Dn̄ica. VI. poſt oc. pen.

oſſa mea. quia nō ſecurat̉ oīs homo viuens ſuꝑterrā vt nō ſit ẜuitium ſine timore ⁊ gaudiū ſine tremore. cum ignoret hō vtrū amore dignus ſit vel odio.Et ſubdit. Uidimus dn̄e ⁊ audiuimusa patribus noſtris. qd̓ vtiqꝫ ſine tremore noͣ recoloquoſdā vſqꝫ ad celos aſcendiſſe. ⁊ inter ſydera nidū ſuū collocaſſepoſtmodū aūt cecidiſſe vſqꝫ ad abyſſosUidimus luceº obtenebraſſe ⁊ tenebrislucē ꝓceſſiſſe. Exemplū in vitis patrūde quodā heremita. ad que cū veniſſetqͥdam latro multū de peccatis ſuis penitens. quē cū deſpexiſſet ⁊ in ſocietaterecipere noluiſſet. cū latro ſibi ipſi hereinitoriū facere voluiſſet arbor p̄ciſa ſubito opp̄ſſit eū. Heremita ille vidit ꝙangeli ipſius aīam ad ꝑadiſum deferebant. Et cū ſcandalizatus dixiſſet ꝙ deus plus feciſſet ꝯſolatiōis latroni ꝙͣ ſibi qͥ. xx. annis deo in heremitorio ſeruiuiſſꝫ ⁊ nūꝙͣ ip̄m ꝑ angelos ꝯſolatus fiiſſet. ⁊ ex hͦ decreuit potius eſſe latro.⁊ captus in latrocinio. mox ſuſpenſusfuit. Aliud exemplū in ꝓmptuario. ca.iij. H. Itē iuſticia phariſeoꝝ fuit ꝑ oꝑaſua nō deo ſꝫ hōibꝰ placere. Un̄ Math̓xxiij. Oīa oꝑa ſua faciūt vt videant̉ abhōibus. Sed ſuꝑabundat iuſticia nr̄ahuic iuſticie. qͥ ad hͦ tendimus vt ꝑ oꝑanoſtra nō hominibus ſed deo placeamus. Et ad hͦᵗ monet nos dn̄s Math̓.vj. reprobando phariſeoꝝ ſtulticia dicens. Attendite ne iuſticia veſtram coram hominibus faciatis vt videam miab eis. Et hͦ ꝙͣtum ad plura Et primoꝙͣtum ad orationē. Amant in angulisplate aꝝ ſtantes orare vt videantur abhōibus. In hoc innuit ipſoꝝ vanā iuſticiam. Sed ſubdit ſuꝑabundantiamcū ſubdit. Tu aūt cū oraueris intra incubiculū. ⁊ clauſo hoſtio ora patre tuūī ab ſcōdito Itē ꝙͣtum ad ieiuniū innuitphariſeoꝝ ſimulatā iuſticiā cū ibidē dicit. Extermināt em̄ faciēs ſuas vt videant̉ hōibus ieiunantes. ſed docet ſuꝑabundantiā. cū ſubdit. ne videaris hoībus ieiunans. ſed patri tuo qͥ eſt in ab-

ſcondito. Item ꝙͣtum ad elemoſynaminnuit eoꝝ iuſticiā ſtultā Math̓. vj. di.cens. Tu aūt cum facis elemoſina nolituba canere ante ſicut hypocrite faciūtEt docet huius iuſticie ſuꝑabudantiācū ſubdit. Te aūt faciēte elemoſynā neſciat ſiniſtra tua qͥd faciat dextra tua. vtſit elemoſyna tua in abſcōdito. In haciuſticia ſemꝑ abindabat apl̓us cum innoīe dn̄i oīa faciens dicebat. Si hoībus placerem ẜuus xp̄i nō eſſem. Iteꝫiuſticiā phariſeoꝝ erat multa loqui ⁊pauca facere. Math̓. xxxiij. Dicūt em̄⁊ nō faciūt. In qua ſuꝑabundāt imitatores xp̄i regnū celoꝝ intrare cupiētesqui prius ⁊ plus faciūt ꝙ dicūt. Iuxtaqd̓ de xp̄o. Actuū j. dr̄. Cepit ieſus facere ⁊ docere. Et hocidem ſuos imitatores docuit Math̓. viij. Qui inqͥt fecerit ⁊ docuerit hͨ nō ſolum intrabit in regnū ce. ſꝫ etiā magnꝰ vocabit̉ ī regno celoꝝ. Uere em̄ diſcipl̓i xp̄i ſic̄ dic̄ greg. hͦex ſua vitaᶻ excipiūt qd̓ alijs dicūt. Iuxta illud apl̓i Ro. xv. Non em̄ audeoaliquid hoꝝ dicere qd̓ pre me nō efficitxp̄s. Exemplū ca. viij. R. S. Itē phariſeoꝝ iuſticia erat exteriorē nō interiorē mundiciā curare. Und̓ Math̓. xxiij.Ue vobis ſcribe ⁊ phariſei qͥ ſiimleseſtis ſe pulcris dealbatis. q̄ a foris parent ſpecio ſa. intus v̓o plena ſunt oſſibus mortuoꝝ ⁊ om̄i ſpurcicia. ſic ⁊ vosa foris paretis hōibus iuſti intus autēpleni eſtis hypocriſi ⁊ iniquitate Sedſuꝑabundantia huiꝰ iuſticie eſt plus nteriorē ꝙͣ exteriorē mundiciā querere.Et hoc idem on̄dit dn̄s. cū dicit. Phariſce munda prius qd̓ intus eſt vt fiatqd̓ deforis eſt mūdū. Fallaxem̄ gratia⁊ vana eſt pulcritudo exterior ſine interiori. Un̄ om̄is gl̓ia filie regis ab intusItē iuſticia phariſeoꝝ erat alios ⁊ nōſe penitentijs aggrauare. Un̄ Math̓.xiiij. Alligant onera importabilia. ſuoaūt digito nolūt ea mouere. Sed iuſticia xp̄i eſt in qua ſuꝑabūdare debemꝰpotius ſubditos portare ꝙͣ ip̄i a nobisportari exemplo ipſius ſaluatoris qu