Interim autē dū curro dum peregrinor ſiue in ꝓſperis ſiue ī aduerẜ. Deſiderij meilacrimas fundo. que lacrime non inediāſed ſatietate intulerunt. nec immerito qꝛ fletus ille cibus eſt animarū. corroboratio ſenſuū. ablutio peccatoꝝ refectio mentiū lauacrum culparū fuerūt inſuper mihi lacrime dum improperando et inſultando d̓ra paganis fidelibus meis vbi eſt deuſtuus veniat liberet vos.Hec recordatus ſum .ſ. improperia infideliū dicentium. vbi eſt deus. et hac occaſione queſiui meditatus per omnia viſibilia ſi per ea inuiſibilem cognoſcereꝫ creatorem meū. et cum hec non oſtenderent qͥa ſolum inueni quedam veſtigia eiꝰ effudi dilataui in me animam meam vt relictiſomnibus exterioribus contemplarer ī meipſo aliquid tale qd̓ ſit deus meus. ſed cuꝫnec in exterioribus nec in anima mea deuminuenirem. quia hec variabiliā inuariabiliſdeus excedit. hoc feci quoniam tranſiboin eccleſiā tabernaculū domini vbi deus multa mirabilia fecit ſanctis ſuis ⁊ ibi ītuear lapientiam admirabileꝫ fidei que docetur in ea et admirandas virtutes quibulmulti fidelium reſplēdent. et inde mente ꝑcontemplationem peruenia vſqꝫ ad domūdomini in qua clare videbo deū meū.Inde trahor inde ſuſpiro feſtinanter accedere ad domū dei. quia ibi erit Gaudiu et exultatio d̓ bonis habitis. cōfeſſio laudiſde beneficijs gratie ſuſceptis ſpūalis refectio mire ſuauitatis.Propheta loquit̉ ad animā ſuā eamqꝫ coſolatur tabeſcentem perſecutionibus ⁊ calamitatibꝰ huiꝰ ſeculi dicens. Quare triſtises anīa mea et quare cōturbas mecum de adiutorio diuino certa ſis. quare triſtaris. Aduerſus hec ſalutare remediumſequitur. Spera ī domino. quia ſpes eiꝰomnia commutat in meliuſ et ad eternumgaudium ꝑducit quos ſeculi huiꝰ triſticia īflicta concluſerit. beati enim q̄ lugent qͦniaꝫipſi conſolabuntur conſolare ergo animamea quoniā adhuc laudabo eū dicenstu es ſalutare particeps hūanitatis meeet deus meus.Sed quia in me nō eſt firmitas. perſtrepitenim mundus et caro grauat nec eſt mihiſpes de viribus meis. Ad meipſum anima mea cōturbata ē ꝓpterea vt euadam iſtas tribulationes memor ero tuii. ſumma velocitate recurro ad te in humilitatem quam iordanis deſignat etmemor abrenunciatiōis dyaboli quāin baptiſmo feci. qd̓ per hermonijm intelligitur. et cum voluntate faciendi que tibideo meo placita ſūt ſemꝑDecet vt ſim memor tui quoniam euāgelium et lex que propter ꝓfunditatem ſapiētie et agnitionis dei dicuntur. Abiſſus inhoc concordant ꝙ memor ſim tui. quiain vtroqꝫ promittitur auxilium homini qͦmemor eſt dei. et hoc in voce predicatorum et doctorū qui catharacte dicūtur quia per eos fluenta diuine ſapiētie nobis emanant.Ideo etiam memor ero tui qͦuiam Oēstribulationes tam grauiores que dicunipiiniſitur excelſaqꝫ minores que deſignant̉ pertuua n nnliēalūfluctus que ſuperant vires meas tranſiu ſtirlſtami­.bunt a me in futuroIdeo et ero memordei quia In die. i. in qͣlicunqꝫ huius ſeculi proſperitate mandauit dominus miſericordiā ſuā d̓a ſolamiſericordia ſua et pietate oat pacem et bona cuncta fidelibus et nocte .i. in qualicūqꝫ aduerſitate mandauit .i. promiſit canticum. id eſt exultationem complere qd̓ ipſperitate promiſerat ſpecioſa enim eſt miſericordia in tempore tribulatōnis qͥa tūc fructus eius demonſtrat̉.Cum vndiqꝫ mala ſint in hacmea peregrinatōne ſingulare ſolamē eſt mihi Oratioque eſt apud me intus habeo ī me qd̓ oſferam. non enim vt exaudiat me dominusnauigabo vt de longinquo afferam thuraet aromata aut de grege vitulum aut arietem. intus habeo victimam quam immolem. intus habeo thus qd̓ imponam. apudme eſt oratioque fienda eſt auctori etconſeruatori vite mee qua oratione dicam deo ſuſceptor meus es tu qui pe