Onica .I. pꝰ octa. pe.
Et deus in eo. ¶ Iungēdo aūt hoīemdeo caritas multiplicē effectū oꝑat̉. ꝙPrimo ꝙ ipſa cor hoīs mūdat ornat̉et deo dignā p̄parat māſionē. Ip̄a em̄tanꝙͣ pypſima foras mittit timorē. ſcꝫſeruile. ⁊ ſic mūdato hoſpicio ornat tāꝙͣ cortina parietes minꝰ pulcros pctācooꝑiēdo Prouer. x. Uniuerſa delictaoꝑit caritas Et. jͣ. Pet̓. iiij. An̄ oīa invobiſmetipſis mutuācaritateꝫ hn̄tes.qꝛ caritas oꝑit multitudinē pctōꝝ. Etſic mūdato hoſpicio ⁊ ornato. deo dignā p̄ꝑat māſionē. Pro quo dic̄ Ioh.xiiij. Si qͥs diligit me ẜmonē meū ſeruabit ⁊ pr̄ meus diliget eū. Et ſequit̉.Ueniemus ⁊ māſionē apd̓ eū faciemꝰEt in p̄miſſis v̓bis d̓r Qui manet ī caritate in deo manet ⁊ deꝰ in eo. ¶ Secundo dat linguis ꝯfitēdi ⁊ laudandideū ſpūalē armoniaꝫ .j. Coꝝ. xiij. dicitapl̓s. Si linguis hoīm loqͣr .ſ. ꝯfitēdo⁊ angeloꝝ .ſ. laudādo. caritatē aut nonhabeā factus ſum velut es ſonas autcymbalū tinniēs. ¶ Tercio dat oꝑbꝰvalorē. j. Coꝝ. xiij. Si diſtribuero oēsfacultates meas in cibos paupeꝝ. et ſitradidero corpus meū ita vt ardeā. caritatē aūt nō habuero nihil mihi prodeſt. ¶ Quarto dat ſctīs cogitatiōibꝰ⁊ v̓tutibus ſubſiſtentiā ſpūale. jͣ. Coꝝ.xiij. Si habuero ꝓphetiā ⁊ noueri myſteria ⁊ oēm ſcientia. ⁊ ſi habuero oēꝫfide ita vt mōtes trāſferā. caritatē autnō habeā. nihil ſū. Ipſa eſt em̄ ſpūalefundamentū in quo ſubſiſtūt p̄dicta. ⁊deſtructo fundam̄to oīa adnihilant̉.Quinto dat in aduerſitatibꝰ reſiſtendifortitudinē. j. Coꝝ. xiij. Caritas om̄iaſuffert. oīa ſuſtinet. Can̄. viij. Aqͣ multe non potuerunt extinguere caritateꝫnec flumina obruent ea. Caritas fortiter iūgit hoīem deo qͣſi fortiſſimū ligamentū. Un̄ ⁊ vinculū ꝑfectōis d̓r Col̓.iij. Suꝑ oīa caritatē habete. qd̓ eſt vinculū ꝑfectōis. Un̄ ⁊ apl̓s cōfiſus de hͦvinculo qꝛ ſentiebat ſe deo fortiter iunctum dicebat Ro. viij. Quis nos ſeꝑa
guſtia ⁊cͣ. q. d. nihil. B¶ Scd̓o caritas iūgit deū hoī. ⁊ facit deo in homīemaſionē. et hoc tangit cū dicit. Et deꝰin eo ſupple manet. O q̄nta eſt caritasq̄ tantū hoſpitē aīe introducit. quo habito omnia bona habent̉. ita vt ſecurepoſſimus dicere Uenerūt mihi oīa bona ꝑiter cū illa .ſ. cū d̓i ſapientia. ⁊ hocpatet ex effectu. Nā tales in qͥbꝰ deusmanet inueniunt̉ fide feruētes. jͣ. Ioh.iiij. Quiſquis cōfeſſus fuerit qm̄ ieſuseſt dei filius. deus in eo manet. Itē inueniunt̉ mādata dei ſeruātes. jͣ. Io. iij.Qui ſeruat mādata eiꝰ in deo manet.et deꝰ in eo. Itē īueniunt̉ v̓ba oꝑe adiplētes. Io. xiiij. Si qͥs diligit me ẜmonē meū ẜuabit. Et poſt ſubdit̉. Ueniemus ⁊ māſionē apud eū faciemꝰ. Itēinueniunt̉ vicijs ⁊ tetatōibus fortit reſiſtentes. j. Io. ij. Scribo vobis iuuenes qm̄ fortes eſtis ⁊ verbū d̓i manetin vobis. Itē inueniunt̉ p̄cibꝰ ⁊ orōnibus inſtātes. Ioh. iiij. Cum veniſſentad eū ſamaritani rogauerūt eū vt ibide maneret. ⁊ māſit ibi duobꝰ diebus.De euange. Ser. CXIX.Ili recordare. ꝙrecepiſti bona in vita tua ⁊ lazarus ſimiliter mala. nūc authic cōſolat̉. tu v̓o cruciaris. Lu. xvj.C ¶ Beatus Augꝰ. in libro de doctrina chriſtiana dicit Multi timēt vilem⁊ malā morteꝫ. ⁊ nō reſpictūt oculis fidei morteꝫ ſctōꝝ. nec attedūt qm̄ bonamors diuitis in purpura ⁊ byſſo. ⁊ mala mors ſitientis in tormēto. ⁊ guttamaqͣ deſiderantis. ꝙͣ mala mors pauꝑisiacētis an̄ tanua diuitis. finē inqͥt iſtorū re ſpicite. Et ſubdit bn̄ inqͥens. Nōpōt male mori qͥ bn̄ vixerit .ſ. finaliter.Bona aūt vita cōſiſtit in duobꝰ .ſ. bona faciendo. ⁊ mala ſuſtinēdo. He ſūtdue porte ꝑadiſi ꝑ quas ingrediunt̉ iuſti. Non em̄ legit̉ lazarus ſaluatꝰ ꝓpt̓bona aliqͣ que fecerat ſꝫ ꝓpter aduerſaq̄ ſuſtinuit. vt confortent̉ illi qui bona