nitentem ſuſcipis quia vota orationū mearū nō. ſpernis.Uir iuſtus ſentiens quāta illiꝰ quietis dulcedo futura ſit et mundi iſtius pericula. dicit more humano. Quare oblitꝰ es meipermittendo me tandiu his miſerijs vexaricur tadiu differs vt me inducas in domuꝫtuam. quare contriſtatus incedo ꝑ viabuius vite. ideo contriſtatus qꝛ diabolusaffligit me temptando quia carnis viciainuito aut repugnante animo ſuſtineoUox eccleſie lamentantis caſum maioꝝIta affligit me inimicus vt non ſolū confrīgantur carnes mee .ſ. debiles fideles ſꝫ etiāoſſa mea .ſ. maiores eccleſiaſtici p̄lati ī quibus putabatur eſſe aliqua fortitudo vt cedant fracti per impatientiam tribulatiōibꝰet ſcandalis. et cadant per peccatuꝫ a ſtaturectitudinis de quo exprobrauerūt mihi v̓b̓iniurioſis qui tribulāt me inimici meiheretici et mali xp̄iani.Hoc modo exprobrauerunt. Duꝫ dicuntmeis fidelibus maxime martyribꝰ ꝓ xp̄ifide in afflictionibus conſtitutis vbi ēdeꝰtuus. vel nullus eſt vel ſi eſt de te nō curatet ſi curat liberet te ſi poteſt ꝓpter hͦ turbata eſt anima mea quid autem ſuad eamnon inuenio niſi qd̓. ſup.¶ Quare triſtis es anīa mea et quare conturbas me. ſed ne dicas ideo turbor quia hic mala patior confortare o anīaſpera in deo quoniā adhuc in futuroconfitebor ei ꝙ ipſe eſt ſalutare vultuſmei et deꝰ me¶ Pſalmus. XI. II. in quo monemur ne in preſſuris deficiamuſCuꝫ vir fidelis ſeculi huius iniquitatibus angeretur celeſti deſid̓rioaffectus ait.Udica me deusiudicio diſcretionis ſiue ſeparationis in futuro iudicio ſeparādome a malis. et diſcerne merita mea abīpijſ. diſtet int̓ illū q̄ ī te credit ⁊ illū qͥ n̄ creditd̓ gente non ſacta mala et peruerſa ſcilꝫab hoīe iniquo et doloſo erue meCum non mihi arrogem fortitudinem quaopus eſt inter mala huius ſeculi ſed tu deſis Fortitudo mea quare ergo me repuliſti ẜm ꝙ videtur. repulſum eniꝫ me puto cum non ſtatim habeaꝫ qd̓ opto et quare triſtis incedo niſi quia affligit me īimicus quotidianis temptationibus hicin pn̄ti qd̓ non faciet in futuroVt auteꝫ excludatur ſnimicus me affligēsoro dn̄e. Emitte luceꝫ tuā et veritateꝫtuā aufer tenebras et da lucem. aufer errorem et da veritatem ipſa tantuꝫ lux tua etveritas deduxerunt a peccatis et adduxerunt ad firmā credulitatem dn̄i ſaluatoris qui moſdicitur. et in tabernacl̓a tuain eccleſiam preſenteꝫ in qua ſunt diuerſitates ſctōꝝ. que ſunt quedā peregrinationesſuper terram.Deduxiſti me domine in tabernacula vbipoſitus ſpero ꝙ inde Introibo ad altare inuiſibile celeſtis hieruſalē quo non accedit aliquis iniuſtus. at qui accedit ſumit̉in olocauſtum diuino igne totus incenſusad dominū introiboqui letificat iuuentuteꝫ meaꝫ dando mihi īmortalitatēet impaſſibilitatem.Item Confitebor tibi in cithara deuſmeus confeſſione laudis in tribulationē gͦtias ages. nunqͣꝫ enim propter quecūqꝫ hꝰſeculi aduerſa a tua laude recedā.Conſequenter vir fidelis alloquitur aīamſuam perſuadens ei triſticiam huius ſeculifugiendā per quā patiētie robur frangiturper hanc caritatis lumen extinguit̉. per hācſpei noſtre deſiderium virtuſqꝫ molleſcit ⁊omnis vita confundit̉. vnde ait. quare triſtis es anima mea et quare conturbas me du deum adiutorem habeas.Conſolare ania mea. Spera in domīo qͣomnes ſeculi fluctus mitigat et in temptationibus ꝓtegit qͥ oīa pctā ꝯdonat quoniāadhuc cōfitebor illi ꝯfeſſione laudis dicens tu es ſalꝰ mea. tu es ſalutare vultus mei et deus meus.¶ Pſalmꝰ XI. III. in quo cōfortāturinfirmi fideles admirates cur mar