Dn̄ica quarta.
ſimulatiōeꝫ. Nō em̄ dic̄ videamini miſericordes. ſꝫ eſtote. Ol̓ti ei hoīes miſericordes vocant̉ ſꝫ nō ſunt. ſicut d̓r ꝓuer. xx. Un̄ ſequit̉. Uiꝝ aūt fidelē .ſ. inmīa qͥs inueniet qͣſi rarꝰ. Un̄ Grego.Sūt pleriqꝫ qͥ ꝯpaſſionē ꝓximo ſuo nōſpūaliter ſed carnaliter īpendūt. taleset ſi vocent̉ miſericordes tn̄ non ſunt.Cōtra quos dicit dn̄s Eſtote miẜicordes. ¶ Itē dicēs. Eſtote excludit mīeꝓcraſtinatōeꝫ. Nō em̄ dic eritis qͣſi infuturo ſꝫ eſtote in pn̄ti Prouer. iij Noli dicere amico tuo vade ⁊ reuertere etcras dabo tibi cum ſtatiꝫ poſſis dare.Tantū eī bonū quo mediate vita eternaͣ poſſidet̉ nō eſt differendū ꝓpt̓ īcertū euentū rerū ⁊ ꝑſone. Un̄ Aug. Cōſiderate fratres cariſſimi ꝙͣmulti ſubito oīa bona ꝑdiderūt q̄ ſtudioſe recōdiderāt qͥ dicūt in libro Sap̄. Tranſierūt oīa tanꝙͣ vmbra. O quotiēs talespenituit q̄ vocē dn̄i nō audierūt dicentis. Aade ⁊ vēde oīa q̄ ha. ⁊ da pau. ⁊habebis theſauꝝ in celis. Exemplū d̓quodā auaro qͥ ꝑ vnū pane quē iratꝰpauꝑi ꝓiecit vitā et̓nā recuꝑauit. De hͦrequire in ꝓmptuario ca. iiij. Q.Miſcd̓ie v̓o formā ſubdit cū dic̄. Sic̄⁊ pr̄ vr̄ mi. eſt. In qͣ forma tripl̓r monet nos ad mīaꝫ .ſ. rōne eiuſde origis.rōne eqͣlis ꝯditōnis. ⁊ rōne diuine aſſimilatōis. ¶ Ide principiū ſiue originētāgit cū dicit. Pat̓. Ipſe em̄ eſt pr̄ oīmtu rōne creatōis. tu etiā rōe recreatōis.Quantū ad primū d̓r in cātico moyſi.Nunqͥd ipſe eſt pr̄ tuꝰ qͥ poſſedit fec̄ ⁊creauit te. Creauit ꝙͣtū ad aīam. fecitꝙͣtū ad corpꝰ. poſſedit ꝙͣtū ad vtrunqꝫQuantū ad ſecundū .ſ. rōne recreationis d̓r pr̄. Gal̓. iiij. in quo clamamꝰ abba pr̄. Quia gͦ ab vno pre ſumꝰ. om̄esrecognoſcāt nobilitate ſua. ⁊ a tāto patre erubeſcāt degenerare. Mal̓. ij. Nuqͥd nō vnus pr̄ oīm noſtꝝ. nunqͥd nondeꝰ vnꝰ creauit nos. qͣre gͦ deſpicit vnꝰqͥſqꝫ fratrē ſuū. q. d. rōne eiuſdē principij debemꝰ inuicē cōꝑati nobis ⁊ miſereri. Itē debemꝰ etiā miſereri inui
cē rōne eqͣlis ꝯditionis. quā tangit cūdicit. veſter. vnū em̄ nō p̄fert alteri. ſedoēs equal̓r tagit. qꝛ eqͣlis eſt nr̄a cōditio. ⁊ ẜm natura. Nīture em̄ ꝯditio eqͣſis eſt. qꝛ oēs de adā. Un̄ Aug. Si putamus nō eſſe ꝓximos niſi qͥ de eiſdeꝫparētibꝰ naſcunt̉. ada ⁊ euā intēdamꝰ.⁊ oēs fratres ſumꝰ. Itē ẜm ſtatum gratie etiā eqͥlis ꝯditōis ſumus. qꝛ ex vnopa̓tre chriſto. ⁊ vna matre eccleſia nati eandē hereditateꝫ ꝑpetuo habituri.in qͣ reges nō excedūt pauꝑes. Et heceqͣlitas multū debet nos mouere inuice miſereri .j. Pe. iij. Eſtote ꝯpatiētesfr̄nitatis amatores. Itē. ij. Pe. j. Miniſtrate in pietate frat̓nitatis amorem¶ Debemus etiā miẜeri inuicē ꝓpt̓ diuinā aſſimilationē. quā innuit cū dicitſic̄ ⁊ pr̄. Hoc em̄ facit nos maxīe aſſi.milari pr̄i cꝰ miſeratōnes ſuꝑ oīa oꝑaeiꝰ. Et certe ſic̄ d̓r. Ecc̄. xxiij. Gl̓ia magna eſt ſeqͥ dn̄m. Efōte gͦ miſeriordesſic̄ ⁊ pr̄ vr̄ miſericōi. s eſt. E Sed qꝛdifficile imo īpoſſibile eſt deū imitariin mīa ꝑ oīa. cū mīe eiꝰ nō ſit numertāgit diuine mīe qͣtuor officia in qͥbusip̄m imitari poſſumus ⁊ debemꝰ. vicꝫmalos eqͥnimit̉ ſuſtinēdo. ipſoꝝ malisꝯpatiēdo. iniurias relaxādo. ⁊ neceſſaria mīſtrādo. ¶ Ipſe em̄ pr̄ celeſtis exmīa malos eqnimiter tolerat. Sic̄ ptꝫin iuda quē multis tꝑibus tolerauit. ⁊multos alios. Pro quo dic̄ apl̓s Ro.ij. An diuītias bonitatis ⁊ patīe. ⁊ loganimitatis eiꝰ ꝯtēnis. Et vos eodeꝫmō eſtote miſericordes. Pro quo dic.Nolite iudicare .ſ. an̄ tp̄s qͥn potiꝰ eqnimiter ſuſ. inete quoaduſqꝫ veniat qꝛillūiabit abſcōdita tenebraꝝ ⁊ manifeſtabit ⁊cͣ. Mo em̄ ſepe fallit̉ hūanumiudiciū. ¶ Itē eſt miſericors pctōꝝ malis ꝯpatiēdo. ⁊ eoꝝ pcta nō aggrauando. Un̄ Lu. xv. Afflicto filio miẜicor.diaʳ motꝰ occurrit. in ꝑabola ſamaritani ſanciato ex mīa vinū ⁊ oleū vulneribꝰ infudit. Et certe vos eodē mō miſericordes eſtote. Pro quo dicit. Nolite ꝯdēna. qualit̓ phariſei adultera a