IIſa vſu rationis priuatꝰ: poſſit cōficere hoc ſacra-mentū et licite celebrare.Sol̓. Quia ad cōſecrationē huiꝰ ſacramenti requirit̉intētio miniſtri: vt circa reſolutionē pͥmi dubijhuiꝰ articuli patet: exigit̉ etiā ad celebrationemdeuotio ⁊ ſuijpſiꝰ examinatio: vt infra dicetur.Ideo ſi qͥs ita vſu rationis quacūqꝫ ex cauſa ſitpriuatꝰ vt nūqͣꝫ hec habere poſſit: neqꝫ cōficerepōt neqꝫ celebrare. Si vero raro vſu ratiōis priuet̉ ⁊ illo frequēter vtat̉: neqꝫ obſtet aliud im-pedimētū: cōficere quidē pōt eoip̄o ⁊ celebrare:dūmō habeat coadiutorē ſacerdotem.Utrū demoniacus poſſit celebrare.Si fuerit ex toto liberatꝰ: poteſt celebrare: aliasSol̓.nō poteſt: qd̓ per experiētiā ꝓbari pōt. Eſt aūttempus ꝓbationis arbitrariū iuxta diſcretionēp̄lati: penſatis circūſtantijs ꝑſone vel dignita-tis vel alijs huiuſmodi.Utrū exiſtens in peccato mortali poſſit conficereDubiū VIhoc ſacramentū: ⁊ licite celebrare.Sol̓. Cōficere pōt: ſed nō debet: qꝛ cōſecrando peccatmortaliter. Vnde ⁊ cū celebrat: duo pctā mortalia diſtincta cōmittit. Unum: qꝛ indigne cōſe-crat. Aliud: quia indigne ſumit.Utꝝ celebraturus teneat̉ eſſe certus ꝙ non ſit inVIIpeccato mortali.Criplex inuenit̉ certitudo. Quedā ſupernatu-Sol̓.ralis: que per ſolā diuinā reuelationē habet̉: ettalis hic nō requirit̉. Alia eſt naturalis: quaquis ꝑ ſenſū vel intellectū euidenter certꝰ eſt dealiquo: ⁊ illa etiā hic nō eſt neceſſaria. Tertiaeſt moralis ſiue ciuilis: q̄ nec habet̉ ex reuela-tione diuina nec ex euidentia rei: ſed ex ꝓbabi-libꝰ cōiecturis magis ad vnā partē qͣꝫ ad alterāinclinantibꝰ: et ad iſtā tenet̉ celebraturꝰ in ꝓpoſito dubio: vt videlicꝫ poſt diligentē et ſufficientem ꝯſcientie diſcuſſionē: de qua infra capitulob 2
Druckschrift
Resolutoriu[m] dubio[rum] circa celebratio||nem missaru[m] occurentiu[m]
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten