Et deliberans a deo non fugiendum dicitQQuo ibo a teipſo qui es ſpūs quivbiqꝫ eſt q̇ plenꝰ eſt mūdꝰ quo a preſentia tuafugiam hoc enī eſt impoſſibile.Quia Si aſcendero in celum tu illices prefulgentiaꝫ tue gl̓ie. ſi deſcenderoad infernū adeſ ꝑ exercitiū tue iuſticienulla altitudo te altior. nullū ꝓfundū te ꝓfundiꝰ. occidēs et oriens in tua ꝯtinent̉ manu. Certe fugere non poſſum. qꝛ etiam Sihaberē pennas quibꝰ poſſem velociſſime volare tanqͣꝫ auicula pennata. et diluculo qn̄ vacua ē et ſic poſſem ꝑuenire adextrema maris remotꝰ ab hominibꝰno fugiam a te Etenī illuc ſi volare manus tua deducet me qꝛ ſine te tranſirenon potero. et me deductū oportebit qpotentia tua teneat aliter decidereꝫ innihilū. et ſic nō poſſem effugere pn̄tiā tuaꝫ.Et cū viderem ꝙ euadere nō poſſem fugiēgiendo cogitaui. ſi euadere poſſem latēdo.Et dixi apud me ꝯferēdo forſitan tenebre cōculcabūt .i. abſcondēt et ſic noxerit illuminatio mea ī delicijs meisideſt. ꝯſolatio mea. quia libere et audacterfruar omnibus delicijs in illis tenebris. Etoſtendens ꝙ nihil valuit cogitatio ſua d̓ ſiceuadendo ait. Non bene cogitaui. Quoniā que fiūt in tenebris nō abſconpet ſemidentur a te qꝛ nihil in eis exiſtēs latet te.ijet ſunvnde eque tibi manifeſta ſunt que fiunt in tenebris ſicut que fiūt in plena luce. ¶ Qd̓ eque videat̉ a deo res ī tenebris et in luce patet. Quoniā poſſediqdlurauaſti renes meos .i. interiores affectōes innt veriaanillapoteſtate tua habens eas ſuſcepiſti meeducēdo me tanqͣꝫ tuū de vtero matrismee in qͣtanqͣꝫ in tenebris latebā. Et quiaone tante potentie et ſapientie es ꝙ te fugere vel latere non poſſum. iō nō fugiam ſedConfitebor tibi ꝯfeſſione laudis. ⁊ merito qꝛ terribiliter .i. mirabilit̓. incōprehēſibiliter magnus es et etiā opera tuaſunt mirabilia. mirabilia ſunt oꝑa creationis. qꝛ de nihilo. mirabilia oꝑa recreationis qꝛ de ꝓpͥo ſanguine. mirabilia oꝑa iuſtificationis. qꝛ ſine merito. mirabilia ſūt oꝑamiraculoꝝ tuorū. qꝛ mō inſolito. mirabiliaopera glorificationis. quia plena ineffabiligaudio et anīa meā fide ꝑte illuminataconabitur valde qͣntum poterit ad cognoſcendū opera tua. ¶ Vox eccleſieAnima mea cognoſcet. qꝛ Non ē occultatū os meū a te .i. infirmitas mea interior que eſt abſcōdita hominibꝰ. tibi nōqꝛ omīa noſti. ſed tū qui perfeciſti eamvides ꝙ frangi nō poteſt. occidi ei poſſuntſancti ſed flecti nequeūt et ſubſtātia meaeſt in inferioribꝰ terre .i. in carne fragilicōſiſto. ⁊ tn̄ os nō cedit malis. ¶ Vox xp̄i.Aliquos in corꝑe meo feciſti fortes vt oſſaet etiaꝫ Oculi miſericordie tue et pietatisviderūt infundendo radios gratie tue imperfectu meū .i. imꝑfectos meos. qꝛ etiātitubantes reſpicis vt petrū ne pereant. etin libro tuo .i. me quē dediſti formā iuſticie hominibꝰ ſcribentur .i. inſtruēt̉ oēsnō modo ꝑfecti ſed imꝑfecti. nō ergo deſperent dies .i. apoſtoli formabūtur in mea q̄ ꝑfectionē gratie ſuſcipiēt. et meo nominabit̉ noīe et nemo in eis formabit̉ ī eēgratie. nec ab eis noīabit̉. vt a petro petriniſꝫ a xp̄o dicūtur fideles xp̄i. ¶ Uox chriſti.Sed tn̄ Ualde honorati ſunt a meamici tui deꝰ ſcꝫ apoſtoli qͣs ad apoſtolatu vocaui. quibꝰ poteſtate miraculoꝝ dedivalde cōfortatus eſt principatꝰ eoꝝfacti enī ſūt p̓ncipes duces ⁊ paſtores eccīe.quibꝰ dictū eſt. quecūqꝫ ligaueritis ſuꝑ terram erunt ligata et in celo. ¶ Merito confortaui eos. qꝛ ego nō aliꝰ Dinumeraboeos quos infide genuerūt ⁊ ip̄i credentesenumerati ml̓tiplicabūtur ſuper arenam .i. ſuꝑ plebē iudaicā. q̄ arene dure ſterili et infructuoſe cōparat̉. et hͨ multiplicatio prouenit ex hͦ ꝙ ſurrexi a morte et licꝫſurrectio ꝓpͥa virtute ſit ſignū diuinitatis.tamen adhuc ſum occultꝰ pluribꝰ apd̓te qꝛ non eſt manifeſta omnibꝰ mea poteſtas q̇ tandem in iudicio erit omnibus cognita. ¶ Sicut honorabiles ſūt mihi amicitui deꝰ. ita inimici deteſtabiles. et ideoCum occideris deus pctōres mortegehene dicā et ego ad eos viri ſanguinū