Dnica. II. poſt oc. pe.

ſis malū. Sap̄. ij. dicūt impij de viro iuſto. Grauis eſt nobis ad videnduꝫ qꝛdiſſimilis eſt alijs vita illius ⁊ immutate ſunt vie eius ⁊cͣ. Hoc eſt odiū cayn⁊ abel Gen̄. iiij. Reſpexit dn̄s ad abeſ⁊ ad munera eius. Et ſequit̉. Iratus ēcayn ⁊ ꝯcidit vultus eius. Ecce ꝙͣgrauis erat ei ad videndū. Exemplū cap̄.xij. R ¶ Secūda cā eſt p̄rogatiua amoris ⁊ gratie. qꝛ em̄ bonos vident apuddeū ⁊ apud hoīes in gratia proficere ⁊amore. odiunt ⁊ dolent. Sic Geneẜxxvij. oderat eſau iacob. Sic Gen̄. xxx.vj. videntes frēs ioſeph ꝙ a pr̄e cūctisfratribus plus amaret̉ oderat eij. Exēplum ca. xviij. A. ¶ Tercia cauſa eſt pͥuatio cōmodi. Iuſti em̄ eligūt eſſe pauꝑeres in hͦ mūdo. Et ſicut dr̄ Phil̓. iij. oīatꝑalia arbitrant̉ vt ſtercora. Mali aūtnō ouē ſꝫ lanā attendūt. etiā q̄ntūcunqꝫſit ꝓpinquus ſi ab eo noͣ lucrant̉ odiūteū. Prouer. Fratres hoīs pauꝑis oderūt eū. Prouer. xiiij. Proxīo ſuo pauꝑodioſus eſt. ¶ Quarta cauſa eſt deteſtatio ⁊ increpatio vicij. Amos. v. Odiohabuerūt in porta corripiente. ⁊ ꝑfecteloquentē abominati ſunt. psͣ. Tu veroodiſti diſciplinā. Prouerb. ix. Noli arguere deriſorē ne oderit te. Io. vij. Nōpōt mūdus odiſſe vos. Glo. qui idemvultis qd̓ ipſe. me aut odit. qꝛ teſtimoniū ꝑhibeo. qꝛ eius opera mala ſunt. ijParal̓. xviij. dixit rex iſrael de michea.Ego odi eū qꝛ nō ꝓphetat mihi bonū¶ Quinta cauſa eſt deteſtatio ⁊ odiuꝫſui dn̄i. ⁊ ideo ſuos diligere nō poſſuntHanc cām ponit dn̄s Ioh̓. xv. Si mūdus odit vos ſcitote qꝛ priorem me vobis odio habuit Glo. Non poteſt placere ſeruus vbi diſplicet dn̄s. Math̓.x. Et eritis odio om̄ibus hōibus ꝓpt̓nomen meum.De euāge. Sermo. CXXI.Omo quidā fecitcena magnā ⁊ vocauit multos⁊ miſit ẜuij ſuū. Luc̄. xiiij. A ¶ Cena

hec ẜm ſanctos eſt ſocietas eterne dulcedinis. poſt quā prandiū vel alia refectio nō ſequit̉. qꝛ in fine vite vel ſeculicuilibet p̄parat̉. Et dnūo principaliter īhac parabola occurrūt. Primo em̄ auctor cene cōmendat̉. ibi. Homo quidāfecit cena magna. Scd̓o ruſticitas inuitatoꝝ demonſfrat̉. ibi. Et ceperunt ſinguli excuſare. Auctor cene .i. ſaluatornoſter cōmendat̉ tripl̓r. vicꝫ a largitate. qꝛ magnā cena fecit. Scd̓o a libera.litate. qꝛ ml̓tos vocauit. Tercio a curislitate. qꝛ ꝓ inuitatis ẜuū miſit. Digneaūt ꝙͣtū ad primū ꝯditor noſter a largitate cōmendat̉. ſi cena ⁊ magnitudo cene penſet̉. Illud em̄ gl̓ioſum ꝯuiuiumqd̓ ꝓmiſit dn̄s Luc̄. xxij. fidelibus ſuisdicens. Ut edatis ⁊ bibatis ſuꝑ menſāmeā in regno meo. cenā hic dn̄s vocauit. qꝛ ad modū cene tunc fercula delicatiora apponent̉ Ecc̄. xxiiij. Spiritusmeus ſuꝑ mel dulcis. Itē noti ⁊ cartores tunc admittent̉. Gen̄. xliij. Ioſephin huius figura excluſit egyptios a mēſa ſua. Et Lu. xiij. dicitur. Cū videritisabraam ⁊ yſaac iacob ⁊ om̄s ꝓph̓asin regno celoꝝ: vos aūt expelli foras.Apo. xxij. Foris canes ⁊ venefici ⁊ impudici ⁊ hoīcide ⁊ idolis ſeruientes ⁊om̄is qui amat ⁊ facit mendaciū. Iteꝫnulli qͥ tunc intrant deinceps expellent̉Lu. xvj. Chaos magnū firmatū ē. Ethec cena magͣ dr̄. Magͣ in ꝙͣ in dāte. qꝛmagnꝰ dn̄s ⁊ laudabl̓ nimis. Ip̄e vtiqꝫrex gl̓ie mīſtrabit illis. Luc̄. xxij. Magͣin accipiēte. Nulli eī in illo ꝯuiuio erūtniſi magni Lu. xiiij. Bt̄s erit qͥ mādueābit pane in regͦ celoꝝ. nulli em̄ ibi maducabūt niſi reges Math̓ xxv. Uenitebn̄dicti pa. mei ꝑci. re. In figura hꝰ dixit iacob gen̄. penl̓. Aſer qͥ btītudo int̓p̄tat̉. p̄bebit delicias regibꝰ. It̄ magͣ infercl̓oꝝ varietate ⁊ p̄cioſitate. n̄ em̄ pn̄tilliꝰ mēſe fercula. nūerari. qꝛ multa neceſtīari. qꝛ magͣ. nec cōꝑari .i. em̄i. qꝛ nimis p̄cioſa. nec faſtiri. quia delicio ſa.nec hic in p̄ſenti inueniri. qꝛ ſuꝑna necfiniri qꝛ eterna. Uere non eſurent neqꝫi ij