uiſſima ſua conſideranda et ecce nō eratiſte qui ſic itumuerat et reduxi eū ad memoriā et nō eſt inuētus ſplendor pompeeiꝰ ⁊ veſtigiū ſuꝑbe gl̓ie eiꝰ in dignitate. ī diuitijs et āplitudine familie qͥa locꝰ eiꝰ cumeius ꝓſperitate diſſoluit̉ cū totiuſorbis corruptibilis gl̓ia terminet̉Et ne ad impioꝝ ſimilitudinē tu pereas. Cuſtodi innocentiā vite quantū ad deū iudica equitatem iuſte cū ꝓximo agendoquoniā bona opera eiꝰ qui pacificevixit qͥ .ſ. bellū et impetꝰ vicioꝝ in ſe comprimit nō pereunt ſed poſt hāc vitā viuūt remunerata et premīata felicitate eterna.Econta erit de impijs. q̄mā Iniuſti ſimulcū ſuiſ operibꝰ diſperibunt traditi flamiſeterne ꝑditionis et reliquie eoꝝ .ſ. diuitieet fama ſimul interibunt aniā ſuꝑueniēte interitū eoꝝ falſa laus et fragiliſdiſſoluet̉Salus autē iuſtoꝝ a domino nō aliurde eſt. ipſe enim eſt ſalꝰ nr̄ā et ꝓtector eorū intempore tribulatōnis .ſ. pn̄tiſ. neetiā corporaliter opprimant̉. vel tēpore t̓bulatōis futuri iudicij. qͥa ex ip̄a eripiet iuſtosEt adiuuabit eos dominꝰ eis ad ꝑſeuerationē boni cooperādo et liberabit eoſde omnibꝰ anguſtijs eruet eos ne fides eoꝝperuertat̉ a dyabolo et miniſtris eiꝰ et ſaluabit eos in futuro deducendo ad gl̓amquia ſperauerunt in domīo hec enī ſalus debetur his q̇ ſpem ſuam in dei pietatepoſuerunt.¶ Pſalmus. XXXVII. in quo docetur fidelis penitens memoriā pctōꝝhabere vt lugeat preterita et caueatfutura Uox cuiuſlibꝫ penitentisOmine ne punias me ſꝫm rigore tue iuſticie. qͥa hͦ eēt īportabile. ſꝫ maẜm tēperamētū miſericordie tue nec ī iratua corripias me peto corrigi ſed nō inira aut furore. talis enī eſt correctio tātū advindictā. ſed bn̄ correctione q̇ eſt ad emēdationē q̄ eſt ex miſericordia et cū pietateO dn̄e ne arguas me in furore tuo qͦuiā ſufficere debet tibi pꝰ multa q̄bus vehementeraffligor Quoniā multe moleſtie et miſerie aīe et corꝑis quas ex adā in vindictāſui peccati excepi ſicut ſagitte intime infixeſunt in me et ꝑ manu tuā puniētē firmate ſunt. nō ad horā. ſed vſqꝫ ad finē huiuſmiſerabilis viteO dn̄e ne punias mein furore q̄a ſatis ſuꝫſagittatꝰ. tot enī miſerijs ſubditꝰ ſū. vt Nōſit ſanitas in carne mea ab inſtātiavindicte tue in Adā ⁊ in me implete nōē pax ī interioribꝰ viribꝰ aīe mee quiacarnis vicijs īpugnatur et hoc tamē ꝓpter peccata meaEt aꝑtius exponēs mala ſua ait Quoniāiniquitates mee inualuerunt ſuperme dominando vt aīa mea victa ſuccuberet que ſicutonꝰ graue grauiter deprimūt me ad terra ne me erigere poſſimIn hͦ etiā afflictꝰ ſum ꝙ Plage peccatoruꝫ per baptiſmuꝫ et penitentiā ſaluate cōputruerūt in cogitatione mea delectādome ī illis et corrupte ſunt exteriꝰ ad actūperducendo. ⁊ hoc ꝓpter ſtulticiā meammultū enim inſipiēs eſt q̇ ſemel ſanatꝰ iteꝝſponte recidiuatEt qͥa putruerūt cicatrices mee Multismiſerijs afflictꝰ ſū et peccatoꝝ meoꝝ podere curuatus vſqꝫ ad mortē tota vita mea contriſtatus indignū me eſſe iudicās erigere oculos ad celū incedebamCōtriſtatus ſū Quoniā ſenſualitas ſeucarnalitas mea impleta eſt illuſionibꝰ q̄ a dyabolo varijs tēptatōibꝰ fatigat̉. ⁊ ꝑhoc iterū nō eſt ſanitas in carne meaquā dyabolꝰ affligit ¶ Hic Afflictꝰ ſū nimis ita vt nihil in me libeꝝ ſit a calamitate etiō vehemēti gemitu cordis mei dolebā me peccaſſe ¶ Qd̓ tu q̇dē noſtiQuoniā āte te qͣꝫ nullū latꝫ ſecretū ē oēdeſideriū meuꝫ et gemitꝰ meꝰ ꝑ pctīsmeis a te nō eſt abſcōditꝰ ſed exauditqꝛ piꝰ es cū nō ꝓ terrenis ſꝫ ꝓ are liberatiōeſoluat̉Inde dolor et gemitꝰ. qꝛ Cor meū cōturbatū eſt in me qꝛ mēſmea ſuccubuit paſſionibꝰ et ita pacē ſuam amiſit dereliquit