Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De .ſ. Elizabeth.

arma et ſagit. lin. eorum. gla. acu. Tūcetiā ſpūſſanctꝰ miſſus ē. Un̄ ad terciaꝫd̓r. Nūc ſancte nobis ſpūs ⁊cͣ. Itē hora ſexta qꝛ tūc ſuꝑ cruce appēſus eſt.aceto potatus eſt. Itē hora nona oratqꝛ tūc orās crucifixoribꝰ tradidit ſpiritū. ſancea ꝑforatꝰ ē. monumētis aꝑtis multa corꝑa ſanctorū ſurrexerunt.Itē hora veſꝑtina orat. qꝛ tūc corpusſuum diſcipulis dedit. et vt a nobis fieret inſtituit. tūc etiā ſepultꝰ eſt. in fractione panis a diſcipulis cognitus eſt.Circa crepuſculū. qꝛ tūc ieſus ꝓlixiusorauit ſudore ſanguineo ⁊cͣ. etiam acuſtodibꝰ vallatus eſt. Iuxta has horas orat eccleſia die ac nocte. Ad hasaūt horas maxīe vidue tenent̉. cumhas explēt nocte ac die obſecratiōibꝰinſtant. et his ſicut fecit ſctā elizabethexercēt mente deuotiōe. X Scd̓mf. caſtitatē corꝑis habuit btā elizabethqꝛ vniꝰ viri vxor fuit. Et talis debetvera vidua. Licet em̄ bonus ſit ſtatꝰiugalis. expeditior eſt. ſtatus vidualis.ibi em̄ ꝯſtituit̉ vxor ſub ptāte viri violenta. O vidua ad caſtitateꝫ te inuitatturturis fidei viduitas. qꝛ viduatꝰ pari nec amari appetit nec amare. nec ramo viridi. nec herbe virenti inſidet. inquo te monet vt florē mūdi deſpiciasviꝝ alteꝝ appetas. Si marito tꝑali iugeris deo minus libere ſeruis. Nemo em̄ pōt duobꝰ dn̄is ſeruire. Et nota vidua caſtitatē vult ſeruare debet occaſiōes pctī declinare. tripl̓rPrimū eſt non euagari. ſꝫ in ꝓpria domo manere vel in tēplo orare. De quoꝯmendat̉ anna vidua noͣ diſcedebatde tēplo ieiunijs obſecratiōtbꝰ ſeruiens nocte ac die. Scd̓m eſt ciboꝝ aſꝑitas. Un̄ apl̓s. Uidua in delicijs viuesmortua ē. Terciū eſt veſtiū humilitas.Un̄ in Gen̄. de thamar legit̉ depoſita veſte viduitatis aſſumpſit aliuꝫ habitum qn̄ voluit carnali oꝑe intendereOrnatꝰ em̄ tolerabilis ē in ea neceſſe bꝫ placere viro. non ē tolerabilisin vidua ad ſolum ſtudere dꝫ quō

placeat deo. Que oīa btā elizabeth habuit in ſe ꝯſeruatiōe viduitatis. Terciū .ſ. impēſioneꝫ neceſſitatis habuit. qꝛ vere ipſa ē hoſpicio recepit.pedes lauit. neceſſitatē patiētibꝰ miniſtrauit. ī his oꝑbꝰ bta feīa vitā finiuit Que licꝫ oꝑa oīs teneat̉ expleremaxīe tn̄ vidua. Un̄ dn̄s helyā paſcēdum non ad milites vel ad alios miſitſed ad viduam. dicens. Precepi em̄ vidue vt paſcat te. De eodem feſto.Sermo. CCCIIII.ibunt angeli etſeꝑabūt malos de medio iuſto mittent eos in caminū ignisibi erit fletꝰ ſtridor dentiū. Mat. xiij.A Dicit̉ in eccleſiaſtico. Memorare nouiſſima tua inet̓nū peccabisUere ſi hoīes ſꝑ in memoria haberent pctōribꝰ in nouiſſimis tꝑibꝰ eueniēt peccarēt ineternū. Que aūt ſint nouiſſima pctōribꝰ in ꝯſūmatōibꝰ euenient. in p̄miſſis verbis ip̄e ſolus eſtp̄ſciꝰ futuroꝝ on̄dit. dic̄. Exibūt angeli ſeꝑabūt malos de medio iuſtoꝝ⁊c̄. In qͥbꝰ v̓bis dn̄s triplex malū peccatoribꝰ eueniēs on̄dit. Primū maluꝫeſt bonoꝝ angeloꝝ ab ipſorū collegioegreſſio. dic̄. Exibūt angeli. Scd̓mmalū eſt ipſoꝝ a ſanctis hoībus ſegregatio. hoc dic̄. Et ſeꝑabut malosde medio iuſtoꝝ. Terciū malū eſt ip̄oꝝin vehementē penā miſſio. dicitEt mittēt eos ī caminu ignis. Primo exibūt angeli tm̄ celo. ſꝫ etiāde collegio maloꝝ. In pn̄ti em̄ vita angeli ſunt in collegio hoīm. non tm̄ bonoꝝ ſꝫ maloꝝ. qꝛ vnicuiqꝫ hoī qͣntūcunqꝫ malo bonꝰ angelus in cuſtodia inauxiliū eſt deputatꝰ. Et hec deputatioangeloꝝ durabit ꝙͣdiu durat ſeculū. ſin ꝯſummatiōe ſeculi exibūt angeli decollegio eoꝝ. ad mīſtrandū eis. ſecpoti / ad aduerſandū. O qͣntū tūc eri