Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dn̄ica. XV.

gnum. O deus ſi tantū ſeruitiū impenditur dn̄is tꝑalibus vna villa vel duabus. multo magis īpenderent vnoregno temꝑali ſi ſe illud ſperarent adipiſci. quāto magis tūc deberent deo ſeruire regno celeſti. Psͣ. Regnū tuumregnū oīm ſeculoꝝ. In quo regno ipſecreator eternaliter tranſiens miniſtrabit illis. Secundi vero dn̄i ſeruitiū ſcꝫ mūdi. eſt timendū. hoc ꝓpt̓plura. Primo quia ſeruientes ſibi ſanos diligit. ſed cum infirmant̉ abijcit.Qd̓ bene ſignatū eſt. j. Reḡ. xxx. in puero egyptio. qui requiſitus a dauid qͥseſſet. Rn̄dit. Puer egyptius ego ſum.ſeruus viri amelechite. dereliquit autēme dn̄s meus. quia egrotare cepi. Qd̓videmus mundū facere ẜuis ſuis quolibet die. Item timendū eſt mūdi ſeruitiū. quia ſeruos ſuos tanꝙͣ maleficusinebriat. vt tribulationes magnas ſuiſeruitij ſentiant. Narrat ſiquidē beatus augꝰ. in qͥbuſdaꝫ ꝑtibus ſolenthoſpites peregrinoꝝ ſuꝑuenientiū bibitione cuiuſdam herbe animos īmutare. ita vt credentes ſe equos iumenta eſſe frumēta ad molendina in ſaccisdeportent. alia grauiſſima faciant. ꝙͣdiu placet ip̄oꝝ hoſpitibꝰ. Sic iſte mudus ſua dulcedine adeo ſibi ſeruientesinfatuat grauiſſimos labores puncturas ſentiant. Unde gloſa ſuꝑ illud Tren̄. iij. Inebriauit me abſinthiodicit. Ebrius quid patit̉ neſcit. Abſinthio aut inebriat̉ qui leue eſtimat qd̓mundo patit̉ certe illud amarius eſtabſinthio. Nullus em̄ melius nouit amaritudine mundi ꝙͣ ſeruus mundiexperimento ſentit quantus labor c inacqͥrendo. quātus timor in poſſidendoquātus dolor in amittendo. Multi em̄ dolore amiſſiōis interemerūt ſeipſosIſti ſunt quoꝝ corda ſpinis ſolicitudine remanēt cruētata dilacerata. Eſaxviij. Ite ad gentē dylacerata cōuulſam. At ꝓuer. Cor fatui quaſi vastractu. quod ſapīam verbi retinerepoteſt. quia ſpine exorte ſuffocant illud

Item timendū eſt mundi dn̄ium. qꝛquicqͥd in ſuo ẜuitio qͥs acqͥſierit totuꝫin fine recipit. Psͣ. Diues interierit ſumet eo oīa neqꝫ deſcendet cumeo gl̓ia eius. j. Thi. vlt̓. Nihil intulimꝰin hunc mundū haud dubiū qꝛ nec auferre qͥd poſſumꝰ. Qꝛ ſicut dicit Bern̄Mūdus inexeorabilē ſibi ꝯſtituit ianitorē. qꝛ de omibus nihil aſportare permittit. Exemplū de illo dn̄s eſt in auri argenti fodina in fine laboris qn̄laborantes de fouea extrahit. ſic in orein auribus vbiqꝫ locoꝝ ꝑquirit. vt nildeferre valeant. Exēplū ca. v. E Itētimendū eſt mūdi dn̄ium qꝛ tanꝙͣ traditor ẜuū ſuū qͣntucūqꝫ bn̄ ſeruiat hoſtibus tradit. Un̄ hec eſt vox ipſius ad demones Quēcūqꝫ oſcl̓atus fuero .ſ. tꝑali ꝓſperitate ipſe eſt tenete. Propt̓ dicit dn̄s Math̓. xix. Diues diuifficile intrabit in regnum celorum. Exem Tercijvo dn̄i ſcꝫ corplū ca. v. O.poris ẜuitiū eſt ꝯtēnendū. De cuiꝰ ẜuicio Ro. xvj. dicit apl̓s. Hmōi xp̄o dn̄onoͣ ẜuiūt. ſꝫ ſuo ventri. Et hec ſeruitusꝯtemnēda eſt ꝓpter multa. Et primoquia vilis. Paganoꝝ quidem ſevuituseſt vilis qꝛ ẜuint ligno lapidi. ſꝫ hec vilior ſcꝫ ventris. qꝛ latrina fetidiſſima ē.Propter hoc huic ẜuituti ſunt ſubiecti fetidiſſimi r̄mundi ſunt. Ande iudas in can̄. ſua. Hi ſunt in epulis ſuismacule ꝯuiuantes. ſine timore. ſemetipſos paſcentes. Item cōtemnendaeſt ſeruitus ventris quia hoīem naturali bono tꝑali depauꝑat. Quia em̄naturali bono. id eſt ſenſu diſcretionedeſtituit. nōnulli ſapientes. ſicut pariſius. om̄ino pueris nutricibus pueroꝝ ꝓhibent vinā dari. vt magis in diſcretione abūdent. Ande Ariſto. in primo libro de ſomno. vigilia dicit. Pueris ꝯferut vina neqꝫ nutricibꝰ. Differt nihil forſitan pueros bibere nutrices. Unde experientia didicimusilli? qui in puericia a forti ventoſo potu cuſtodiunt̉. minuus poſtea ſapiētes inueniunt̉. Item a tꝑali bono deg ij