De ntītate. ma. vir.

Spes eſt ex meritis ⁊ gratia ꝓueniēs.Un̄ qͣ noͣ eſt ex meritis male diſpoſitaeſt. qꝛ eſt falſa ⁊ vana. De qua Eſa. xx.viij. Poſuimus mendaciū ſpem noſtrāTercio eſt ſancta qꝛ in tribulationibusfirma ⁊ depurata. Un̄ Iob. xxiij. Etiāſi occiderit mein ip̄o ſperabo. Ecce btāygo on̄dit filiaꝝ ſuaꝝ ⁊ ꝯditionē nobilem ⁊ diſpoſitionē delectabilem.Oſtendit etiaꝫ ⁊ vtilitatē ineſtimabilē⁊ hͦ in genitura gl̓ie. cū ſubdit. Trāſitead me oēs qͥ ꝯcupiſcitis ⁊cͣ. Et ꝓmittitduplicē̓ cū filiabus ſuis vtilitateꝫ. vicꝫīmenſam nuptiaꝝ ſolennitatē. ⁊ ineſtimabilem hereditatē. Primū innuit. cūdicit. Tranſite ad me. vbi innuit ſolennem nuptiaꝝ locuꝫ. Mos em̄ eſt vt cūinferior ſuꝑioris ducit filiam apud ſuꝑiorem celebrari nuptias ꝓpter maiorem honorē. ſic beata virgo filiaꝝ ſuaꝝnuptias nō alias ꝙͣ in domo gl̓ie. vbinunc regnat vult celebrare Unde dicitTranſite ad me. vbi nunc habito. ⁊ ibia generationibus meis .i. eternis gaudijs a me genitis adimplemini. Ipſaem̄ eterna gaudia genuit. qn̄ eternorūgaudioꝝ ꝯditorem ⁊ collatorē genuit.ꝓ quo ⁊ porta celi eſſe cantat̉. Et oſtēdit illud nuptiaꝝ ꝯuiuiū eſſe īmenſum.quia copioſum. delicioſum. ⁊ non faſtidioſum. Copioſum ſine defectu. Und̓dicit adimplemini. Chariſſimi plenumeſt ẜm ph̓m cui nō poteſt fieri additio.Et beata virgo nō ſolum dicit implemini ſed etiam ſi poſſibilis eſt additioadimplemini. Menſuram em̄ bonam⁊ coagitatam ⁊ ſuꝑ effluenteꝫ da. in ſi.veſtꝝ. Sed poſſet quis dicere. qn̄qꝫ implent̉ homīes de minus bonis ⁊ inſipidis: ideo beata virgo oſtendit cōuiuiūſuum delicioſum ꝓpter fercula delicata. Et tacens de multis ferculis que ibierunt. illud quod p̄cipuū eſt ⁊ ſubſtantiale ꝙͣ delicatū ſit oſtendit. cum dicit.Spiritus meus ſuꝑ mel ſcꝫ increatusDe quo Ioh̓. v. Spiritus ē deus. Hicſpūs licꝫ oīm ſit ꝑ creationem. qꝛ om̄iacreauit. eſt tn̄ ſpecialiter beate virginis

ꝓpter eius carnis aſſumptionē ⁊ vnionem. Propter quod ipſa dicit. Spūsmeus .i. viſio ſpūs mei. ſiue agnitio. ſuꝑmel dulcis. Uiſio em̄ dei adeo eſt ferculum delicatū ꝙ ſi nullū aliud eſſet ſuffi.ceret Dn̄e inquit philippus in iohanneoſtende nobis patrem ⁊ ſufficit nobisCariſſimi hͦ ferculū ē adeo delectabileꝙ ſi gutta ipſiᵐ caderet in ꝓfundū tartari ſiue inferni. tota amaritudo illiusdulcoraret̉. Unde Bern̄. Illud verum⁊ ſummū gaudium eſt quod de creatore nō de creatura ꝑcipitur. cui comꝑatum om̄e amaꝝ dulce efficitur. Sed nequis diceret. talia ꝯuiuia q̄ ſunt delicata ⁊ copioſa ſequt̉ tedia ⁊ faſtidia. illd̓nuptiaꝝ ꝯuiuiū oſtendit ſine faſtidio.cū dicit. Qui edūt me adhuc eſurient.Mira res. ſemꝑ comedunt ⁊ ſemꝑ bi.bunt. ⁊ tn̄ ſemꝑ eſuriūt. fruunt̉ em̄ necdeficiūt quo frui magis ſitiūt. Quia gͦillud ꝯuiuiū copioſum. delicioſun. ⁊ nōfaſtidioſum. oſtendit illud cōuiuiū eſſeīmenſum. L ¶ Sed qꝛ nō ſufficit ſolum nuptiaꝝ ꝯuiuium. beata virgo cūfiliabus ſuis ꝓmittit etiam ineffabileꝫhe reditatē. cum dicit. ⁊ hereditas meaſuꝑ mel ⁊ fauū. Chariſſimi illa heredtas nō paꝝ ſed multū tenet. qꝛ eſt lōga⁊ ſpacioſa. eſt em̄ illa quā ipſe filius beate virginis cū ſororibꝰ ſuis ꝓmiſit dicens Luc̄. xxij. Diſpono vobis ſcꝫ generis meis ſicut diſpoſuit mihi pater meus regnū. Ecce chariſſimi ꝙ beata vigo hereditatē hoc filius eius regnumdicit. qd̓ nobis diſpoſuit plene. Undeſubdit. ſicut diſpoſuit mihi pater meusregnū. quem ſcꝫ ꝯſtituit heredē vniuerſoꝝ. Sed quia nō tm̄ regni ſed etiā ꝑuidn̄ij gubernacula multam turbationeꝫgenerant. ne tale quid ibi credamus.on̄dit in quo cōſiſtit illius regni officiūcū dicit. diſpono vobis regnū. nō vt pugnetis. vel alias anguſtias habeatis. ſꝫvt edatis ⁊ bibatis. ⁊ addit. ſuꝑ menſāmeam. nō aliaꝫ. qd̓ eſt magni honorisſcꝫ in eadem menſa cū imꝑatore comedere. Et qꝛ illud regnum eſt ſine angu