Et probans ꝙ in ſolo deo ſit ꝯfitenduminducit ꝙ deꝰ ſit iuſtus dicens. ip̄e eſt Quicuſtodit veritate in eternū non enimmentiri poteſt. Item ipſe facit iudiciumiuſtū iniuriā patientibꝰ eos de iniuriātibꝰ vindicando. ipſe et̄ dat eſcam vtrāqꝫcorꝑaleꝫ ⁊ ſpūalem eſurientibꝰ ſupplēdodefectū eoꝝ. Ipſe ſoluit etiā ꝑ grāꝫ cōpeditos peccatoꝝ vinculis aſtrictos et dominus illuminat cecos .i. luce ſue ſapientie ex inſipientibꝰ facit ſapientes.Ip̄e etiam Dominuſ erigit eliſos ſiueclaudos. quos enī dyabolꝰ elidit dominuſerigit dominꝰ diligit iuſtos qͣs locat ineterna beatitudine. Ipſe etiam Dominus cuſtodit aduenas extra terrā natiuitatis eoꝝ exiſtentes et pupillum et viduā hūano deſtitutos auxilio ſuſcipietſub ſua cura ſpeciali vt ſperēt in deū. ⁊ etiaꝫq̇ habent terrena et nō in eis confidūt pupilli et vidue dei ſunt et vias .i. proceſſusiniquoꝝ ꝑſequentiū has ꝑſonas impotētes dn̄s diſperdet ¶ Tanta eſt dei potentia et iuſticia o ſyon o eccleſia. Dominusquem reuereris deus queꝫ credis tuusxixiupquem diligis regnabit nō ad modicumſicut reges mūdami ſed in eternum.cm ppulitu¶ Pſalmus. CXIVI. in quo monet ad laudandū deū.¶ Propheta excitans ad laudemdei ait.Audate dominūquoniā bonū eſt pſallere adgloriā et honorem maieſtatis eiꝰpſalmodiā enī de laude dei d̓r bona qꝛ dulcedinem habet annexam et meret̉ vitā eternam laudatio autē exhibenda deo debeteſſe iocundā ex deuotione animi facta debet eſſe decora vite moribꝰ ſpecioſa q̄ nōeſt in ore peccatoꝝ q̄ bone cantilene malisobſtrepunt moribꝰ ¶Laudandꝰ eſt vereDominus qꝛ eſt edificans hieruſalēceleſtē quā de viuis lapidibus extruit. edificat autē ſic. quia diſperſos fideles ꝑ orbem congregabit in vna fide ſpe et cari-tate vt de illis edificiū celeſte formeturIpſe etiā eſt Qui ſanat cōtritos corde offerentes deo ſacrificiū cordis contribulati cōdonando eis peccata et alligatapponendo ſacramenta vulnera eorumq̄ ſcꝫ faciunt penitentiā donec cōſolidet̉ qd̓fractū erat. ¶ Ip̄e et̄ ē Qui ml̓titudinēſtellaruꝫ in certo numero poſuit etomnes virtutes eaꝝ et nomīa nouit.¶ Quid plura Magnus dominusnoſter et magna virtus eiꝰ. et ſapientie eiꝰ nō eſt numerꝰ. qꝛ infinita ⁊ incōprehenſibilis Ip̄e etiam eſt Suſcipiens in gloria manſuetos. humiliasaūt peccatores ſuꝑbos. ꝯtrarios manſuetis vſqꝫ ad terra. manſuetudo enimad celum vocat. ſuperbia in terrā detrahit.angeli ſuperbi in terram corruerūt. homines huiles ad celū vadunt. ¶ Quia dominus manſuetos in gloria ſuſcipit Precinite domīo ī confeſſione laudis pſallite deo noſtro voce et bonoꝝ operū cōſonantia. ¶ Et memorans propheta opera per que poteſtas dei oſtendit̉ dicit. ipſe ēQui operit celuꝫ nubibus ad hoc ꝙparet terre pluuiam. vt fecundetur adterrenaſcentium productionem.Qui ꝓducit in montibꝰ fenū et herbam ſeruituti hominū. Qui datiumētis eſcam ipſoꝝ. et pullis coruorum clamantibꝰ quia a parentibusanteqͣꝫ nigreſcant nihil nutrimēti recipiūt.tribuit vnde alantur ſcꝫ rorem celi.¶ Manſuetos autem diligit. ſꝫ In equitibus cōfidentibus de ſua fortitudinemagis qͣꝫ de deo non erit beneplacitūei nec in peditibus confitentibus de robore ſuo magisqͣꝫ de deo eſt beneplacituꝫei. quia huiuſmodi homines ſuperbi et fatui audaces ſunt quos deus odio habet.¶ Beneplacitum autem eſt dominoſuper timentes eum. quia per timorēpeccatum expellitur. quod deo diſplicet.et in eis qui ſperant ſuper miſericordia eius. quia timor non valet ſiueſpe venie.25