Dn̄ica. IIII. pꝰ paſca
bonis loꝑibus nō tendūt in ip̄m. ſꝫ potius ꝑ pctm̄ recedūt ab ipſo. An̄ Eſa.lix. d̓r. Iniqͥtates veſtre diuiſerūt ſtervos et deū veſtꝝ. ⁊ pctā vr̄a abſconderūt faciē eius a vobis. Sic Lu. xv. filiꝰꝓdigus receſſit a pr̄e ⁊ elōgauit ab eoviuēdo cū meretricibus luxurioſe. Arguet aūt ſpūſſanctꝰ mūdanos de pctō.qꝛ illud ꝯmittēdo nō crediderūt i chriſtū .i. caritate ⁊ bonis opibꝰ n̄ tēdebātin ip̄m. ſꝫ potiꝰ ꝑ illud a chriſto ſalutari ſuo receſſerunt. N Scd̓o arguetde iuſticia qua facere neglexerunt. et hͦqꝛ ad pr̄em vado. Uado inqͥt ꝑare vobis locū. Qui vtiqꝫ locus ab initio ꝓpter pctm̄ primi ꝑentis clauſus fueratHūc qͥdē chriſtꝰ reꝑauit. vtinā nos adip̄m ꝑati eſſemus. qua parationē chriſtus oſtēdit debere fieri ꝑ iuſticia. Certe cariſſimi vete. teſta. pres iuſticiā quidem fecerūt. tn̄ qꝛ nodū locꝰ ꝑ chriſtuꝫꝑatus fuerat. illuc venire n̄ potueruntQd̓ on̄dit Ezech. rex. qͥ in orōe ſua dixit Eſa. xxxviij. Mem̄to dn̄e quo ambulauerim corā te in vitate ⁊ in cordeꝑfecto. ⁊ qd̓ bonū eſt in oculis tuis fecerim. Et ꝓpt̓ hͦ deſiderās ad locū illūꝑuenire dicebat. Attenuati ſunt oculimei ſuſpiciētes in excelſo. Et qꝛ illuc ꝑuenire nō potuit dixit. Uadam ad portas inferi. Illuc ⁊ dauid fatet̉ ſe deductū dicēs. Poſuerūt me in lacu inferi.ori. Qui tn̄ dicit Feci iudiciū ⁊ iuſticiāNec miꝝ. Nōdū em̄ locus paratꝰ eratSꝫ ecce mō locꝰ ꝑ ip̄m ꝑatus ē. dū tn̄nos ꝑ iuſticiā ꝑati ſumꝰ. Merito gͦ ſpirituſſanctꝰ arguet mūdanos de iuſticiaquā facere neglexerūt. Et ſi placet deiuſticia loqͥ. quā hr̄e debemus reqͥre inſermonē. Stabūt iuſti. vbi īuenies detriplici iuſticia cordis oris ⁊ oꝑis. ⁊O ¶ Tercio arguet md̓m de iudicio qd̓ſcꝫ ꝯtēpſerūt. qd̓ vtiqꝫ nō feciſſent ſi attēdiſſent qꝛ princeps md̓i iā iudicatꝰ c̄ij. Pe. ij. Si em̄ deꝰ peccatibꝰ angelisnō peꝑcit. Et pꝰ ſubdit. Exemplū eoꝝqͥ īpie acturi ſūt ponēs. O ſi mūdantrecogitarent ꝙͣ miſerabiliter princeps
mūdi .ſ. lucifer iudicatꝰ eſt qͥ ꝓpter vnūpctm̄ iudicatus et eiectꝰ ē de tāta altitudine in tantā ꝓfunditatē. d̓ tāta pulcritudine in tanta deformitatē. de tata felicitate in tā ꝑpetuā pene anxietatē. nōvtiqꝫ pctā pctīs accumalaret diſtrictuꝫiudiciū ꝑtimeſcēdo. Exēplū in ꝓmp.ca. iij. in fine. O ꝙͣtuꝫ beatꝰ Hiero. iudiciuꝫ ꝑtimeſcebat qͥ dicebat Siue comedo ſiue bibo ſiue qͥcqͥd aliud facio.ſꝑ videt̉ illa vox in auribꝰ meis reſonare. Surgite mortui venite ad iudiciuꝫ.Nec mīꝝ ſi tantū iudiciū ꝑtimeſcebatqꝛ ſic̄ dic̄ Chryſo. In iudicio illo nonerit reſiſtēdi virtꝰ. nec pnīe locꝰ. nec defenſionis tp̄s. nec fugiēdi facultas. neclatēdi poſſibilitas. nec apꝑendi ſecuritas. nec ſatiſfactiōis vtilitas. qꝛ nec ꝓderūt diuitie diuitibꝰ. nec ꝑentes paretibꝰ. nec angeli ꝓ hoībꝰ intercedēt; Un̄merito ſpūiſanctꝰ arguet md̓m de iudicio qd̓ .ſ. mūdami n̄ expauerūt. Nec ſepoterūt excuſare de tāti iudicij ignorātia. qꝛ princeps md̓i iā iudicatꝰ ē ꝓpterpctm̄. Exemplū ca. iiij. E. P¶ Secundo tp̄s argutōnis inſinuat cū dicitCū venerit. vtiqꝫ in p̄ſenti vel in futuro. Hn̄s aūt argutio eſt gr̄e. futura iuſticie. ¶ In pn̄ti autē arguit ex gr̄a triplicit̓. vicꝫ ꝑ interna inſpiratōeꝫ. ꝑ exteriorē p̄dicationē. ⁊ ꝑ flagelloꝝ īmiſſionē. De prima argutiōe quā facit ꝑ internā infuſionē d̓r ad Ephe. v. De qd̓arguit̉ a lūine manifeſtat. A lūine vtiqꝫ ſpūſſctī manifeſtat̉ in corde. de quoab ipſo arguit̉ pctor Un̄ psͣ. Argua te⁊ ſtatuā ꝯͣ ta. tu. i. ꝯͣ ꝯſcīaꝫ. Ipſe eī ſtatad oſtiu pctōris ⁊ pulſat dicēs. O hōvſqꝫ quo obliuiſcerꝭ me ī fi. ꝙͣdiu po. cōſilia ī aīa t. Huic argutōi acqͥeſcētes d̓pctīs ſuis ꝯuertent̉. ex qͥbus fuit mariamagda. ip̄a ē ei muſca ẜm eſa. cui ſibilauit dn̄s ꝑ int̓iorē inſpiratōꝫ. Ex hacargutōe dauid ꝓpt̓ pctm̄ qd̓ ī nūeratōeppl̓i ꝯmiſit ꝯpuctꝰ cor ſuū ꝑcuſſit. O¶ Sꝫ d̓ hac argutiōe n̄ curatibꝰ ex gr̄aſpūſſanctꝰ addit argutōeꝫ ſecūda quafacit ꝑ exteriorē p̄dicatōeꝫ. Predicate