qꝛ volūtas mouet omēs alias potencias eciam intellectū. Mouet athec vis appetitiua ad aliquid inſpiciendum ꝓpter amorem rei viſe. velꝓpter delectationem que ꝯſequiturex eiꝰ viſionē. Et ideo gregorius ſuper ezechielem conſtituit vitom ꝯtēplatiuam in caritate dei in quātumaliquis ex dilectione dei inardeſcitad eiꝰ pulchritudinem conſpiciēdaEt quia vnuſqͥſꝫ delectat̉ cum adeptus fuerit id quod amat. ideo vitacontemplatius terminatur ad delectationem que eſt in affectu. ex quaetiam amor incenditur. Licet ergofinis ꝯtēplationis ſit veritas/ ſcd̓mph̓m ſecundo methaphiſice/ et veritas ꝑtineat ad intellectum. ipſai tamen habet raionem boni appetibilis ⁊ cimabilis/ ac delectabilis. etſcd̓m hoc pertinet ad vim affectiuaIdeo de ſapientia ſeu contemplatione veritatis dicitur ſapientie octauoNon habet amaritudinē conuerſcitio illiꝰ. nec tediū conuictꝰ eius / ſꝫ leticiam ⁊ gaudiū Et gregoriꝰ dicit ſuper ezechielē. ꝙ vita contēplatiuaamabilis valde dulcedo eſt. Vndeeiꝰ dulcedo ſeu delectatio omnē delectatioem humanā excedit. Nam⁊ delectatio ſpūalis potior eſt ꝙͣ carnalis ⁊ ip̄e amor qͦ ex caritate deꝰdiligit̉/ oēꝫ aliū qmorē excellit Vn̄in pͥsº dr̄ Guſtate ⁊ videre quoniāſuauis eſt dn̄s Licet ergo ꝯtēplatio diuinoꝝ q̄ hr̄ in via/ ſit valde ipfecta reſpcū illiꝰ que hr̄ ī pr̄ia. tn̄ delectabilior oī alici ꝯtēplatiōe quātūcūqꝫ perfecta ꝓpter excellētiā rei contemplate Vnde ph̓s dicit in primode partibꝰ animaliū ꝙ accidit circaillas diuinas ſubſtantias minoresnob̓ exiſtere theoricas ſed ⁊ ſi ſcd̓mmodicum attingamꝰ eas / tn̄ ꝓpterhonorabilitatem cognoſcendi delectabilius aliqͥd hn̄t ꝙ que opud nosoīa Si vero obiciatur ꝙ ī ꝯtemplatione nō ſit delectatio. qꝛ ſcd̓m gregorium ſuꝑ ezechielem in ea eſt contentio ⁊ certamen. Vnde mens ineiꝰ certamine poſita qn̄qꝫ ſuꝑat qn̄qꝫ ſuccūbit/ ex eo eciam ſequitur qn̄qꝫ corꝑalis leſio. que delectationēīpedit. Vnde gen. xxxij. dicit̉ ꝙ iacob poſtꝙͣ dixerat. vidi dn̄m faciead faciem claudicabat pede eo ꝙ tetigit neruū femoris eiꝰ / ⁊ obſtupueerit Dicendum eſt ꝙ ꝯtentio vel certamen qn̄ ꝓuerit ex ꝯtrarietate exterioris rei/ impedit illiꝰ rei delectationem. Non enim delectatur quiein re ꝯtra quā pugnat/ ſed in re proqua qͣs pugnat/ cū eā adeptꝰ fuerit/ceteris paribꝰ inegis deltatur. Sicut augꝰ. dicit viij. ꝯfeſ. ꝙ quāto fuit maiꝰ ꝑiculū in p̄lio/ tāto ē inciꝰgaudiū ī triupho. Nō ē at ī ꝯtēplotione ꝯtentio vel certamen ex cōtrarietute veritatis quā ꝯtemplamur.ſed ex defectu nr̄i itellectꝰ ⁊ ex corruptibili corꝑe. qd̓ nos ad inferioraretrahit Scd̓m illud ſapīe ix. Corpus qd̓ corrupitur eggrauat aīm⁊ cetera Et inde eſt quādo homo ꝑlingit ad contemplationē veritatisꝙ ardentiꝰ eam amat. Sꝫ incigisodit ꝓpriū defectū a grauitate corruptibilis corꝑis vt dicat cum apoſ