tuam teſtaris et quia hijs adherens anteriorū peccatoꝝ indulgentiā merui queſone patiaris me de iteratione peccati confundi.Non tantū adheſi teſtimonijs. ſꝫ etiā Cucurri expedite viam mādatoꝝ tuorūopere exequēdo. et hͦ ideo. quia dilataſtiampliaſti cor meū charitate. patientia longanimitate et ſimilibꝰ virtutibus.Dixi noli me ꝯfundere. ſꝫ potius Legeꝫpone mihi domine ꝑficere volenti nōtamē veterē nimis onerantē et imperfectā.ſed eā que ad perfectōem iuſticie deducat que eſt ſola lex noua et eam habitāexquirā in ea ꝓficiendo ſēper quaꝫdiuviuam. ¶ Et quia non eſt ſatis inquirere niſi intelligā quod exquiro. Da michi intellectu vt ad eius alta ꝑueniamin quibꝰ tota lex pendꝫ ⁊ ꝓph̓e. et habito intellectu ſcrutabor legem tuaꝫ perfectiꝰꝯgnoſcendo et cuſtodiam illa in totocorde meo omēs vires meas ponēdo vtpoſſim mandata tua adimplere.ntm ficima limLegem pone dico et etiā Deduc me percuntunꝫ tuſigram tuam in ſemitā mandatoꝝ tucabend opliorum. id eſt. altiora et ſtrictiora ꝯſilia tuavip iupcalidata in euangelio quia ipſam. ſcilicꝫ ſemimne dentepoinſūtam volui tanq̄m tutiorem pulcrioremIlampmuiſaet breuiorem. Et quia ip̄a bona voluntasimntōſumana te eſt oro. Inclina cor meū vt magiset feruentiꝰ ac deuotius ferat̉ in teſtimoplinia tua. et non in auariciā aliquaꝫ alInoue atitudinis vel pecunie q̇ eſt ydoloꝝ ẜuitus.piDico non inclines cor meū in auariciamſed potiꝰ Auerte oculos interiores neconcupiſcant vana ſeculi nec delectentur in hijs terrenis que vana ſunt et caduca. aut propter vanitatē bonum faciant. ſꝫintemetipſo qui es vera vita viuifica me.Quia vero timor auertit a vanitate precatur dicens. ¶ Statue. id eſt. firmaimmobiliter ſeruum tuum in eloquiotuo vt ei firmiter obediat in timore tuoin qͣ declinat omnis hō a malo.¶ Bene dico auerte ocl̓os meos a vanitate ⁊ etiaꝫ Amputa falce tue gratie obprobrium. id ē. peccatū exqͣ ſequit̉ obprobrium. ſi quod occultu neſcius habeo qd̓tamē ꝯſiderata hūana fragilitate ſuſpicatus ſum ne aūt in die iudicij de eo poſſeꝫconuinci tibi iudici audio ꝯfiteri quia iudicia tua dulcia ſunt ꝯfitenti nō ſeuera¶ Et quia dulcia ſunt iudicia tua. Ecceconcupiui mādata tua adimplere inequitate tua viuifica me hoc enim eſtvnū miſerationis tue donū vt eloquia tuacuſtodientes in tua equitate viuificentur.Concupiui mādata tua. Et vt ea ꝑficiāeueniat de celeſtibꝰ ſuper me miſcd̓iatua qua me ſaluandū ꝓmiſiſti quā vt cōſequar veniat chriſtꝰ redimere nosſcd̓m ꝓmiſſionem tua factam Abraeꝙ in ſemine eiꝰ bn̄dicerent̉ omnes generationes. ¶ Si veneris redimere nos Reſpondebo audacter obprobrioſe loquētibꝰ d̓ fide mea ill̓ a q̇bꝰ crucifixꝰ eēvel quibꝰ ſcandalū eſt vl̓ ſtulticia ꝙ v̓bū caro factū eſt. et nō timebo qꝛ ſperaui inſermōibꝰ tuis quibꝰ dictū ē. Nolite cogitare quomo aut qͥd loq̄mini q̄ ſunt michibona arma ⁊ fortiſſima turris fortitudinisa facie inimiciᵐ ¶ Ꝙ v̓o ml̓ti vrgentibꝰmal̓ negāt fidē. p̄cor ꝙ Ne auferas .i. auferri ſinas. verbū veritatis v̓bū fidei deore meo in ꝑſecutōe mea vſquequaqꝫid ē. ꝑ omīa vt ip̄am fide negem qꝛ metuiudicioꝝ tuoꝝ plꝰ merito ſperaui ate ꝙ n̄ auferas de ore meo v̓bū v̓itatis. Et ſinō abſtuleris a me v̓bū v̓itatis cuſtodiālegē tuā in oē tempꝰ vite pn̄tis. ¶ Un̄ſeqͥt. Et ābulabā in latitudīe caritatisin qͣ tota lex pēdet. et qꝛ in deū ⁊ in ꝓxim dilectōꝫ meā extēdo. nͨ nō ī inimicos qd̓ maius ē. qꝛ mādata tua queſiui diligēterea ꝑſcrutās vt crederē ⁊ intelligerem.Ambulabā Et etiā loquebar ꝯſtant̓ ⁊ ītrepide in cōſpectu regū ⁊ p̓ncipū ⁊ p̄ſidentiū q̄ me terrere poterat d̓ teſtimonijs ſcripturaꝝ tuaꝝ certās ꝑ v̓itate vſqꝫad mortē et nō cōfundebar timore velpudore vt cederē eis aūt tacerē ꝓpt̓ eos ſic̄in beatis martiribus patet. Et meditabar in mādatis tuis. que dilexi.