Dn̄ica. VI. poſt oc. pe
inuicē ſicut dilexi vos. Quartū eſt mira patientia. qꝛ cū legionibus angeloꝝdefendere ſe poſſet nō fecit ſꝫ cū malediceret̉ noͣ maledicebat. cū pateret̉ nōcōminabat̉. j. Pet̓. ij. Ad idc̓ inuitam̄Hebre. xij. Per patiam curramus adꝓpoſitū nobis certamē aſpicientes inauctorē fidei. ¶ Quintū fuit ꝑſeue rātiaqꝛ in his oībus vſqꝫ ad mortem ꝑſeuerauit. Phil̓. ij. Uſqꝫ ad mortēͣ mortemāt crucis. Ad idē nos inuitat. Lu. xxiiijQui aūt ꝑ̄ſeuerauerit vſqꝫ in finē hͦ ſalE ¶ Etuus erit. Exemplū. c. vij. F.ſic aſſimilabam̄ ei in via. in morte aſſimilabimur vtiqꝫ ⁊ in reſurrectiōe in patria. Et hͦ etiā in qͥnqꝫ. q̄ xp̄s in ſe reſurgendo habuit. Primū eſt corꝑis cumdebita ꝓportie integritas. Theſ. Mortui reſurgent incorrupti. Augꝰ. Poſtmortē de cadaueribus quicqͥd in ſepulcro in ſpūalis corꝑis nouitatē ex aīaliſcorꝑis vetuſtate mutatū reſurget. incorruptiōe atqꝫ īmortalitate veſtit. Secūdū eſt corꝑis luciditas. Math̓. xiij. Fulgebūt iuſti ſicut ſol in regno pr̄is eoꝝ.Et Phil̓. iij. Qui reformabit corpushūilitatis nr̄e cōfiguratū corꝑi claritatis ſue. ¶ Terciū eſt mira agilitas. Qꝛ ſicut dicit Aug. Ubi volet ſpūs ꝓtinuserit ⁊ corpus. ¶ Quartū eſt ſubtilitas.qꝛ vbicūqꝫ ſine reſiſtentia penetrabit.¶ Quintum eſt impaſſibilitas. qꝛ necmortē. nec aliquā penā. nec aliqͥd ꝯtra.rij ſuſtinebūt. De his qͣtuor corꝑis dotibus tangit̉ Sap̄. iii. Fulgebūt iuſti ⁊tanꝙͣ ſcintille ⁊c̄. Adapta.De euāge. Sermo. CXXXIſi abundaueritiuſticia vr̄a plus ꝙͣ ſcribarū ⁊phariſeoꝝ nō intrabitis in regnū celorū. Audiſtis qꝛ dictū eſt antiqͥs. nō occides ⁊cͣ. Mat. v. F ¶ In his v̓bis dn̄ioībꝰ volētibus regnū celoꝝ intrare duplex via ſiue aditus on̄dit̉. ¶ Prīmusaditus eſt ſuꝑabūdantia iuſticie reſpectu phariſeoꝝ. quā tangit cū dicit̉. Ni-
ſi abūdauerit iuſticia veſtra plus ꝙͣ ſcribaꝝ ⁊ phariſeoꝝ nō intrabitis ī regnūceloꝝ. Scd̓s aditus eſt ſuꝑabūdatisꝑfectiōis reſpectu antiquoꝝ. quā tāgitcū ſubdit. Audiſtis qꝛ dictū eſt antiqͥsnō occides. Ego autē dico vobis. oīsqͥ iraſcit̉ fratri reus erit. Per primū .ſ.ſuꝑabūdantiā iuſticie ordinam ad deūPer ſecūdū ſcꝫ ſuꝑabundantiā ꝑfectionis ordinam̄ ad ꝓximū. ¶ Quantū adprimūpenſandū ꝙ iuſticia phariſeorūmultiplex fuit. Prīa fuit qꝛ ſe oībus inbonitate p̄ferebāt. ⁊ ideo alios ꝯtēnebāt qd̓ pꝫ in phariſeo. Lu. xviij. Gr̄astibi ago dn̄e. qꝛ nō ſū ſicut ceteri hoīmraptores iniuſti adulteri. ⁊ ideo publicanū tanꝙͣ malū ꝯtēnebat. Un̄ ſubdit.Uelut etiā hic publicanuſ. Hocip̄m inphariſeo pꝫ. Luc̄. vij. qͥ poſtꝙ inuitauerat dn̄m ſe in ſanctitate alijs p̄ferens.mariā magdalenā peccatrice̓ q̄ ad medicū venerat cū ip̄o medico ꝯtēnebat dicēs Hic ſi eſſet ꝓph̓a ſciret q̄ ⁊ qͣlis ē. qͥtangit cū qꝛ peccatrix eſt. Sed certe iuſticia phariſei primo ſuꝑabūdauit iuſticia publicani hūiliter peccata recognoſcētis ⁊ dicētis. Deus ꝓpicius eſto mihi peccatori. Quia hic deſcendit in do.mū ſuā iuſtificatus ⁊ phariſeus māſitpeccatis maculatus. Sic ⁊ maria magdalena ſuꝑabūdauit phariſei iuſticiāqꝛ dimiſſa ſunt ei peccata multa. phariſeo macl̓ato remancte ī ſpirituali lepra⁊ hͦ digne. ſicut ꝯcludit dn̄s. Quia oīsqui ſe exaltat humiliabit̉. Hanc ⁊ nosfratres chariſſimi iuſticiā phariſeoꝝ ſuꝑabūdemꝰ. vt quātūcūqꝫ nos credamꝰꝑfectos eſſe alios nō ꝯtēnamus. ſꝫ tāqͣde ſtatu noſtro dubij in timore ⁊ hūilitate nos portemus. Multos em̄ vidimus ſicut dicit apl̓us Gal̓. iiij. Qui inſpū inceperūt ⁊ in carne ꝯſūmaueruntSic ſalomon in ſapientia incepit ⁊ infine femora ſua inclinans mulieribusmaculā in gloria ſua poſuit. Ecc̄. xlvijQuia a mane vſqꝫ ad veſperā īmutat̉tp̄s. ſic dicit̉. Ecc̄. xviij. Un̄ btūs augꝰ.