cōtemplationem diſtinguit Primaeſt ſcd̓ꝫ ſolam ymcginatione/ dū cittendimꝰ res corꝑales. Scd̓a eſt inymaginatione ſcd̓m rōnem/ proutſcilicet ſenſibilium ordinem ⁊ diſpoſitionem cōſideramus. Tercia eſt inratione ſcd̓m ymcginationem/ quado ſcilicet ꝑ inſpectionem rerum viſibilium/ ad inuiſibilia ſubleuamurQuarta eſt in rōne ſcd̓m ratione/quando ſcꝫ animꝰ intendit in viſibilibus qͥ ymaginatio nō nouit. Quīta eſt ſupra rationē / quando ex diuina reuelatione cognoſcimꝰ. que humana ratione cōprehendere nō poſſumꝰ Sexta aūt eſt ſupra ratione⁊ preter rationē/ quando ſcilicet exdiuina illuminatione cognoſcunturea que humane ratioī repugnare videntur/ ſicut ea que dicuntur de miſterio trinitatis. Per iſtas vero ſexſpecies deſignantur gradus quibꝰ ꝑcreaturas in dei cōtemplationem afcenditur. Nā in primo gradū ponitur ꝑceptio ſenſibilium In ſecūdo ꝓgreſſus ⁊ ſenſibilibꝰ ad ītelligibiliaIn tercio dijudicatio ſenſibiliū ſcd̓ꝫuitelligibilia. In quarto cibſoluta cōſideratio intelligibiliū/ ad q̄ ꝑ ſenſibilia ꝑuenit̉. In qͣnto ponitur ꝯtēplatio intelligibiliū/ que ꝑ ſenſibiliainueniri nō poſſunt/ ſꝫ bene ꝑ rōemcupi poſſunt. In ſexto vero cōſideratio ītelligibiliū/ que rō nec inuenirenet cuꝑe poteſt Et hec ꝑtinet ad ſublime ꝯtemplationē veritatis diuinein qua finaliter ꝯtemplatio ꝑficiturDe motibꝰ aūt qui diſtinguūturin oꝑatione cōtemplatioīs ſciendū26eſt ꝙ dioniſiꝰ iiijº caº de diuinis nominibꝰ tres motꝰ in cōtemplationediſtīguit ſcilicet circulaire/ rectū / et obliquū Vnde licet ꝯtemplatio ſit quedamt ſpūalis quies Iuxta illud ſaipientie viij. Intrans in domū meamcōquieſcam cum illa. que quies ītelligitur eſſe ab exterioribꝰ occupationibꝰ ⁊ motibꝰ corꝑalibꝰ. opponit̉trimen oꝑatio intellectꝰ/ in qua contemplatio ꝯſiſtit eſſencialiter. motꝰdicitur ſcd̓m ꝙ motꝰ eſt actꝰ ꝑfectivt ph̓us dicit iij. de aīa Et quia perſenſibilia in cognitionē intelligibiliūdeuenimꝰ. et oꝑationes ſenſibilesſine motu nō ſunt. inde eſt ꝙͣ operationes eciā intellectuales/ quuſi motus quidā deſcribūtur In motibꝰ autem corporalibꝰ ꝑfectiores ⁊ primiſunt locales. vt probatur octauoph̓iꝝ Ideo ſub eoꝝ ſimilitudine operationū/ ītelligibiliū differētie aſſignantur. Quia vero tres ſunt diffrētie motꝰ localis Nā quidā eſt circularis/ ſcd̓m quē aliquid moueturcirculariter circa idem centium euvniformiter Alius eſt rectus ſcd̓mquem aliquid mouetur ab vno ī aliud Terciꝰ eſt obliquꝰ quaſi cōpoſitꝰex vtroqꝫ. ideo in operationibꝰ ītelligibilibꝰ id qd̓ ſimpliciter habet vni formitatem/ attribuitur motui circulari Operatio at ītelligibilis ſcd̓ꝫquā proceditur de vno ī aliud attribuit̉ motui recto. Illa vero que habet aliquid vniformitatis ſimul cūproceſſu ad diuerſa/ ttribuitur motui obliquo. Et ſcd̓m hoc dyoniſius ponit motum circularē ī animad