2iijOnicaXIX.
Sermo .C1. X.Eponentes mendaciū loqͥmini veritatē. Eph̓.iiij. N ¶ Quia ꝓuer. xij. dr̄ ꝙ abominatio eſt dn̄o labia mendacia. ⁊ qꝛ perdet om̄s qͥ loquūt̉ mendaciū. ideo in p̄miſſis verbis apl̓s multū diſſuādet illd̓dicens. Oeponētes mendaciū loqͥminiveritate. Ad hoc aūt vt melius ea deponamus tria ſūt nobis neceſſaria ſcire. Primo quot ſunt mendacioꝝ genera. Scd̓o quales ſunt qͥ currūt ꝑ ipſa.Tercio ꝙͣgrauis ſit eoꝝ pena. ¶ Ad primū dicendū ꝙ dicit btus augꝰ. octo genera eſſe mendacioꝝ. Primū qͥdeꝫ eſtqd̓ fit ꝯtra fidei doctrinā. Ut cū xp̄usaſſerit̉ natus nō fuiſſe de v̓gine. vel ve.rū deū nō fuiſſe. ⁊ quicqͥd aliud diceret̉ꝯtra articulos fidei¶ Secundū genuseſt qd̓ nulli ꝓdeſt ⁊ alicui nocet ſic̄ medaciū detractiōis. ⁊ falſi teſtis in cā criminali. ¶ Terciū eſt qd̓ obeſt alicui itatn̄ ꝙ ꝓdeſt alteri. ſicut falſi teſtis in cāpecuniaria ¶ Quartū qd̓ fit ſola libidinę mentiendi abſqꝫ om̄i vtilitate ⁊ ca.¶ Quintū qd̓ fit ſola cupiditate placendi. ſicut mendaciū adulationis. Et hecqͥnqꝫ genera dicunt̉ a doctoribꝰ eſſe mortalia pctā. ¶ Sextū eſt qd̓ nulli obeſt ⁊alicui ꝓdeſt ad ꝯſeruādū bonū gr̄e. ſic̄vginitatē. ¶ Septimū eſt qd̓ fit ad euitandū ꝑiculū bone fortune. vt pecunie⁊ hmōi. ¶ Octauū eſt qd̓ nulli obeſt ⁊alicui tn̄ ꝓdeſt ad ꝯſeruandū bona nature. vt vitam corꝑalem ⁊ hmōi. et hectria ſub officioſo mendacio comp̄hendunt̉. Quidā tn̄ dicūt eſſe mortale peccatū maxime ꝑfectis. qd̓ tn̄ nō determinat augꝰ. O ¶ Et licꝫ ſi oīs hō mēdax tn̄ aduertendū qͥ ſint qͥ maxīe currūt ꝑ illa. ¶ Primi qͥdem ſunt heretici⁊ mali p̄dicatores. Und̓ Iob dixit. xij.Diſputare cū deo cupio. primus ondesvos fabricatores mēdacij ⁊ cultores ꝑuerſoꝝ dogmatū. Qd̓ glo. exponit d̓ hereticis ⁊ malis p̄dicatoribꝰ ſuis. Hi ſijt
qͥ in p̄dicatiōibus ſuis nō q̄rūt fructuꝫaīaꝝ. ſꝫ tꝑale lucꝝ ſepius ppl̓m mendacijs ſeducēteſ. De talibus ꝯquerit̉ dn̄sHiere. xxiij. dicens. Seduxerūt populūmeū in medacio ſuo ⁊ in miraculis ſuis cū ego nō miſiſſem eos nec mandaſſem eis. Itē Ezech̓. xiij. Uiolabāt mead ppl̓m meū ꝓpt̓ pugillū ordei ⁊ fragmen panis vt interficerēt aīas q̄ nonmoriūt ⁊ viuificarēt aīas q̄ nō viuuntmentiētes ppl̓o meo credēti mēdacijsHi ſūt ꝓphe peſſimi in qͥbꝰ ē impletūhodie illd̓ Diere. v. Prophete ꝓphetabant mēdaciū ⁊ ſacerdotes applaudebant manibus. Qd̓ certe multi faciuntſacerdotes. qꝛ ꝑticipes ſunt lucri. ⁊ ſeqͥtur. Et ppl̓s meus dilexit talia. Talesem̄ p̄dicatores falſi maiorē hn̄t grāma populo. Secūdi ſūt principes ⁊ mali p̄lati. in qͥbus plurimū abundat mendaciū. cū tamen hoc malū valde maleſonet in talibus. Prouer. xvij. Non decent ſtultū verba cōpoſita. nec principem labiū mendax. ⁊ Ecc̄. xlj. Erubeſce a p̄ſide ⁊ potente de mendacio. Cūtn̄ talis nō ſolū deberet mentiri. ſꝫ etiaꝫnec audire. Ꝙ dr̄ ꝓuer. xxix. Princepsqͥ libenter audit verba mēdacij oēs miniſtros habꝫ impios. Et ꝓpter hoc veritas iudicij. ⁊ iuſticie quā facere debuerūt ꝓſternit̉. Eſa. lix. Cōcepimus ⁊ locuti ſumus de corde verba mendacij. ⁊ꝯuerſū eſt retrorſum iudiciū. ⁊ iuſticialonge ſteſtit. ⁊ corruit in plateis vitas⁊ eqͥtas nō potuit ingredi. qꝛ veracesnō intromittnt̉ ad tales pͥncipes. ¶ Tercij ſunt adulatores qui p̄cipue magnisadulant. Tales em̄ plurimū mēdacijsivuoluūt̉. Et de talibus Oſec. vij. Inmalicia ſua letificauerūt regē. ⁊ in mēdacijs ſuis principē. qͣ vera nō ſūt aſſerentes. ⁊ tales multū nocent aīe. quialaudat̉ pctōr in deſiderijs aīe ſue. ⁊ iniquus bn̄dicit̉. ¶ Quarti ſt̄ detractores.⁊ in his pl̓imū viget mendaciū dū bonos ⁊ ſctōs nitunt̉ īfamare ī auribꝰ alioꝝ de ip̄is mētiēdo. De qͥbꝰ heſter. xvj.Ml̓ti itm̄ veſanie ꝓruper̄t vt eos qͥ ſibi