tu pater es qui per meritū paſſionis meereſtituēs hereditatem eterne gl̓e meiſquā in adā ꝑdiderūt.Limites hereditatis mee quaſi ſortececiderunt non tamen caſu aut fortuituſed tue diuinitatis diſpoſitiōe in preclariſque non in animalibꝰ hominibus ſed in ſāctis fide doctrina et miraculis fulgentibuset hereditas mea preclara eſt mihimihi placet ⁊ cara eſt. lꝫ non mundoBenedicam dominum gratias agensqui tribuit mihi intellectuꝫ quo omnia mihi nota ſunt. et meis intellectum d̓ditqui priuſindocti erant inſuper int̓alia mala mea eſt ꝙ renes mei. id eſt iudei ex qͥbꝰẜm carnem deſcēdi increpuerūt me vexando iniurijs et blaſphemijs et verberibꝰvſqꝫ ad mortem increpuerūt me iudei ſꝫin his attēte et ꝓuide.Aſpiciebam dominum exiſtenteꝫ inconſpectu meo ſemper vt omnia iuxtavoluntatem ſuamagerem omnia tranſitura contemnam. qui a dexteris eſt mihi.vt in eo ſtabiliſ ꝑmaneā. ⁊ ideo nihil ſiniſtrimihi preualet.Propter hoc ꝙ ita fauet mihi dominꝰvt ſtabiliter in eo permaneaꝫ letatum eſtcor meum gaudio interiori et exultauit lingua mea exterius alacri ſermonein ſuper preter predicta creuit mihi leticiaquia caro mea non deficiet in interitu vt īimici mei exiſtimant. ſed in ſpe reſurrectionis certiſſima requieſcet tanqͣꝫ dormiensin ſepulcroLetatum eſt inſuper cor meuꝫ Quoniamnō derelinques more communi ānimāmeam in inferno vbi deſcendet ad liberandum ſanctos ſed gaudens ⁊ triumphāſcapta preda renuita corpori aſcendam in celos nec patieris corpus meum a te ſāctificatū vid̓re putrefactionēNon ſolum predicta facies īmo iam ꝓ me.Notas feciſti homībꝰ vias vite vt inmandatis tuis humiliter ambulantes mortifere ſuperbie venenā declinarēt et adīplebis mēos leticia cum vultū tuo ita vinihil vltra deſiderent cum facie ad facieꝫ teviderint. in quibus ego ſum qui etiam delectationes habebunt in bonis tuis einis ſine fine duraturas.¶ Pſalmus. XVI. in quo eſt oratōchriſti ad patrem pro ſe et eccleſia.Uox chriſti ex humanitate.xaudi domine iuſticiam meam clamantem adte impleas qd̓ iuſtitia mea petit.et diligenter auſculta ad deprecatiōeꝫmeā liberādo me a malis.Auribꝰ tue clementie percipe orōꝫ meam fuſam veraciter ex corde meo nō in labijs doloſis ſed ſimplicibus. non alia oreprofero. ⁊ alia mente retineo.Exaudi inquā quia hoc in oratiōe mea peto vt Iudiciū quo iudicatus ſum a pilatoet a iudeis manifeſtetur ꝓdijſſe de noticia ⁊ volūtatē tua et ocl̓i tui videāt equitatem iudicando inter me et illos rethuēdo mihi p̄miū reſurrectionis. iud̓is vero penā ꝯdignā ſue iniqͥtatis.Ideo ſancte pater fac qd̓ peto quoniam ꝓbaſti cor meū vtrum tibi obediens eſſeꝫet vtrum vſqꝫ ad mortem tuis iuſſionibusparerem. et hoc per multas iudeorum ī meirriſiones et moleſtias et viſitaſti aduerſitate tribulationis et igne acerbiſſime paſſionis me examinaſti et nō eſt inuenta in me iniquitas ſed ſemper humileꝫet obedientem ⁊ iuſtum me per omnia probaſti.Ceterum ita iuſtus inuentus ſum ⁊ patiēsUt non loquatur os meum operahominum que non oportet. nihil o paterlocutus ſum niſi quod ad tuam gloriam ꝑtīeat ego ſuſtinui vias laborioſas paſſibilitatis et mortalitatis paupertatis et afflictionis et paſſionis. non ꝓculpa mea ſedꝓpter verba que ꝓceſſerūt d̓labijs tuiſſ. de ꝓphetis cōplēda.Perfice greſſus meos actiones meaſquibus in hoc mundo quaſi quibuſdampedibus ambulamus cōſerua in mandā