Qn̄ica. II. poſt oc. pen.
xxj. Qui obturat aurem ſuā ad clamore pauꝑis clamabit ⁊ ipſe nō exaudiet̉Itē cruciat eū tormēti acerbitas. quiacrucior in hacſtāma. ⁊ merito. qꝛ neglexerat cruciari in pnīa. O ꝙͣgͣue erat eiſuſtinere cruciatus qͥ aſſuetus erat delicijs. ⁊ deiectionē ei qͥ fuerat in honore⁊ tantā indigentiā ei qͥ fuerat in tantaabūdantia. Multū conandū eſſꝫ his qͥhonoribꝰ diuitijs ⁊ delicijs aſſueuerūtne ꝯrīa īuenirēt. It̓ cruciat eū bonoꝝditoꝝ. mēoria Recordare qͣ .ſ. ꝑdidiſti qͥnolebas recordari ne ꝑderes. Sap̄. v.Quid nobis ꝓfuit ſuꝑbia. Itē euadendi de miſeria impotentia. qꝛ chaos magnū int̓ nos ⁊ vos firmatu eſt. Ecc̄. vlt̄Si ceciderit lignū ad aquilonē ſiue adauſtꝝ. Et qꝛ ipſe exire deſperauerat ſolicitus erat ꝓ fratribꝰ ne ſi ibidē ꝑuenirent maiora ex ipſis ſuſtineret ſupplicia. Un̄ ⁊ rogabat ne ⁊ ipſi veniant inhūc locū tormentoꝝ. Et bn̄ dicit pl̓alit̓tormentoꝝ. qꝛ quot habuit genera peccatoꝝ. tot ⁊ ſpēs tormentoꝝ. Iob. xx.Iuxͣ multitudinē adinuentionū ſuarūſic ⁊ ſuſtinebit. Nā diues h̓ qͥ induebatur purpura ⁊ byſſo operimentū eiꝰ ſūtvermes. Eſa. xiiij. Nā in inferno pctōrū operim̄tū nō eſt de varijs pellibus ⁊griſeis ſꝫ de ẜpentibus ⁊ bufonibus. qͥnō pungūt vt pulices. ſꝫ occidūt ſine fine viuentes. ⁊ comedut linguas maledicoꝝ ⁊ plaſphemoꝝ. ⁊ ſugent medul.lam ⁊ deuorabunt viſcera pctōꝝ. Quictiā epulabant̉ quotidie ſplendide ⁊ ininferno caput aſpidis ſugent Iob. xx.O fames horrenda q̄ pctorē facis ſugere caput ſerpentis pͦ anguſtia famisUere nll̓a maior pauꝑtas. ibi miſeri ſeipſos comedūt. ⁊ pictātia eis eſt lingue⁊ brachia ſinguloꝝ. Apoc̄. xvj. Māducabūt linguas ſuas p̄ doloribus. Eſa.ix. Unuſqͥqꝫ carne brachij ſui vorabit.Ec qͥd bibent pſalmiſta demonſtrat dicens. Ignis ſulphur ⁊ ſpūs ꝓcellaꝝ. hͦnō eſt totū ſꝫ ꝑs calicis eoꝝ. O deus ⁊ſi ꝑs eſt talis qͣle eſt totū. Pro canibusv̓o quos habebat ad venandū ⁊ auibꝰon̄dit̉ pena in cantico moyſi cū dic̄. De
uorabūt eos aues morſu amariſſimo ⁊dentes beſtiaꝝ ſiue canū īmittā in eoscū furore trahentiū. Per q̄ em̄ qͥs peccat ꝑ hec ⁊ torquet̉. Sap̄. xj. Un̄ legit̉ꝙ quidā ſanctus vidit quendā militemardere in inferno ⁊ ſedere in equo igneo ⁊ tenere falconē in manu. ⁊ dixit ꝙrenti qͥd hͦ eſſet ꝙ equus ille erat dyabolus qͥ cū eo currebat in igne ꝓpt̓ gl̓iaꝫqua habebat in equitādo. ⁊ qꝛ cū falcone ſe libenter occupabat. falco quē manu gerebat erat alter dyabolus. qui cemedebat manu eiꝰ. ⁊ tantū dolorem etfaciebat ac ſi cor ipſius de ventre eiusextraheret. Uidit etiā alios qui cogebātur ludere cum demonibus ad aleas ⁊ſcacos ⁊ decīos ignotos cū maxīo tormento. A quo liberet nos dn̄s.¶ Dn̄ica ſecūda poſt octauaspentecoſtes de epiſtola.Sermo. CX.3xOlite mirari ſi odit vos mūdus nos ſcimus ꝙtranſlati ſumus de morte ad vitam .jͣ.Ioh̓. iij. A Glo. Non eſt miru ſiamor mūdi odit ſeꝑatū ab amore mō̓iReligio em̄ pctōri eſt abominatio.mali vt frequētius religioſos ⁊ bonoodiūt. Un̄ Exo. j. Oderūt filios iſraelegyptij. id eſt ſanctos amatores mūdi.dicit glo. Et nota ꝙ multe ſunt rōneshuius odij. Prima eſt diſſimilitudo vite. Secunda p̄rogatiua amoris ⁊ gr̄t.Tercia ē priuatio ꝓprij cōmodi. Quarta eſt deteſtatio ⁊ increpatio vicij. Quita eſt deteſtatio ⁊ odiū ſui dn̄i. Eſt gͦ pͥma cauſa diſſimilitudo vite. Et hac innuit apl̓s in p̄miſſis v̓bis. cū dicit. Nolite mirari ſi odit vos mundus. ſcimusinquit qꝛ tranſlati ſumus de morte ſcꝫculpe ad vitam ſcꝫ gratie. in quā nōdūꝑuenerūt. Et qꝛ diſſimiles ipſis ſumusnolite mirari ſi odit vos mundus. Un̄ij. Reg̓. v. ceci in intelletu. ⁊ claudi inaffectu oderūt aīam dauid. Talibus dr̄Mich̓. iij. Odio habetis bonū ⁊ diligi