tꝑe illo. et ille dixit ꝙ nō putabat vltraE Quivnam horā fuiſſe in orto.dam pater familias ſenex totā hereditatē ſua dimiſit filio ſuo. Filius v̓o illeprimo benigne ſe habuit erga patremſed poſt expulit eū a thalamo ſuo volens thalamū habere ſibi et vxori ſueEt ad vltimū fecit ſibi lectum fieri pꝰhoſtiū. et cum hyems eſſet. et pater ſenex frigore grauaret̉. quia filius abſtulerat ſibi bona oꝑtoria. ipſe rogauit filium filij vt rogaret patre ꝓ eo. vt daret ei aliquid ad tegendū ſe. Puer autem vix obtinuit duas vlnas burelli apatre ſuo ad opꝰ aut ſui. Et cum aliedue remanerent patri pueri. puer fiendo rogauit eū vt ſibi eas daret. Quifletibus illius victus dedit querēs qͥdinde faceret. Qui reſpōdit. Seruaboeas quouſqꝫ ſis talis qualis eſt patertuus. nec dabo ampliꝰ ſicut tu non visdare modo patri tuo. Qui em̄ ſine pietate eſt erga parētes ſuos nō videturpietatē habere erga alios. Und̓ ſimpliciter vicet̉ ſine pietate eſſe. et ideo vixmiſericordiam cōſequet̉. D¶ Cumquidam miles rogaret quendam vtrūſanctum vt a morbo liberaret eum p̄cibus ſuis. vir ſanctus audito ab eo ꝙmelior eſſet in egritudine et deuotiorꝙͣ in ſanitate dixit. Oro dn̄m vt ſeruette in ſtatu in quo melior es. E ¶Etquidam pater diſcipulo ſuo dixit. Necōtriſteris ex infirmitate vel plaga corporis. Si enim ferrum es eruginē ꝑ ſimam amittis. Si v̓o aurum es ꝑ ignēꝓbatꝰ a magnis ad maiora ꝓueheris.¶ Exempla de virginibusCapitulū. XVII.AAncta Iulianaeadem catena qua ipſa tenebat̉ in carcere verberauit etalligauit diabolū. et traxit ꝑ mediaꝫ ciuitatē. et ꝓiecit in latrinam. quādo tortores ducebāt eam ad penam. ſic ſuꝑatur diabolus ab ancillis chriſti. ¶ Itē

ſcribit beatus ambroſius in libro devirginitate. Puella q̄dam nobilis cūa parentibus vrgeret̉ ad nuptias. adſanctum altare confugit. et ſacerdotisdextrā capiti imponens et p̄cē poſcēsvelamē altaris ꝓ ſac̓ro velo impoſuitet retrahentibꝰ amicꝭ reſpondit. Sponſum offertis meliorem reperi. potenteꝫimꝑio. nobilē in celo. Et cū quidaꝫ diceret. quid ſi pater tuꝰ viueret. nūquidte innuptam ꝑmitteret. Ait illa. Ideofortaſſe defecit ne me impediret. Statim illo mortuo ceteri ſimilia metuentes fauere ceperunt qui impedire venerant. B¶ Sxmile narrat Hieronymus qd̓ cū matertera ſancte euſtochiūretraheret eam a ꝓpoſito virginitatisEt ſtudio ſe ea ornaret. dixit ei vox decelo. Tu virginem deo dicataꝫ ſceleratis manibus ꝯtingere et retrahere preſumpſiſti. Ecce manus tue dei iudiciocōburent̉ ⁊ maritus tuꝰ hoc anno morietur. Quod et factum eſt. Et ſic v̓goliberata libere chriſto ſeruiuit. CO qualis virgo erat illa que ſemꝑ incella latitans etiam ſanctum martinūvidere nolebat. Sed ſancto viro eamdeſideranti videre et eſſet ad ianuamilla mandauit ei vt oraret ꝓ ipſa. quianullum virum videre volebat. OQuidam habens fidelem ſeruū et benignum vt melius ip̄m retineret circaſe tradidit ſibi filiā ſuam. et habita ipſa incepit ipſam multum verberare. ⁊nunꝙͣ bn̄ viuere cū ipſa. Tandem reqͥſitus a dn̄o cur ita crudelis eſſet. cū prius manſuetus fuiſſet. tūc ille dixit ſemꝑ ſe talem fuiſſe. et duxit illum in ſtabulū ⁊ on̄dit illi trabes magnas ⁊ lignaque p̄ tra corroſerat quotiēs iratus fuerat. Modo v̓o inquit cū dn̄s ſim vxoris in ipſa extinguo irā mea. Tale qͥdfreq̄nter ſolet ꝯtingere viduis q̄ ẜuosſuos ducunt in maritos. E ¶ Itemſupra inuenies in ca. xij. C. de bt̄a iuſtina virgine quanta paſſa eſt a demonibus ⁊ ab illuſionibus magicaꝝ artiuꝫquas omnes virtute chriſti ſuperauit.