Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

2iijOnicaXIX.

Sermo .C1. X.Eponentes mendaciū loqͥmini veritatē. Eph̓.iiij. N Quia ꝓuer. xij. dr̄ abominatio eſt dn̄o labia mendacia. qꝛ perdet om̄s loquūt̉ mendaciū. ideo inmiſſis verbis apl̓s multū diſſuādet illd̓dicens. Oeponētes mendaciū loqͥminiveritate. Ad hoc aūt vt melius ea deponamus tria ſūt nobis neceſſaria ſcire. Primo quot ſunt mendacioꝝ genera. Scd̓o quales ſunt currūt ipſa.Tercio ꝙͣgrauis ſit eoꝝ pena. Ad pri dicendū dicit btus augꝰ. octo genera eſſe mendacioꝝ. Primū qͥdeꝫ eſtqd̓ fit ꝯtra fidei doctrinā. Ut xp̄usaſſerit̉ natus fuiſſe de v̓gine. vel ve. deū fuiſſe. quicqͥd aliud diceret̉ꝯtra articulos fidei¶ Secundū genuseſt qd̓ nulli ꝓdeſt alicui nocet ſic̄ medaciū detractiōis. falſi teſtis in criminali. Terciū eſt qd̓ obeſt alicui itatn̄ ꝓdeſt alteri. ſicut falſi teſtis inpecuniaria Quartū qd̓ fit ſola libidi mentiendi abſqꝫ om̄i vtilitate ca. Quintū qd̓ fit ſola cupiditate placendi. ſicut mendaciū adulationis. Et hecqͥnqꝫ genera dicunt̉ a doctoribꝰ eſſe mortalia pctā. Sextū eſt qd̓ nulli obeſtalicui ꝓdeſt ad ꝯſeruādū bonū gr̄e. ſic̄vginitatē. Septimū eſt qd̓ fit ad euitandū ꝑiculū bone fortune. vt pecunie hmōi. Octauū eſt qd̓ nulli obeſtalicui tn̄ ꝓdeſt ad ꝯſeruandū bona nature. vt vitam corꝑalem hmōi. et hectria ſub officioſo mendacio comp̄hendunt̉. Quidā tn̄ dicūt eſſe mortale peccatū maxime ꝑfectis. qd̓ tn̄ determinat augꝰ. O Et licꝫ ſi oīsdax tn̄ aduertendū ſint maxīe currūt illa. Primi qͥdem ſunt heretici mali p̄dicatores. Und̓ Iob dixit. xij.Diſputare deo cupio. primus ondesvos fabricatores mēdacij cultoresuerſoꝝ dogmatū. Qd̓ glo. exponit hereticis malis p̄dicatoribꝰ ſuis. Hi ſijt

in p̄dicatiōibus ſuis q̄rūt fructuꝫaīaꝝ. ſꝫ tꝑale lucꝝ ſepius ppl̓m mendacijs ſeducēteſ. De talibus ꝯquerit̉ dn̄sHiere. xxiij. dicens. Seduxerūt populūmeū in medacio ſuo in miraculis ſuis ego miſiſſem eos nec mandaſſem eis. Itē Ezech̓. xiij. Uiolabāt mead ppl̓m meū ꝓpt̓ pugillū ordei fragmen panis vt interficerēt aīas nonmoriūt viuificarēt aīas viuuntmentiētes ppl̓o meo credēti mēdacijsHi ſūt ꝓphe peſſimi in qͥbꝰ ē impletūhodie illd̓ Diere. v. Prophete ꝓphetabant mēdaciū ſacerdotes applaudebant manibus. Qd̓ certe multi faciuntſacerdotes. qꝛ ꝑticipes ſunt lucri. ſeqͥtur. Et ppl̓s meus dilexit talia. Talesem̄ p̄dicatores falſi maiorē hn̄t grāma populo. Secūdi ſūt principes mali p̄lati. in qͥbus plurimū abundat mendaciū. tamen hoc malū valde maleſonet in talibus. Prouer. xvij. Non decent ſtultū verba cōpoſita. nec principem labiū mendax. Ecc̄. xlj. Erubeſce a p̄ſide potente de mendacio.tn̄ talis ſolū deberet mentiri. ſꝫ etiaꝫnec audire. dr̄ ꝓuer. xxix. Princeps libenter audit verba mēdacij oēs miniſtros habꝫ impios. Et ꝓpter hoc veritas iudicij. iuſticie quā facere debuerūt ꝓſternit̉. Eſa. lix. Cōcepimus locuti ſumus de corde verba mendacij.ꝯuerſū eſt retrorſum iudiciū. iuſticialonge ſteſtit. corruit in plateis vitas eqͥtas potuit ingredi. qꝛ veraces intromittnt̉ ad tales pͥncipes. Tercij ſunt adulatores qui p̄cipue magnisadulant. Tales em̄ plurimū mēdacijsivuoluūt̉. Et de talibus Oſec. vij. Inmalicia ſua letificauerūt regē. indacijs ſuis principē. vera ſūt aſſerentes. tales multū nocent aīe. quialaudat̉ pctōr in deſiderijs aīe ſue. iniquus bn̄dicit̉. Quarti ſt̄ detractores. in his pl̓imū viget mendaciū bonos ſctōs nitunt̉ īfamare ī auribꝰ alioꝝ de ip̄is mētiēdo. De qͥbꝰ heſter. xvj.Ml̓ti itm̄ veſanie ꝓruper̄t vt eos ſibi