De ſancto Vincentio
eſt ꝙ alitus ſuggeſtionū ſuarū prunasfomitis noſtri ardere facit. Et apl̓s adEphe. vj. ſuggeſtiones ipſius ignea tela appellat. Hic ē rex amorreoꝝ .i. pctōrū. qꝛ ipſe eſt rex ſuꝑ omnes filios ſuꝑbie. ¶ Og interp̄tat congregans. ⁊ baſan ꝯfuſio. ⁊ ſigt mundū ⁊ mūdanos qͥnil intendūt niſi ꝯgregare paleā tꝑalium. Un̄ in Exo. v. Diſꝑſus ē ppl̓us ꝑtotā terrā egipti vt ꝯgregaret paleam.Quibus ⁊ ꝯfuſio cōuenit. qꝛ teſte apl̓ogloria eoꝝ in cōfuſione qͥ terrena ſapiunt. ¶ Chanaan interp̄tat̉ humilis vl̓motus. ⁊ ſigͣt carnē que de hūili materia facta ē .ſ. terra. vel dicit̉ motus qꝛ ſꝑmouet̉ ſpūi aduerſando. Huiꝰ regnaſunt qͥnqꝫ ſenſus corꝑis. ¶ Et qꝛ mūdꝰcaro. ⁊ diabolus in ſctīs regͣre cupiūt.ꝯtra eos diuerſa mouēt p̄lia: ¶ Primꝰſcꝫ caro pugnat voluptate vt maculetſobrietatē. Propter qd̓ caro cōcupiſcitaduerſus ſpūm et ſpūs aduerſus carnēUn̄ Augꝰ. Nullū peiorē ſociuꝫ habeoꝙͣ carne quā inhabito. mecū vult coronari. ſed nō vult mecū decertare. O caro caro qͣre grauas aīaꝫ q̄ tibi moleſtanō eſt. nec tu effugies pena cū ipſa patiet̉ gehennā. Cōtra hūc hoſtē hortat̉nos petrꝰ dicēs. Obſecro vos vt abſtineatis a carnalibꝰ deſiderijs q̄ militātaduerſus animā. Hūc hoſtē Uincētiꝰſuꝑauit. qꝛ non ſolū carnis cura in deſiderijs nō fecit. veruētiā carnis naturaꝫꝑ patiētie inuertibilitatē exceſſit. ⁊ hocqn̄ dixit. Uidebis me plꝰ poſſe dei v̓tute dū torq̄or ꝙͣ ipſe qͥ torq̄s. Exempluin ꝓmptuario. ca. ij. M¶ Scd̓us autēhoſtis. ſcꝫ mūdus. qͥ in maligno poſitꝰē. pugnat malignitate vt frangat fideifirmitatē. Pugnat aūt duabꝰ manibꝰſcꝫ dextra ꝓſꝑitatis. ⁊ ſiniſtra aduerſitatis. ꝓſꝑis .ſ. alliciēs ⁊ aduerſis terrēsHic e ioab qͥ amaſe mentū dextra tenebat qͣſi deo ſculās eū. ⁊ ſiniſtra mortemintulit. O quot ꝓſꝑa dacianus vincentio ꝓmittebat vt a fide reſiliret. q̄ om̄iaipſe cū apl̓o ph̓i. iij. arbitratus ē tanꝙͣſtercora vt xp̄m lucrificaret. Iteꝫ quot
aduerſa ei intulit que om̄ia ꝑ magnant̉mitatē ſuꝑauit. attendēs illud Math.x. Nolite timere eos qͥ occidūt corpuset amplius nō hn̄t qͥd faciāt. ¶ Terciꝰhoſtis ſcꝫ diabolus pugnat calliditateUn̄ ⁊ ſerpēti ꝯparat̉. Pretēdit em̄ pulcru caput ſed venenoſuꝫ. Bonū enimprincipiū ſepe ꝯſulit vt malū finē inferat. De hoc ſerpēte ⁊ de capite eiꝰ dicit̉Ecc̄. xxv. Nō eſt caput nequius ſuꝑ caput colubri. Ex epluꝫ ca. ij. I. Huiꝰ hoſtis aſtutias vincētiꝰ vicit. nō ſolū principes ydoloꝝ qͥbꝰ diabolus ſuggerebatqualiter eum torquerēt deſpiciēdo. ſedetiā alios ab ydolorū cultura reuocando. Et qꝛ ſic cōtraria vicit merito a victoria nomē vincentius qͣſi p̄ſagio habuīt.I ¶ Taliter aūt vincēti triplexp̄miū ꝓmittit dn̄s. vicꝫ māna abſcōditu. calculū candidū. ⁊ nomē nouū ſcriptū. In quibꝰ triplex btītudo inſinuat̉In māna deitatis ⁊ hūanitatis fruitioIn calculo cādido corꝑis glorificatioIn nomīe nouo ſcripto. ineffabilis dignitatis ꝑceptio. ¶ Bn̄ aūt ꝑ mannadiuinitatis ⁊ humanitatis delectabilisfruitio deſignat̉. qꝛ de māna d̓r ꝙ in ſapore erat qͣſi ſimile cū melle. Per ſimilā humanitas intelligit̉. qꝛ ſicut ſimilaanteꝙͣ ad ſaporē ſuum ꝑueniat multistunſionibꝰ ⁊ cōtritiōibus ad hͦ deducit̉Sic hūanitas chriſti an̄ glorificationēſuam qn̄ precipue delectabilis facta eſtmultas tuſiones ⁊ contritiōes ſuſtinuit. Per mel aūt diuinitas innuit̉. Melem̄ eſt dulce. mudificatiuū. cōſeruatiuūvltra modū ſumptuꝫ ledit. Sic diuinitas eſt dulcis. Un̄ psͣ. Dulcis ⁊ rectusdn̄s. Mundificatiua ē. qꝛ teſte yſa. iiij.Abluit ſordes filiaꝝ ſyon. Nemo eniꝫpeccata dimittit que ſunt ſordes ſpūales niſi ſolus deus. Itē eſt cōſeruatiuaOm̄ia em̄ ꝑ ip̄m ꝯſeruant̉ ineſſe. Und̓Act .xvj. In ipſo viuimꝰ. mouemur etſumus. Et ſic mel vltra modū ſumptūledit. ſic īmoderata inquiſitio diuinitatis. Perſcrutator em̄ maieſtatis opprimet̉ a gl̓ia. Rōne gͦ ſaporis qͣſi ſimila-