Dn̄ica. XX.

mortalia ⁊ capitalia peccata. ⁊ decemcornua .i. tranſgreſſionē dece mandatorū. ꝑ que multū īpugnant̉ in hoc marinauigantes ne ad ciuitatē celeſtem valeant ꝑuenire. X ¶ Sed nos vt mare huius mundi tranſfretemus. nauiculam .i. bona vitam ſiue ꝑ innocentia cōſeruata. ſiue ꝑ penitentia recuꝑata aſcēdamus. Et dicit̉ nauicula diminutiue.quia breuis ē ⁊ ꝑua reſpectu gaudij ciuitatis eterne ad quā ꝑ ipſam ꝑuenimꝰSap̄. xiiij. Exiguo ligno credūt hoīesaīas ſuas. Huius aut nauicule gubernator eſt xp̄s. ꝓ quo orat eccleſia. Guberna tuos faml̓os quos ſanguīe mercatus es. Psͣ. Niſi dn̄s cuſtodierit ciuitatem fruſtra vigilant qͥ cuſtodiūt eamReminauis per quos ꝓgredit̉ ꝑ mare huius mūdi ſunt ꝯſilia ⁊ p̄cepta. psͣDeduc me dn̄e in ſemita. ꝙͣtum ad conſilia. Et alibi. Uiam mandatoꝝ tuorūcucurri. ꝙͣtum ad p̄cepta. Naute autēhuius mūdi ſunt apl̓i ⁊ ꝓph̓e ⁊ doctores. De quibus vnus Iob. ix. dicit. Dies met tranſierunt tanꝙͣ naues pomartantes. que poſt ſe relinquūt odorēSic ipſi poſt ſe reliquerūt odorē exempli ⁊ doctrine. Unde apl̓us dicebat. ij.Corint̓. ij. Chriſti bonus odor ſumusEt ſicut canes venatici currūt poſt beſtiam ꝑ odorem. ſic ⁊ nos poſt patres ꝑdoctrina ⁊ exēpla eoꝝ. Can̄. j. In odore vnguentoꝝ tuoꝝ currimus. In hacaūt nauim aliqn̄ ſub intrat aqua. ita tn̄ꝙ nō patit̉ nauis naufragiū .ſ. cum cōmittit veniale peccatum. Si em̄ dixerimus ꝙ peccatū nō habemus noſipſosſeducimus. Sed ne patiat̉ nauis naufragiū exhaurienda eſt aqua a nauigātibus. Hauritoriū aūt eſt ꝯfeſſio. Tren̄ij. Effunde ſicut aquā cor tuū. Et Psͣ.Effundite corā illo corda veſtra. Hoeconſulebat Iacͣ. v. dicens. Cōfiteminialterutrū peccata veſtra vt ſaluemini.Debet etiā in hac naui ꝓpter maiorēſecuritatē a nauigantibus fieri exoneratio a ſuꝑfluis. vt talē facientes iactūnauis leuius valeat pericula ꝑtranſire

Certe magnū fecit iactū zacheus. cumdixit. Un̄e ecce dimidiū bonoꝝ meorūdo pauꝑibus. Adhuc maiorē feceruntapl̓i qͥ nō dimidiū ſꝫ totū reliquerūt dicentes. Ecce nos reliquimus oīa ⁊ ſecuti ſumus te. Et ſic tranſfretando mare huius mūdi ſecure ad ciuitatē ꝑuenerūt. Ad qua xp̄s ipſos in nauicl̓a p̄uenit. De qͣ ciuitate in principio ſermonis diximus. Exemplū ca. v. R.¶ Dn̄ica. xx. de epiſtola.Sermo. CLXIII.Idete quo cauteambuletis. Eph̓. v.N¶ Quia in euāgelio ad regales nuptiasinuitam̄. ideo vt ad ipſas ꝑuenire poſſimus. in quatuor nos inſtruit apl̓us.¶ Et primo de via recta quā debemustenere. cū dicit. Intelligētes que ſit voluntas dei. Secundo ꝙ in ea caute debemus ambulare. ibi. Uidete quō caute ambuletis. ¶ Tercio ꝙ in ea diſcreteꝓperare dēmꝰ. ibi. Non qͣſi inſipiētes¶ Quarto ſi viam negleximus docet recuꝑare. ibi. redimētes tpus. Uia gͦ directa quā ad nuptias p̄dictas eundo debemus tenere. eſt facere dei voluntatē.Intelligentes inquit que ſit voluntasdei. De hac via petebat dauid edocericū dixit. Notā fac̄ mihi dn̄e viam in qͣambulē. Et q̄ ſit illa via ſtatim ſubdit.Doce me facere voluntatē tuā. Intelligat gͦ vnuſqͥſqꝫ ⁊ ꝓbet ſicut ꝯſulit apl̓sRoꝝ. xij. que ſit voluntas dei bona bene placens ⁊ perfecta. Bona vt ſcꝫ homo bene ſe portet quantū ad ſe ipſum.Beneplaces vt ſcꝫ bene ſe habeat qͣntum ad ꝓximū. Et perfecta vt bn̄ ſe habeat ꝙͣtum ad deum. Facit aūt qͥs vo.luntatē dei ꝙͣtū ad ſeip̄m. in oī ſanctitate mentis ⁊ mūdicia corꝑis ſe ẜuādo ⁊in honore bonoꝝ moꝝ cuſtodiēdo Tj. Theſ .iiij. Hec ē volūtas d̓i ſctīficatiovr̄a vt abſtineatis ab oī fornicatiōe