Dn̄ica quinta.

ductā ad ieſum ꝯdēnare volebant qͥ iuſtiꝰ lapidari debuerat. Cui dixit ieſus.Nec ego te ꝯdēnabo. Qualiter phariſei ꝯdenabant apl̓os qͥ ꝓpter famē ſpicas ſabbato ꝯfricādo edebāt ac ſi magnū pctm̄ ꝯmiſiſſent. Unde dixit. dn̄sMath. xij. Si ſciretis qͥd eſt miſcd̓iamvolo ⁊ nō ſacrificiū. nunꝙͣ ꝯdēnaſſetisinnocētes. ¶ Iteꝫ pater celeſtis eſt miſericors pctm̄ relaxando. Un̄ Math.xviij. Serue neꝙͣ oē debitu dimiſi tibiqm̄ rogaſti me. Ubi innuit offenſe relaxationē. cū dicit. Dimiſi tibi. Relaxatōis integritatē. eū dicit. Om̄e debitu.Relaxatōis facilitatē. cū ſubdit. Qm̄rogaſti me. Nō dicit. qm̄ mare trāſiſtivel qm̄ multū ieiunaſti. ſed qm̄ rogaſtime Eſtote gͦ ⁊ vos miſericordes. Proquo dic̄. Omitte .ſ. debitū nō partē ſedoe. nō cū difficultate ſꝫ facilitate Mat.v. Si nō dimiſeritis vnꝰ qͥſqꝫ fratribꝰveſtris de cordibꝰ veſtris. nec pr̄ vr̄ dimittet vobis. Un̄ hic poſtꝙͣ dicit dn̄s.dimittite. addit. ⁊ dimittet̉ vobis ¶ Itēpr̄ celeſtis ē miſericors tꝑalia mīſtrando. Und̓. psͣ. Miſericors ⁊ miſeratordn̄s. eſ. dedit timē. ſe. Itē Mat. v. Solē ſuū facit oriri ſuꝑ bonos ⁊ malos.Imo qd̓ plꝰ ē. nō ſufficit ei dare ſua niſi dederit et ſe. Exemplū de illo qͥ poſtꝙͣ ſua dederat hiſtrionibꝰ. vt eū laudarēt. nō hn̄s plꝰ. vt oēs in dādo ſuꝑaretſeip̄m in medio eoꝝ ꝓiecit. Sic̄ pr̄ miſericordie poſtꝙͣ dedit ſuos .ſ. angelosin miſteriū. ſua in ſubſidiū. tandem ſeip̄m ꝓijciens in mediū ꝑ natiuitatē. ſededit in p̄ciū ꝑ mortē. Eſtote gͦ ⁊ voshoc mō miſericordes. Pro quo dicit.Dateg ⁊ dabit̉ vobis ſcꝫ in pn̄ti ⁊ ī futuro. An̄. j. Thi. iiij. Pietas ad om̄iavtilis eſt ꝓmiſſionē hn̄s vite q̄ nunc ē⁊ future. Prouer. xxviij. Qui dat pauperi nō indigebit. qͥ deſpicit dep̄cantēſuſtinebit penuriā. Exēplū de qͥbuſbāreligioſis qͥ cōquerebant̉ ꝙ nō dal it̉eis ſicut olim. qͥbus vnꝰ de antiqͥstribus ait. Fuerūt in hac abbatia

ſtis. ⁊ ideo reliquus vobiſcuꝫ noluit remanere. Hi duo ſocij ſunt date. ⁊ dabitur vobis. quos dn̄s aſſociauit ſiml̓ ineuāgelio. et qꝛ nō vultis dare. nō dabitur vobis. Exemplū ca. x. C. ca. xv. CF ¶ Quarto ⁊ vltimo mīe ſubdunt̉p̄mia. cū ſubdit. Mēſurā bo. ⁊ cōfer. ⁊coagi. ⁊ ſuꝑefflue. dabūt in ſinuˡ veſtꝝEt nota ꝙ mēſura bona d̓r qn̄ larga.mēſura ꝯferta qn̄ plena. coagitata qn̄inculcata ⁊ bn̄ hinc ⁊ bn̄ inde ꝯcuſſa.vt plus capiat. mēſura ſuꝑeffluens. vtbn̄ cumulata hincinde exeat. In qͥbꝰomnibꝰ ſuꝑabudantia remueratōis exprimit̉. Erit gͦ menſura bona .i. larga.Quia qd̓ oculus nō vidit. Erit ꝯfertaquia nec auris audiuit. Plura em̄ auris audit ꝙͣ oculus viderit. ⁊ ideo ſuꝑauditum. Erit coagitata. id ē. inculcata. qꝛ nec in cor hoīs aſcendit. ⁊ iō ſupcogitatū. qꝛ cogitatus plus ſe extenditꝙͣ auditus. Ite erit ſuꝑeffluēs. hincinde exeūdo ꝙͣtum ad oēm ſenſum. Iuxta illud. Et pax dei q̄ exuꝑat oēꝫ ſenſum. Dabunt in ſinū veſtruꝫ. et in hͦ p̄dictorū notat̉ ſecuritas. qꝛ de eo qd̓ tenet hō in ſinu ſuo eſt ſecurꝰ. Ad quodnos ꝑducat.¶ Dn̄ica quinta de epiſtolaSermo. CXXVI.N hoc vocati eſtis vtbn̄dictionem hereditate poſſideatis. .jͣ.Pe. iij. G ¶ In his verbis petrusapoſtolus tangit duo. vocatione. ⁊ vocationis rōnem. Primū ſcꝫ vocationeinnuit q̄ eſt ad gratiam. cū dicit In hͦvocati eſtis. Scd̓m ſcꝫ vocatōis rōemtangit. que reſpicit gloriaꝫ. cum ſubditvt benedictionem hereditate poſſideatis. ¶ Et bene ꝙͣtum ad primum dicovocationē innuit. que eſt ad gratiam.eſt em̄ dei vocatio ad naturaꝫ. et eſt vocatio ad gratiam. et eſt vocatio ad gloriā. ¶ Prima que eſt ad naturaꝫ eſt denon eſſe ad eſſe. De qua Ro. iiij. Qui