Onica. VII.
Unde ſubdit. In labore hoīm nō ſuntSed certe iſta facta carnis mortificare debemus. Gulam ꝑ abſtinentiam.Ecc̄. xij. Prohibe illi dare panes ne inipſis potentior te ſit. j. Thi. vj. Habentes alimenta nōͣ delectamenta. his contenti ſimus. In ſignum huius apoſtolitranſeuntes ꝑ ſata colligebant ſpicas⁊ manibus confricabant. Optimū eſtem̄ gratia ſtabilire cor. nō eſcis que nōꝓfuerūt ambulantibus in eis Hebre.xiij. ¶ Itē mortificare debemus carnislaſciuia ꝑ aſperitatē ⁊ afflictionē. Ecc̄.vlt̓. Frequēs meditatio carnis eſt afflictiōeꝫ. Ecc̄i .xxj. Uigilia honeſtatis tabefacit carnes .i. carnes laſciuias. Et.ij. Coꝝ. iiij. Semꝑ mortificationē ieſuxp̄i in corꝑe nr̄o circūferentes .ſ. ꝑ corporis aſperitatē. Ecc̄. xj. Malicia vnius hore obliuionē facit luxurie magneSic beatus benedictus ꝑ aſperitatemſpinaꝝ fugauit carnis laſciuia. Exemplū ca. ij. M. F Itē tercio mortificare debemus carnis ocia ꝑ oꝑationēEcc̄. xxiij. Iugu ⁊ lorū curuant collumdurū ⁊ ſeruū inclinant oꝑationes aſſidue. Et poſt dicit. Mitte illum in oꝑationē ne vacet. multa em̄ maliciā docuit ocioſitas. ¶ Tercio oſtendit huius beſli fructum cū dicit. viuetis. Cum em̄ facta carnis ꝑ ſpūm mortificant̉. triplexvita acquirit̉ .ſ. nature que ꝓlongatur.Ecc̄. xxxvij. Qui abſtinēs eſt ſiue a gula ſiue a luxuria adijciet vitam. Exemplū ca. j. E. Item acquirit̉ vita gratie.Ro. viij. Prudentia ſpūs vita ⁊ pax.ēplū. c. vj. E. Itē acquirit̉ vita glorie. ij. Eoꝝ. iiij. Semꝑ mortificationeꝫxp̄i in corꝑe nr̄o circxiferentes vt ⁊ vitaieſu xp̄i in corꝑe nr̄o manifeſtet̉. qd̓ eritin gl̓ia. Exemplū ca. j. I.¶ De euangelio.Sermo. CXXXIIII.Ui facit voluntatem patris mei qui in celis eſt
ille intrabit in regnū celoꝝ. Math̓. vijG ¶ Quia voluntas dei expletahoſtiaria ē regni celeſtis. ſicut in p̄miſſis verbis oſtendit dn̄s. magnum eſt ſcire volūtatē dei. ideo ſancti patres multum affectabāt ⁊ quaſi p̄ om̄ibus alijsſcire illam. Unde psͣ. Una petij a dn̄oſcꝫ petitionem. hanc requira vt videamvoluntatem dn̄i. Et alibi dicebat. Doce me facere voluntatē tuaꝫ. Sed quiaSap̄. ix. dicit̉. Quis hoīm poteſt cogitare quid velit deus. ideo dn̄s ꝑ paulūapoſtolū ſicut ei ananias p̄dixerat. Act̉xxij. ſalue inquit frater deus patrū noſtroꝝ p̄ordinauit te vt cognoſceres voluntatē eius. poſtꝙͣ raptus fuerat in celum inter ceterā archana que videratvolūtatem dei cognoſcens nobis manifeſtauit dicens .j. Theſ. iiij. Hec ē voluntas dei ſanctificatio veſtra. Et amplius illam diſtinguens. Ro. xij. dicit.Probetis que ſit volūtas dei bona beneplacens ⁊ perfecta. Et tangit triplicem diuine voluntatis reſpectum: Eſtem̄ dei volūtas bona reſpectu ſui. vt ſcꝫhomo reſpectu ſui bene ſe habeat. bn̄placens reſpectu ꝓximi. ⁊ ꝑfecta reſpectu dei. Facit gͦ hō voluntatē dei prioreſpectu ſui ⁊ hoc in multis vicꝫ multūdeſerendo ⁊ de p̄terito penitēdo. Et hͦipſe manifeſtat in ꝑabola Math̓. xxj.dicens. Homo quidā habuit duos filios ⁊ vni dixit. Fili vade hodie operariin vineā meam. Ille aūt poſtꝙͣ dixiſſetnolo penitētiā ductus iuit. Poſtea dixit alteri ſiniliter. Et ille poſtꝙͣ dixiſſeteo dn̄e. nō iuit. Quis inquit ex his duobus fecit voluntatē eius. Dicunt ei primus ſcꝫ qͥ penituit de malo p̄terito. Un̄Ezech. xviij. Nunqͥt voluntatis mee ēmors impij dicit dn̄s. ⁊ nō vt cōuertat̉a vijs ſuis ⁊ viuat. Sic ergo homo etmalum deſerendo ⁊ de illo penitendofacit voluntatē dei ⁊ meret̉ introitū regni celeſtis. Un̄ Math. iiij. Penitentiam agite appropinqͣbit ei regno celoꝝEt Mathei. xxij. dicit dn̄s phariſeis ⁊publicanis Meretrices precedent vos