De aſſump. ma. vir.
tis ciues ſct̄ōꝝF⁊ domeſtici. Require in feſto ſācti Iacobi.¶ De ſancto Bartholomeo.Sermo. CCLXVI.Oc e p̄ceptū meūvt diligatis inuicē ſic̄ dilexi vosA In his vbis dn̄s ſicut apl̓os itanos hortat̉ ad ꝓximi dilectionē ex triplici debito. vicꝫ ex debito p̄cepti. nature. ⁊ exempli. Debitū p̄cepti innuit. cūdicit. Hoc eſt p̄ceptū. Debitum nature.cū dicit. vt d̓ligatiꝰ inuicē. Sꝫ debitū exempli. cū dicit. ſicut dilexi vos. Dat gͦdn̄s qͥ rariſſime p̄ceptū noīauit. de ꝓximi dilectione p̄ceptū. ⁊ hͦ qꝛ neceſſariū.vtile. ⁊ facile. Uere neceſſariū. qꝛ ſicutſine fundamento ꝑietes. ſic nullū meritorium opus ſine charitate. Qd̓ on̄ditapl̓s ad Coꝝ. xiij. vbi innuit ꝙ nec bonū cordis .ſ. fides. ꝓdeſt dicens. ſi fideꝫ Y niſi vt inuicē diligatis.habeā ita vt tranſferā. nec bonūoris.qd̓ eſt laus dicēs. ſi linguis hoīm loqͣr⁊ angeloꝝ. nec bonū oꝑis dicens. ſi diſtribuero oēs facultates meas. ⁊ corpꝰmeū tradidero ita vt ardeā. Qd̓ totumoſtendit nō valere ſine charitate. Undeſubdit. Charitatē aūt non habeā nihil5lmihi ꝓdeſt. Unde ⁊ augꝰ. dicit. Sicutcorpus ſine aīa mortuū eſt. ita aīa ſinecharitate. ¶ Itē eſt p̄ceptū vtile. ⁊ hͦ tripliciter. Primo qꝛ om̄e malū expellit.Prouer. x. Uniuerſa delicta oꝑit chariſiltas. ſicut ignis oꝑit nigredinē carboniſScd̓o vtilis eſt qꝛ omne bonū inducit.Coꝝ. xiij: Charitas patiens eſt. benigna eſt ⁊cͣ. Tercio vtilis eſt. qꝛ ad ſūmūſ. gl̓ie ꝑducit. Un̄ in Can̄. Io. iij. Nosſcimꝰ qꝛ trāſlati ſumꝰ de mortē in vitāqꝛ diligimꝰ frēs. ¶ It̓ eſt p̄ceptū facile.ꝯſiſtit em̄ in hoīs volūtate. q̄ nihil ē inhoīe liberius. Un̄ Deut̓. xxxiiij. Mādatū qd̓ ego p̄cipio tibi. Et. jͣ. Sꝫ iuxͣ te ēſermo dn̄i in ore tuo ⁊ in corde tuo. Un̄qꝛ in corde hoīs eſt nemo pōt ſe excuſa
re de p̨̄cepti adimpletiōe. B ¶ Scd̓otenem̄ ad dilectionē ꝓximi ex debito nature. ⁊ hͦ innuit. cū dicit. vt diligatis inuicē. nō aliud exͣ vos. q. d. Ad hoc ip̄mmonet nos natura. vt .ſ. hō hoīem diligat. Om̄e em̄ aīal diligit ſil̓e ſibi. Eccl̓.xiij. Un̄ ſi alia aīalia ꝓpt̓ ſui ꝯuenientiādiligūt ſe. multo plus dꝫ hō hoīem diligere. Plus em̄ pō hoī aſſimilat̉ ꝙͣ aliqͣcreatura alteri. Plus em̄ ho ꝯuenit cuhoīe ꝙͣ angelus cū angelo. qꝛ angeluscū agelo tm̄ ꝯuenit rōnali. ⁊ ſic hō cuꝫhoīe. ⁊ inſuꝑ ꝯueīt̓ in corporeitate ſen.ſibilitate ⁊ vegetatione qͥbus caret āgelus. Et in his tribus hō ꝯueniēs cumalijs aīalibus diſcōuenit. ab his in rōeEt ſic hō cū hoīe magis alijs cōueniūt⁊ iō rōne maioris ꝯueniētie plus tenēt̉ſe diligere ꝙͣ aliā creaturā. O qͣnti ſuntqͥ hāc ꝯuenientiā paꝝ attendūt. qͥ res ꝓxio an̄ponūt. cū ip̄m ꝓpt̓ illas ꝑſequūt̉vel occidūt. Ad hͦ debitum naͣe monetnos apl̓s. Ro. xiij. Nemī qͥcꝙͣ debeatisC ¶ Terciotenet̉ diligere ꝓximū ex debito exēpli.qd̓ tagit dn̄s. cū dic̄. ſic̄ dilexi vos. Exēplū em̄ dedit nobis vt quēadmodij ip̄edilexit nos ⁊ nos mutuo diligamꝰ. Dilexit aūt ipſe nos. dulcit̉. ſapient̓. ⁊ fortiter. Dulcit̉ qm̄ melius qd̓ habuit hͦ ēſeip̄m nobis cōicauit nr̄e .ſ. nature ſe copulando. Un̄ Hiere .xxxj. In charitate ꝑpetua dilexi te: iō attraxi te. mihi .ſ.copulando. It̓ dilexit ſapient̓. qꝛ culpācauit. pctm̄ em̄ non fe. nec inuentus eſtdolus in ore eiꝰ. Itē dilexit fortit. qꝛ ꝓnobis vſqꝫ ad morteͣ decertauit. Undeipſe dicit. Maiorē dilectionē nemo hꝫvt aīam ſua po. qͥs ⁊cͣ. Et ſic nos exemplo ſuo ꝓximū diligamꝰ. Prīo dulcit̉ inipſiꝰ neceſſitate ſibi nr̄a cōicando. qꝛ ſic̄dicit Io. j. Ioh̓. iij. Si qͦs viderit fratrēſuū neceſſitatē patientē ⁊ clauſerit viſcera ſua ab eo quō charitas dei manetī illo. Dulcit̉ diligebat qͥ dicebat. Dimidiū bonoꝝ meoꝝ dn̄e do pauꝑibꝰ. Itēdiligāꝰ ſapiēt̓ in dilcōe pctm̄ declinādonō ẜꝫ ada. qͥ ẜm aug. ne ꝯtriſtaret vxo-