vt cetera t? deciarante ꝯgnoſcam.Et ſcrutās ea inuenio. ꝙ Declaratio ſermonū tuoruꝫ qui in lege et ꝓphetis cōtinēt̉ ꝑ nouā legē facta tenebras nrās illūinat et dat ītellectū hūilibꝰ vt ītelligātꝘ mandata tua deſiderabā. et nō eratmihi vt bn̄ poſſeꝫ. Aperuios meū petendo pulſādo attraxi bonis meritis ſpūmſanctū quo facere qd̓ ꝑ me facere nō poteram. ¶ Et qꝛ deſidero. vehementer oroAſpice in me oculo pietatis et miſerere mei ſicut iudicas miſerendū alijs diligētibus nomē tuuꝫ ita de me iudica. Miſerere dico ⁊ greſſus meosdirige nō ẜm carnales voluptates. ſꝫ tuaiuſſa vt nō qua ego volo. ſed q̇ tu iubes ſemita incedā. et nō dominetur mei aliqua iniuſticia qꝛ tuo ſū famulatui oīnomancipatꝰ. ¶ Et etiam Redime libera me a falſis crimīatōnibus hoīmvt libere et quieto animo cuſtodiā mandatatua. Et vt poſſiꝫ illa cuſtodire. Fanenti. vlpiliciē tuā illūina ſuper ſeruū tuū dādoini ſtutumi.mihi ſpūalem legis intelligentiā et docec cufuonū q gmniiuſtificationes tuas vt qd̓ in illis cerxſuuo tꝫuna linennō per ſpeculum certa contemplatōe conthindlaſpiciam.¶ Praui ⁊ deinntepituupbeo a te dn̄e exaudiri quia et ſi alias peccaq ſcicibes hcm quliui veram tn̄ pn̄īam egi. Copioſas enimlacrimas d̓duxerūt oculi mei. qꝛ novlqjdiamibi imcuſtodierūt legē tuā. ¶ Merito bepaduxerūt lacrimas oculi. qꝛ ſcio ꝙ Iuſtuses domine et rectū iudiciū tuuꝫ. heceni duo omni ſunt metuēda peccanti.Rectū iudiciū tuuꝫ dico. vn̄ Mandaſtiper multos et ml̓to tꝑe legē tuā ꝯtinentēiuſticiā et teſtimonia tua ꝯtinentia veritateꝫ valde obſeruari. ita vt nullo obſtante p̄termittant̉. ¶ Et qꝛ inimici mei negligūt cuſtodire legē tuā. Tabeſcere deficere me fecit zelus meꝰ ſuꝑ domo dn̄idolēs. qꝛ obliti ſunt verbatua inimici mei obliuiſcētes enī precepta legis fecerūt domū tuā ſpeluncā latronū. Ideo iſtezelus eſt mihi. qꝛ eloquiū tuū eſt valdeignituꝫ exurit vicia et accendit hoīem adamorē dei. et domus eius et ꝯtra impios illuminat et ſeruus tuꝰ dilexit illd̓.Ex ꝑſona ppl̓i xp̄iani zelus iſte eſt mihi et ſiEgo adoleſcentulꝰ ſumetate ſeq̄ns popolū veteris legis et contēptuſ qꝛ in pͥncipio ab infidelibꝰ multipl̓r afflictus nihilominꝰ iuſtificatōes tuas nō ſum oblitus qͥn ſemꝑ meditarer ⁊ ꝯplerem.Merito nō ſum oblitꝰ. qꝛ Iuſticia tuaiuſticia in eternū. qꝛ qui eaꝫ ſequit̉ gaudebit in et̓nū. et lex tua veritas in nll̓aſui ꝑte ꝯtinēs falſitatē. veritas ē. nō vmbranō figura. ſic̄ lex moſaica. ſꝫ res ip̄a ꝓmiſſa.Pro qua veritate legis ꝓph̓a ml̓ta p̄ferens ait. Tribulatio et anguſtia inuenerūt me non tn̄ fugientē ſꝫ ꝑatū ad omnia ſuſtineda. et qͣntūcunqꝫ ſeuiāt inimici.tamē mandata tua meditatio meaenulla enī tribulatō me a legetus diuellerepotuit. Ideo teſtimonia tua meditatiomea ſūt. qꝛ Equitas teſtimoīa tua qꝛ ſꝑiuſta ſunt nihil iniquū. nichil inhoneſtump̄cipiētia et in eternū regnū ducētia et ītellectu da mihi eoꝝ vt ꝓ eoꝝ intelligētia vitā poſſim capere ſempiternā.¶ Ꝙ v̓o tribulatio ⁊ anguſtia inuenerūtme. Clamaui in toto corde meo quiavndiqꝫ ſunt hoſtes viſibiles et inuiſibilesexaudi me domine qui potens es iuſtificationes tuas requiram. vt faciam. Clamaui inſuꝑ ad te toto cordisaffectu ſaluū me fac̄ hͦ geuere ſaluatōisvt cuſtodiā mandata tua quibꝰ vitaparat̉ eterna. ¶ Ex magno orandi affectū. Preueni horam oportunaꝫ in qͣſolet fieri oratio. p̄occupaui faciē tuaꝫ vt letus et vigilans tibi occurrerē et clamauiꝓfūdo cordis clamore. qꝛ in ꝓmiſſiōibtuis ſuperſperaui ſemꝑ creſcens in ſpeꝙ facies. ¶ Et etiaꝫ Preuenerūt oculi mei mane ad laudāduꝫ te ad modūſtrenui operarij qui an̄ lucē ſurgit ad operandū et vt meditarer eloquia tua adintelligendū et faciendum ea. quia ſuauiaſunt et inflāmatiua tui amoris. Ꝙꝛ clamaui inſtanter ⁊ ꝑueni vigilanter. precor dn̄eUocem mea exaudi ſcd̓m miſcd̓iaꝫtuam. non aliquo meritoꝝ meoruꝫ reſpeo 2