tolo. Infelix ego homo? quis me liberabit de corꝑe mortis huiꝰ? Vnde ⁊ gregoriꝰ dicit ſuper ezechielemCum deꝰ iam per deſiderium et intellectum cognoſcitur. omnem delectationem carnis arefrcit Ex hoc eciam procedit. ꝙ ex ꝯtemplatiōe quādoqꝫ leſio ſequitur in corpore. quodin iacob figuratum eſt/ qui ptꝰ ꝯtemplationem dei/ vno pede claudicābat. quia neceſſe eſt vt conualeſcenteamore dei/ debilitetur am̄or ſeculivt gregoriꝰ ſuꝑ ezechielē uit Et idēo ꝑ agnitionem ſuauitatis dei/ vnꝰin nobis ſanꝰ pes remanet/ qtqꝫ alius claudicat Omnus enī qui ex vnopede claudicat. ſolum illi pedi īnititur/ quē ſolum amat Sic ergo ex p̄miſſis colligitur. ꝙ licet vita cōtemplatius. quo ad actū a quo denominatur/ qui cōtemplatio dicitur / eſſencialiter cōſiſtat in itellectu. tomenprincipium habet in affectu / in quatum videlicet aliquis ex caritate adcontemplatione iicitatur Et quia finis reſpondet principio. inde eſt eciam ꝙ terminꝰ ⁊ finuis ꝯtēplatiue vite ad affectum pertinet. dum ſcilicet in viſione rei cimate delectatur/et ipſa delectatione ad rei viſe amorem / amplius excitatur. Vnde gregorius dicit ſuper ezechielem/ ꝙ cūquis ipſum quem amat viderit. inamore ipſius amplius igneſcit. Ethec eſt vltimā perfectio contemplatiue vite vt ſcilicet non ſolum diuinaveritas videatur ſed eciā vt amēturDe proprio et adequato obiectovite contemplatiue.Capitulū vij.Ed adhuc ſpecialius inquirendum reſtat quid ſit adequatūſrū appropriatum obiectum vite cōtemplatiue. Vnde ſciendum eſt ꝙad eam principaliter pertinet ꝯtemplatio diuine veritatis/ quia huiuſmodi contemplatio eſt finis totiushumane vite Ideo dicit gregoriꝰ vimoral̓. ꝙ in contemplatione/ principium qd̓ deus eſt queritur Et augꝰprimo de trinitate ꝙ contemplatiodei promittitur nobis actionū omuiū finuis atqꝫ eterna perfectio gaudiorum/ que quidem in futura vitaerit perfecta quando videbimus cūfacie ad faciem. vnde ⁊ perfecte beatos faciet. Nunc autem contemplatio veritatis diuine competit nobisimꝑfecte videlicꝫ ꝑ ſpeculū ⁊ ī enigmate. vn̄ ⁊ ꝑ ea ſit nobis quēdā inchoatio beatitudinis que hic incipitvt in futuro terminetur. Sed quiaꝑ diuinos effectus in dei cōtemplationē manuducimur ſcd̓m illud romanoꝝ primo. Inuiſibilia dei ꝑ eaq̄ facta ſūt/ ītellecta ꝯſpiciūtur. indeeſt ꝙ cōtemplatio diuinoꝝ effectuūſecūdario et diſpoſitiue ꝑtinet ad cōtemplatius vitum prout ſcilicet exhoc manuducitur homo ī dei cognitione Vnde augꝰ dicit ī libro de vera religiōe̓ ꝙ ī crecituraꝝ ꝯſideratiōenō bana et ꝑitura curioſitas ē exercēda/ ſꝫ gradꝰ ad īmortaliai ⁊ ſꝑ manētia faciēdꝰ Ideo dauid cognitiōeꝫoꝑm dei q̄rebat. vt ex hͦ inanuduceretur in deum dicens Meditabor inomnibus operibus tuis. Hinc eciād 1.