Exempla.

Legitur in vitis patrū. ꝙ cū beatꝰmartirius de heremo ad quoddā monaſteriū ꝑgeret. chriſtus et in ſpecie leproſi ⁊ multum infirmi in eadē via tacens apparuit rogans quatinus ipſiꝰauxilio ad monaſteriuꝫ poſſet ꝑuenire.Quē beatus martirius letanter ſuperſe accipiens: cum ad monaſteriū deferret. monachi in ſpū p̄uidentes clamare ceperunt. Occurrite martirio qͥ chriſtum portat. Interim chriſtꝰ diſparēsdixit martirio. Quia nō erubuiſti mecum ſic vilis apparerē non erubeſcamte coram patre meo in celis. Cūqꝫ monachi martirio dicerent vbi eſt chriſtꝰquē portabas rn̄dit. Si chriſtuꝫ ſciuiſſem ip̄m ne tā cito diſcederet ꝑ pedestenuiſſem. G¶ Quidam comes ptctauienſis vt ꝓbaret hominū cōditiones ⁊ affectiones ſub vili habitu multa loca circuiuit. Tandē a quodam ſacerdote humaniſſime receptus in eo recognouit eſſe humanitatis obſequiuꝫUnde poſt multos circuitus ad ſua rediens. illū fecit ad ſe vocari ſacerdotē⁊ dixit ei. Tu me incognitū ſub vili habitu honorifice ſuſcepiſti. et ego ꝓmoueo te ad honoreꝫ epiſcopatus Pictauienſis.Exempla ꝙ bonū ſit miſſaꝫaudire. Capi. XVIII. AUidam nobiliscum diu fideliter regi ſuo ſeruiuiſſet in morte ſua recommendauit filiuꝫ ſuū gilhelmū nomine regivt ip̄m in ſuum ſeruitiū reciperet. Qd̓cum rex annuiſſꝫ. ille filio in ſecreto dixit. Fili tria tibi conſulo. ⁊ illa ſi tenueris bene tibi erit. Primū vt nunꝙͣ ſisin ſocietate inuidi et detractoris. Secundū eſt vt quotienſcunqꝫ videris dominum vel dn̄am turbatos vel triſtesipſis te condolere oſtendas. Terciū eſtvt ꝓ nulla neceſſitate miſſaꝫ obmittasaudire. Cum gͦ gilhelmus mortuo patre in ſeruitio regis prudēter ageret. et

omnibus placeret. quidam baliuus regis vidēs ꝙ gilhelmꝰ ab eo caueret tāꝙ a detractore motus inuidia accuſauit gilhelmū apud regem ꝙ reginamadamaret. ⁊ ſi inquit vultis ꝓbareuocate reginam ꝑ verbū cōtumelie adfietū ⁊ videbitis gilhelmū ipſa flenteflere. Qd̓ et factū eſt. Cūqꝫ rex nimisiratus cogitaret qͣliter gilhelmum ꝑderet. occulte tamen: ille inuidus cōſuluitregi vt mandaret mgr̄o calcis. ꝙ qͥcunqꝫ cras mane primꝰ ex ꝑte regis ad fornacem iret. ip̄m ſine mora in fornaceꝫcalcis iactaret. Rex ergo in ſero dixitgilhelmo vt nullo mō dimitterēt quinſummo mane ꝑgeret ad fornacem. ⁊ diceret magiſtro vt faceret qd̓ rex ſero ſibi p̄ceperat. Gilhelmus ergo tota nocte ſollicitus quo mandatum regis expleret. cito mane ſurgens cum iter ageret audiuit in nemore miſſam pulſariet recordatꝰ ꝯſilij patris illuc diuertit.Cunqꝫ ſacerdos moram ꝓtraheret. etdiu expectans miſſam de beata virgīeſolenniter inchoaret ille multū timēsimꝑium regis negligere vrgebat̉ exireet tn̄ ꝓpter deū ⁊ pr̄is conſiliū nolebatmiſſam dimittere. Dū ſic ꝑ miſſam detineret̉. ille inuidus impetrato a regevt ad fornacē vadens ſciret vtrū Gilhelmus iam crematus eſſet. querenteipſo a magiſtro vtrū iuſſum regis impleſſet. audiuit ꝙ non. ſed ꝓtinus inqͥtfaciemus. ⁊ ipſum rapiēs ꝓiecit in fornaceꝫ. Tande finita miſſa gilhelmusveniēs ad fornacē. ⁊ q̄rens a fornarioſi mandatum regis impleret. rn̄dit illeDicite dn̄o regi ꝙ fecimus qͥcqͥd dixitCū ergo ad regem veniſſet. ⁊ rex ip̄mquē ꝯbuſtū credebat vidiſſet. queſiuitvbi fuiſſet ꝙ tam diu morā feciſſet. Ille timens regem qd̓ factū fuerat ignorans. ꝓpter miſſam detentū ſe fuiſſe reſpondit. quā de conſilio patris ſui nullo mō dimittere auſus fuit. Tūc rex inueniens illu inuidū diuino iudicio cōbuſtum fuiſſe. gilhelmū quem plus oībus fidelē inuenit extūc plus omnibꝰLAIIDES.