Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De .ſ. Philip. Ia.

ſaluti ſumus. Propter qd̓ dr̄ pctōriProuer. v. Nedes alienis honorē tuū annos tuos crudeli .i. dyabolo. gemas in nouiſſimo qn̄ ꝯſūpſeris carnem corpus tuū. Itē gemēt de cōmiſſisſ. imprudent̉ fecer̄t. De quo gemitu dr̄Sap. xj. Duplex illos acceꝑat tediūgemitꝰ mēoria p̄teritoꝝ. Et Ezech̓.xxj. dr̄. Ingemiſce in ꝯtritiōe lūboꝝ tuo .i. quia cōtriuiſti ad turpitudinē lumbos tuos. Itē gemēt de īmiſſis .ſ. penisqͣs ſuſtinebūt. ꝓquo qͥlibet danatus dicet illud. psͣ. Tircūdederūt me gemitꝰmortis dolores inferni. Et qꝛ iſte gemitus nūꝙͣ quieſcet nunꝙͣ recipiet ꝯſola.tionē. io in ꝑſona dānati dic Hiere. xlvUe mihi miſero. laboraui in gemitumeo requiē inueni. Exemplū inꝓmptuario ca. j. A. Item gement deamiſſis .ſ. gaudijs eternis. vicꝫ dei viſio. ſua gl̓ificatione. loci amenitatē. ſctō ſociētatem ⁊cͣ. De qͥbus ſic placꝫ loqͥRquire in dn̄ica. quidaꝫ fecit cenamagnam.De eod̓. Sex. c. CXIXIIIII.Anto tꝑe vobiſcūſum cognouiſtis me. Ioh̓.xiiij. O In his vbis duo notantur.Saluatoris nr̄i magna benignitaſ. Etapl̓oꝝ miſerabilis cecitas. Primū .ſ. ſaluatoris noſtri magna benignitas notatur in ipſius diutina oībus ꝯuerſation. quā tangit dicit. Tanto tꝑe vobiſcū ſum. Scd̓m .ſ. apl̓oꝝ miſerabiliscecitas notat̉ in ſaluatorꝭ ſui aduerſione. quā tangit dicit. cognouiſtis me. Bene maximā benignitateꝫinnuit. dicit. Tanto tꝑe vobiſcū ſumqꝛ magͣ benignitas fuit fieri voluit. qd̓ notat dicit. ſum. Sꝫ maior inhoc exiſtens innocens hoībuspctōribus ꝯuerſari voluit. qd̓ notat.dicit. vobiſcū. Sꝫ maxīa in hoc tamdiutino tꝑe talibus hoībus pctōribꝰꝯuerſari voluit. qd̓ notat dicit. Tanto tꝑe. Innuēdo ſua benignitatem

dicit. Tanto tꝑe vobiſcū ſum. miraculafaciendo. Und̓ Ioh̓. ij. Hoc ſignū feci:ieſus corā diſcipulis ſuis. Iteꝫ vobiſcūſum ſecreta celeſtia reſerādo. Un̄ Ioh̓.xv. Oīa audiui a pr̄e meo feci vobis. It̓ vobiſcū ſū celeſtia regna ꝓmittendo. Un̄ Luc. xxij. Diſpono vobis ſic̄diſpoſuit mihi pr̄ meus regnū. Et cu triplici vobiſcū fuerim. vos noncogͦuiſtis me. E Ubi innuit. ſecūdūſ. ip̄oꝝ miſerabilē cecitatē. Eſt em̄ miſerabilis cecitas cognoſcere creatorē.amatorē remuneratorē. Primū em̄ſ. miraculoꝝ factio on̄dit creatorē. in .ſ. creatura tanꝙͣ creatori in om̄ibus obtꝑabat. Un̄ quidaꝫ vnū exꝑtusmiraculū ip̄m an̄ ſecula fuiſſe qd̓ eſt ſolius creatoris ꝓclamauit dicens Io. ixA ſecl̓o ē auditu. qꝛ qͥs aperuit oculos ceci nati. Un̄ bn̄ cecitas apl̓oꝝ miſerabilis on̄dit̉. qui tāto tꝑe miracula vidētes ip̄m deū oīm creatorē adhucme eſſe cognouerūt. Iuxͣ qd̓ ipſe in hodierno euāgelio on̄dit dicēs. Creditisin deū in me credite. Et poſt hoc ſubdit. Si aūt mihi creditis oꝑbꝰ credite. oꝑa em̄ ego facio teſtimoniūhibant de me. Ecce quo oꝑa miraculoꝝ teſtificat̉ ſe eſſe creatorē. Per ſecūdu aūt .ſ. ſecretoꝝ reuelatiōem on̄ditſe ipſoꝝ amatorē. Un̄ in Ioh̓. xv. dicitUos aut dixi amicos. qꝛ oīa audiuia pr̄e meo nota fecit vobis. Et talemamatoreꝫ cognoſcere eſt miſerabile Per terciū .ſ. celeſtis regni ꝓmiſſionem on̄dit ſe laboris eoꝝ remuneratorem. labore remueratore futuꝝ nocogͦ ſcere eſt miſerabilis cecitas. Suaginnuendo benignitatē apl̓oꝝ cecitatem dicit. Tanto tꝑe vnbiſcū ſū cognouiſtis me. Et qꝛ ſaluator nr̄ etiamnobiſcū eſt pn̄tial̓r. iuxta illud Uobiſcijſum vſqꝫ ad ꝯſūmatiōem. licet alioꝙͣ tūc fuit apl̓is. eiſdē v̓bis nospōt alloq̄ inuendo ipſiꝰ erga nos benignitatē. nr̄aꝫ reſpectu ipſiꝰ cecitatē dicens. Tanto tꝑe vobiſcū ſū .ſ. vitā vr̄aꝫne in nihilū redigat̉ vegetando. Si em