qui preciū et honor et gloria mea eſt ne puro corde ab hoībus coleretur. illi ita. ſed egoſēper cucurri per miliciā et viā ꝓpoſitaminflexibilis in ſiti ſalutis eorū cupiens eoꝝfide ſaturari. ſꝫ ipſi ore ſuo benedicebātvt adulationis me verbis deciperent et corde ſuo maledicebant̉ mala in me machinantes.Ipſi me per tribulationes et dolos impugnant. Uerūtamen aīa mea ſubiectaeſto deo et debes quoniam non a me ſꝫab eo eſt patientia mea ipſe eniꝫ patientē et fortē in ꝑſecutionibus meis me fecit.Iterū merito ſubiecta eſſe debes anīa mea.OIncQuia ipſe eſt deus meuſ qui vocat medeo ſubet ſalutaris meus qͥ redemit per humanitateꝫ aſſūptaꝫ et adiutor meus adbn̄a mēa agaoperandū et ideo non emigrābo ab eieſus honifide non ſeꝑabor ⁊ hoc qͥa In deo ſalutalectari. iipre meū ſalus mea et gloriā mea h̓ et infuturo. et ipſe eſt meū auxiliū in omni īeſt ſalifirmitate mea et ſpes mea in deo eſt nōbet eſſe anain rebus ſeculi.q̄ creamCuꝫ ergo deuſnoſter talis ſit Sperate intaris meuseo omnis cōgregatio populi ⁊ vt poſn adam perierat per palliaſitis ſecure ſperare effundite euacuate abx ſuſceptor meuſ ſubiuomni ſorde corda veſtra pct̄a veſtra vberprbus ſeculū ideoqꝫ taliasrimis lacrimis confitendo coraꝫ illo ſperais non mouebor amplite dico qͥa deꝰ adiutor noſter ineternūEgo monui ſperare in dn̄o. Verūtamenīcarnis infirmitate pregrafilij hominū ade et eue hoc non attendūtpxijs ppiine iuſtiſed ſunt vani terrena appetentes vt auariſtulū. Quouſmendaces in ſtateris vt cupidi q̄ falſisnō centeamponderibus ſtudent alios decipere vl̓ vt herducenretici q̄ in exponēdis diuinis ſcripturis ſuntmendaces. vt ſimplices in alique inuoluāterrore. ſtudia auteꝫ horuꝫ in hoc conueniūtꝙ de vanitate ad vanitatemtenduntalios in idipſum vanitatiſducentes vt ſocios ſibi conſtituāt.Uox eccleſie. o vos filij Nolite ſperare ininiquitate in malicia qͥa inde nulla vtilitas naſcitur ſed potiꝰ eterna damnatio ꝓcuratur et ad pauperes ait et rapinas nolice concupiſcere auferendo aliena ꝑ violentiaꝫ non enī poteſt crimen rapine indigētia tollere. et ad diuites au diuitie ſi affluant nolite cor apponere vt eas ſūmuꝫbonū putetis. vt ille qui non habet nō ambiat. et ille qui habet non ſuperbiatNolite hec mala facere. qͥa Deus ſemel i.imꝑmutabiliter locutuſ eſt et eo loquenteduo hec audiui qͥ omnes ſcripture diuīecontinent .ſ. ꝙ poteſtas dei eſt ad punienduꝫ malos et miſericordia ad remunerāduꝫ bonos quia tu reddes vnicuiqꝫ iuxta opera ſua.Pſalmus. LXII. in quo monet recte cōuerſari in medio nationispraue.Eccleſia neceſſitatibus huius viteeſtuans clamat.Eus deus meusad te vigilo te ſolū deſiderans⁊ laudare cupiēſ et hoc excitanteme luce tue gratie.Ideo vigilo. qͥa Sitiuit venire ad te anima mea fonteꝫ viuū in quo plena inueniret refectionē. et inq̇eta eſt donec qͥeſcat inte. ſitiuit hoc ideꝫ ad laudeꝫ tuaꝫ et hoc qͣm̄multipliciter caro mea. qͥa multis ⁊ amplioribus cauſis qͣꝫ anīa. ſubiacet enī āplioribus miſerijs .ſ. ſiti fami frigori et hmōi.Sitiuit in te merito anīa mea q̄a pn̄s ſcl̓meſt Tota deſerta qͣꝫtū ad ſe omni bono etinuia q̄a nullā habet viā per quā ad te veniatur et inaquoſa .i. ſterilis et infructuoſa et ſic in hac ſiti degens in mandatis tuisvigilando apparui tibi per ſanctuꝫ deſid̓rium meuꝫ vt tua luce illuſtratus videreꝫxp̄um virtutem et gloriam tuam ⁊ qꝛapparui tibi obſequendo te videre meruiIdeo hec omnia ago. Quoniam melioreſt miſericordia tua ſuper vitas. namvita nature et vita gratie et vita glorie pendēt ex miſericordia dei labia mea laudabunt te ꝓ beneficijs mihi ex tua miſericordia exhibitis.Et qꝛ miſcd̓ia tua eſt ſuꝑ vitas. Benedicāte in tota vita mea bn̄ viuendo miſcd̓ietue tribuēdo totā vitā meā ad honorē ⁊ gl̓aꝫnoīs tui bona operabor