Onica. IIII. ꝑ paſca.
Et alibi. Fuerūt mihi lacrime mee panes die ac noc. dicēs. Qn̄ ve. ⁊ appa.an̄ fa. der mei. Et quēadmodū deſide.cer. ad fon. aqͣꝝ. ita deſi. aīa mea ad tede. Sꝫ ceruꝰ ꝙͣto plꝰ ꝓpͥat ad fontē tāto plꝰ deſiderat ip̄m. Talis fuit dauid⁊ oēs ſctī. qͥ ꝙͣto plus ad finē vite tēdebāt tāto maioris feruoris erāt. Un̄ dedauid d̓r Re. iij. Dauid ꝓficiens ſꝑ ſemelior erat. Qd̓ ē ꝯ ml̓tos modernosqͥ ad finē vite tēdētes cū de v̓tute ī vtūte deberēt ꝓficere ſic̄ cacer retrocedūt.Pauci em̄ inueniunt̉ eiuſdē deuotōisin ſenio ſic̄ fuerūt in principio. Talis gͦiuſtoꝝ triſticia vtet̉ ī gaudiū qn̄ vnicuiqꝫ iuſto dicꝫ dn̄s. Intra ī gau. dn̄i tui.¶ Dn̄ica quarta poſt paſcade epiſtola Sermo. XCVIIIt oīs hō veloxad audiendū tardus ad loq̄ndū. Iac̄. j. IHic ſalubrecōſiliū tanꝙͣ oībꝰ neceſſariū btūs iacobus vniuerſalit̓ ꝓponit cum dicit. Sitoīs hō velox. Et ſubdit duplex ꝯſiliuꝫvt vicꝫ qͥſqꝫ nr̄m ſit velox ad audiendū⁊ tardus ad loq̄ndū. Primū em̄. vt ſcꝫqͥſqꝫ ſit velox ad audiendū. ꝯſulit ꝓpt̓emolim̄tū. Scd̓m .ſ. vt tardꝰ ſit ad loqͥndū ꝯſulit ꝓpt̓ nocumentū ¶ Sit gͦ qͣlibet velox ad audiendū triplicē vocē ꝓpter emolimentū. vicꝫ vocē ſaluatorisvocē ſuꝑioris. ⁊ voceꝫ pauꝑis. ¶ Prīod̓ voce ſaluatoris dic̄ psͣ. Hodie ſi vo.eiꝰ audieritis noli. obturare corda vr̄aEt hͦ vtiqꝫ ꝓpt̓ ipſiꝰ voqͥ ml̓tiplexemolimentū Uox em̄ dn̄i ē in v̓tute. Nā inv̓tute ſua pctōres viuificat ⁊ iuſtificatIo. v. Oēs qͥ ī monū. ſunt au. vo. filijdei. ⁊ qͥ audierint viuēt. Uerba eī inqͥtq̄ ego loquor ſpūs ⁊ vita ſūt. Ioh. vj.Uita ſūt vtiqꝫ gr̄e in pn̄ti. ⁊ gl̓ie in fut̉oIn ſignū cꝰ cū ſuſcitauit puella adoleſcente ⁊ lazaꝝ dicēdo. ſurge ⁊ veni foras. ad voce eius ꝯtinuo ſurrexerūt.Itē vox dn̄i viuificatos mūdificat Hebre. jͣ. Uerbo v̓tutis ſue purgatōꝫ pec
catoꝝ faciēs. Et Io. xv. Iā vos mūdieſtis ꝓpt̓ ẜmonē meū. Un̄ in vitis patrū legit̉. Ꝙ cū qͥdā diceret cuidā prīꝙꝫꝓpt̉ hoc recuſabat audire v̓bū dei. qͥaſtatiꝫ obliuiſcebat̉. ille pr̄ tradidit ei calatū vnū īmundū ⁊ fumo nigꝝ dicēs.vt ip̄m in fontē mergeret. ⁊ ſibi plenuꝫaqͣ portaret. Qd̓ cū ille ſepiꝰ īmergendo ⁊ replēdo eo ꝙ aqͣ ſꝑ exibat facerenō potuiſſet triſtis redijt dicēs ſe mutiliter laboraſſe. Rn̄dit ei pr̄: Et ſi aqͣmnō detuliſti tn̄ calatū mūdaſti. Sic eſtde corde. lꝫ vbū dei ſꝑ retinere nō poſſit. tn̄ trāſcūdo mūdat. ¶ Item vox dn̄imudificatos ī v̓tutibꝰ creſcere fac. Un̄Mat. xiij. Qui v̓bū dei audit ⁊ intelligit fructu affert. Col̓. j. Uerbū v̓itatiseuāgelij qd̓ ꝑuenit ad vos fructificat ⁊creſcit. Et ꝓuer. iij. Primi ⁊ puriſſimifructꝰ eiꝰ .ſ. diuīe voq. primi ꝙͣtū ad gͣtiā in pn̄ti. ⁊ puriſſimi ꝙͣtū ad gl̓iaꝫ infuturo. Exēplū ca. viij: L¶ Scd̓o veloces debemꝰ ecͣ ad audiēdū voce ſupioris .ſ. p̄lati. Talit̓ fec̄ ille de quo d̓r inpsͣ. In auditu au. obe. mihi. Ber. Uerus obediēs n̄ ꝓcraſtinat mādatū. Etad Heb. vl. Obedite p̄poſitis vr̄is etſubiacēte cis. ipſi em̄ ꝑuigilāt qͣſi rōeꝫreddituri ꝓ aīabus vr̄is. Obediētie voemolum̄tū on̄dit apl̓s qͥ poſtꝙͣ dixit dexp̄o Phi. iij. ꝙ factꝰ ē obe. vſqꝫ ad morte. ſubdit. ꝓpt̓ qd̓ deꝰ illū exaltauit. Un̄et ī vitis pr̄m legit̉ ꝙ qͥda ſctūs cum vdiſſet qͣtuor ordīes ſaluādoꝝ ſuꝑioreꝫillū vidit qͥ in pn̄ti ſūt p̄latis ſuis hūiliter obediētes. ¶¶ Tercio debemꝰ eſſeveloces ad audiēdū vocē pauꝑis. Un̄ꝓuer. xxj. Qui obturat aurē ſu. ad clamorē pauꝑis. clamabit ⁊ ip̄e. ⁊n̄ exaudiet̉. O ꝙͣmagnū ē emolim̄tū hꝰ auditōis. qꝛ ſic̄ Tho. xij. Elemoſyna hoīsfaciet inuenire vita et̓nā. Regnū eī celoꝝ paupeꝝ ē. Btī eī pauꝑes qm̄ ip. ēre. celoꝝ. Un̄ ab ipẜ ē ꝯꝑandū. Propt̓qd̓ dic̄ dn̄s Lu xvj. diuītibꝰ Facite inqͥtvobis ami. de ma. ini. vt reci. vos ī et̓.ta. Nā ſic̄ dic̄ augꝰ. nō tā dn̄s fec̄ diuites ꝓpt̓ pauꝑes ſꝫ potiꝰ pauꝑes ꝓpt̓ di-