Dominica nona.
piunt̉ homīes miſeri. Ergo primo hōviſu excecat̉. pulcritudine v̓o inflāmat̉ſed nutibꝰ capit̉ ⁊ captiuat̉. ¶ Quartumalū eſt ꝙ hoīem freq̄nter inſanū fac̄multi em̄ ꝓpter vxores amentes factiſunt. vt d̓r. ij. Eſdre. iiij. Et Dan̄. xiij. dixit Daniel ſeni luxurioſo. Species decepit te ⁊ ꝯcupiſcētia ſubuertit cor tuūSic etiā mulieres inſaniunt ꝓpter vtros. Ezech. xxiij. Inſaniuit ſuꝑ eos cōcupiſcentia oculoꝝ ſuoꝝ. glo. forma eiꝰveſtituqꝫ decepta. ¶ Quintū eſt ꝙ quieſt hac ꝯcupiſcētia ſuꝑatꝰ nullū eſt malū qd̓ facere formidat. Und̓ Oan̄. xiij.ſenex dixerūt. Cōmiſcere nobiſcū. Etpoſt addiderūt. qꝛ ſi nolueris dicemusꝯtra te falſum teſtimoniū. Un̄ TulliꝰNullū facinus eſt ad qd̓ luxuria nonimpellit. Exemplū ca. ix. D ¶ Sextuꝫmalū eſt ꝙ ꝑ hac ꝯcupiſcentiam maxīemalū eternū incurrit̉. Ecc̄. xviij. Poſtcōcupiſcentias tuas nō eas. et poſt ſequit̉. Si em̄ p̄ſtes aīe tue ꝯcupiſcētiaseiꝰ faciet te in gaudiū inimicꝭ tuis. glo.id eſt demonibꝰ. Exēpluꝫ ca. ij. FF.¶ De euangelio.Sermo. CXXXVII.Ixit aūt villicuſintra ſe. quid faciā. qꝛ dn̄s meus aufert a me villicationeꝫ. Fodere n̄valeo. mēdicare erubeſco. ſcio quid faciā vt cū amotꝰ ⁊cͣ. Lu. xvj.AMācſimilitudinē villici ideo dn̄s ꝓpoſuit.vt ſicut ipſe ꝑ bona dn̄i ſui de futuroſtatu ſibi ꝓuidit. ſic ⁊ nos qͥ villici ſuiſumus ꝑ bona ſua q̄ nobis cōmiſit nobis de futuro ſtatu ꝓuidere ſoliciti ſimꝰUn̄ ꝯcludit dn̄s. Facite vobis amicosde mamona iniqͥtatis vt recipiāt vosin et̓na tabernacula. ¶ Ad hāc aut infuturū ꝓuiſionē qͣttuor que in p̄miſſisverbis tagunt̉ nos inducūt. ¶ Primovidelicꝫ ꝓprij ſtatus diſcuſſio. ibi Dixitaut villicꝰ intra ſe. Quid faciā. ¶ Secūdo mortis cogitatio ibi. Quia dn̄saufert a me villicatōeꝫ. Hoc em̄ cōtin
git ꝑ mortem. ¶ Terciūꝫ eſt poſt mortem nullius meriti oꝑatio. ibi. Foderenon valeo. ¶ Quartū eſt oīm ſuffragiorū deſꝑatio. ibi. Mendicare erubeſco¶ Inter omnia ergo. primo neceſſariaeſt ſtatus ſui diſcuſſio. Ecc̄i. xxxij. Precurre prior in domū tuā .ſ. cordis. ⁊ ibiage conceptiones tuas .ſ. ꝑ diſcuſſionēIn corde em̄ ſtatus diſcutit̉. Pro quoet Eſa. lij. d̓r. Redite p̄uaricatores adcor. Ibi enī tanꝙͣ in libro p̄terita mala legimus. iij. Re. ij. dictum eſt ſemei.Tu noſti omne malum cuius tibi conſcium eſt cor tuū. In hoc libro legebatcōtinue dauid cū dicebat. Delicti meūcorā me eſt ſꝑ. Et ibi diſcutiendo beneficia dei ꝯgnoſcimꝰ. Un̄ Act̉. xij. petrꝰin ſe reuerſus dixit. Nūc ſcio vere quiamiſit dominus angelū ſuum ⁊ eripuitme de manu herodis et de omni expectatione plebis iudeoruꝫ. Ibi p̄ſentesmiſerias ⁊ defectus ꝑpendimus diſcutiendo. Unde Lu. xv. Filius prodigusin ſe reuerſus dixit. Quanti mercenarij in domo patris mei abundant pane. ego autē hic fame pereo. Ibi diſcutiendo ſtatum ꝑiculoſum de futuro nobis prouidemus. Unde hic dixit villicus intra ſe. Quid faciaꝫ. Et poſt ſubdit. Scio quid faciam. B ¶ Secundum eſt quod inducit ad futuram ꝓuiſionem. mortis cogitatio que tangituribi. Dominus meus aufert a me villicationem. j. Mach. j. Alexander poſtꝙͣ cognouit vt moreret̉ diuiſit multisregnum. Hiero. Facile contemnit omnia qui ſe cogitat moriturū. Exemplūca. v. R. Sed penſandū ꝙ in hoc ꝙ nōdicit auferet. ſed in preſenti aufert notat moriendi continuitatē. quia exquohomo naſcit̉ ſtatim morti ꝓpinquareincipit. propter hoc dic̄ apl̓us. j. Coꝝ.xv. Quotidīe morimur. Quia qͥcquidde vita noſtra tranſit mors rapit. Un̄ij. Reg. xiiij. Omnes morimur et quaſi aque dilabimur. que non reuertuntSic̄ em̄ aqͣ fluuij ꝯtinue fluunt ad mare ſine reuerſiōe. ſic ⁊ nos ad mortem