Onica. XVIII.

firmiter corde credendo. p̄ceptis eius.ꝯſilijs ꝓmiſſionibus ⁊ cominationibꝰfidē adhibeamus Ioh̓. v. Si moyſi crederetis .i. dictis moyſi. crederetis forſitā ⁊ mihi. ¶ Itē ex tota aīa .i. affectu. vtſcꝫ ip̄m ꝑſonis ⁊ rebus p̄feramus. Ꝙipſe dicit Math̓. x. Si quis diligit patrē vel matrem vxorem vel filios autagros ⁊ hmōi plus ꝙͣ me nō eſt me dignus. vbi innuit dn̄s ꝙ homo plus debet affici circa ip̄m ꝙͣ circa ſuos plus ꝙͣcirca ſua. plus ꝙ circa ſeip̄m¶ Item extota mente vt homo ſcꝫ vt in memoriahabendo beneficia creationis. redemptionis. ſuſtentationis ⁊ alia ſui nunꝙͣobliuiſcat̉. Tren̄. iij. Recordare pauꝑtatis mee trāſgreſſionis abſinthij ⁊ fellis. Et ſequit̉. Memoria memor ero ⁊tabeſcet in me aīa mea. Psͣ. Ponat indeo ſpem ſuam ⁊ nō obliuiſcant̉ opeꝝeius. Sed de malis dicit̉. Obliti ſuntdn̄i qͥ ſaluauit eos.¶ De euangelio.Sermo. CLIX.Iliges proximuꝫtuū ſicut teip̄m. Math. xxij.H ¶ In verbis iſtis duo facit dn̄s.Primo em̄ de dilectione ꝓximi oſtendit p̄ceptū. cū dicit. Diliges ꝓximū eunUn̄ p̄miſit dicens. Secundū autē p̄ceptum ſil̓e eſt huic. Secundo exprimitdilectionis modū. cū ſubdit. ſicut te ip̄ꝫNota ergo ꝙͣtū ad primū ꝙ ſunt tria.ad ꝓximi dilectionē inducētia. vicꝫ natura. p̄cepta ⁊ exempla. Natura. quiaEcc̄. xiij. dicit̉. Omne aīal diligit ſimile ſibi. Et Math. vj. Quecunqꝫ vultisvt faciant vobis hoīes ⁊ vos faciatisHoc em̄ vult lex naturalis. Sed certeinter aīalia ſiue volatilia ſiue gradientia nō inuenit̉ tanta ſil̓itudo ſicut interhoīem ⁊ hoīem. qꝛ homo nō ſolum rep̄ſentat exteriorem hoīem cuius ſil̓itudo eſt inter aīalia. ſed etiaꝫ interioremcuius ſil̓itudo eſt ad deū. qꝛ om̄s hoīesſunt formati ad imaginem dei ⁊ ſimili

tudinē. ⁊ tamen heu plus ſe ꝑſequūturꝙͣ bruta anīalia que tm̄ modo cōmuniin exteriori ſimilitudine. ¶ Item inducunt veteris ⁊ noui teſtamenti p̄cepta.Math. v. Audiſtis quia dictum eſt antiquis. Diliges ꝓximū tuū. Et Ioh̓is.xviij. Hoc eſt p̄ceptū meuꝫ vt diligatisinuicem. ¶ Item inducūt xp̄i ⁊ ſanctoꝝexempla. Ioh̓. xiij. Exemplū dedi vobis vt quēadmodū ego feci vobis ita⁊ vos faciatis. Inueniunt̉ ſancti nō ſolum dilexiſſe ꝓximos ſicut ſe ipſos ſed ⁊plus ꝙͣ ſeipſos. Un̄ apl̓us. ij. Coꝝ. xij.Suꝑimpendar ego ipſe ꝓ aīabus vr̄isEt alibi ex nimio feruoris amore dicebat. Optabam ego ipſe eſſe anathemaa xp̄o ꝓ fratribꝰ meis. Et moyſes Exdi. xxxij. Aut dimitte populo noxā hācaut dele me de libro tuo quē ſcripſiſti.I¶ Ex tribus ergo p̄dictis inductiad dilectionē ꝓximi. tripliciter debemꝰdiligere. vicꝫ corde ore ⁊ opere. Cordedebemus diligere ſex modis. ¶ Primoꝙ ꝓpter pauꝑtatem vel ignobilitatemvel infirmitatē nō debemus eū cōtemnere vel deſpicere. Prouer. xiiij. Quideſpicit ꝓximū ſuū peccat. Secundoſui miſereri ex cōpaſſione. ⁊ qd̓ in nospeccauit remittere. Prouer. xxj. Anīaimpij deſiderat malū. nec miſeret̉ ꝓxīoſuo. Ecc̄i .xxviij. Relinque ꝓximo tuonocenti te. ⁊ tunc dep̄canti tibi peccataſoluent̉. ¶ Tercio nō debemus iram incorde tenere nec iniuriā ad memoriamreuocare. Ecc̄. xxviij. Memorare timorem dn̄i ⁊ ne iraſcaris ꝓximo tuo. Ecc̄x. Om̄is iniurie ꝓximi tui ne memineris. ¶ Quarto nō debemꝰ ip̄m in cordeiudicare. Iac̄. iiij. Tu quis es qui iudicas ꝓximū tuū. Solet aūt qn̄qꝫ ꝓuenirehoc temerariū iudiciū exeo ꝙ nimis d̓facili credit̉ malū quod dicit de ꝓximoContra hoc dicit psͣ. Nec opprobriuꝫaccepit aduerſus ꝓximos ſuos. ¶ Quito nō debemus que illius ſunt male cōcupiſcere. Deut̓. v. Non ꝯcupiſces vxorem ꝓximi tui. nō domū. nō agrū. nonſeruū. nō ancillā. nō bouē. nō aſinum.