/ amme vero lingua eſt felior deuotionis.De ſpūali ſenſu viſus.Capitulū octauūE ſpūali autem viſup̄diximꝰꝙ eſt ī potētia aīe intellectius⁊ vt richardꝰ ait deꝰ ꝑ intelligentiobidet̉/ ⁊ licet a dn̄o in exodo ſit dictum. nō videbit nis homo ⁊ viuetqd̓ de beatifica viſione accipiēdū ē.tamē deū in hac vita aliqualiter videre poſſumꝰ/ non ſolum viſione fidei enigmatica de qua dicit apoſtolus. videmꝰ nūc perſpeculū in enigmate/ ſed eciam viſione intelligētieque maior eſt fidei/ licet ſine fide haberi nō valeat dicente propheta Niſi credideritis nō intelligētis. Et dehac viſionē intelleciuali dicit gregoriꝰ xiiij. moral̓. ſuꝑ illo iob. Videbit faiciem eiꝰ in iubilo. ꝙ pleriqꝫ cōtemplatione quadam eciā prius ꝙcarne ſpolientur/ hilareſcūt. dum īiubilo faciem dei conſpiciūt. qd̓ fitdū aliquis oculū in radio eterni ſol̓figit. ibi biuens lumen videt/ qꝛ iāomnis mutabilitatis viſſitudine atqꝫ obumbratione calcatis/ veritati eternitatis inheret. huius itaqꝫ intellectualis viſꝰ ſeu ſpūalis oculi ꝓpriꝰactꝰ ſeu officium eſt/ diuīas perfectiones intelligere ⁊ experimentalitercognoſcere. ⁊ deus eſt obiectū eiusin quantum diuīs perfectionibus lucens / qꝛ diuīe ꝑfectiones ſunt/ velutpulchritudines obiectales indeo relucētes/ ⁊ aīe ītelligētia illuminātes