In capite ieiunij.
tam ꝑtinet. Exemplū in ꝓmptuario. c.viij. R. Tercio quādo oꝑe ſiue cōuerſatiōe ſua totus illuc erigit̉ dicēs cū apl̓oPhil̓. iij. Noſtra conuerſatio in celiseſt. Et ſic beatus martinꝰ oculis ac manibus in celum ſemꝑ intentus fuit. Qꝛſicut dicit̉ Ecc̄. xxix. Poſuerat theſaurum ſuū in p̄cordijs altiſſimi. Ibi eniꝫſūt depoſita noſtra tanꝙͣ in cuſtodia ⁊tuto loco deponenda. Sic fecerat apl̓squi dicit ad Thi .j. Scio cui credidi ⁊certus ſum. quia potens eſt depoſitummeū ſeruare in il. di. Ad quem locumnos ꝑducat ieſus xp̄us Amen.¶ De penitentia.Sermo. LV.Elinquat impiūA viam ſuam ⁊ vir iniquꝰ cogitationes ſuas. ⁊ reuertatur ad dn̄m ⁊ miſerebitur eius ⁊ ad deū noſtrū quoniāmultus eſt ad ignoſcēdū. Eſa. lv. Iſtisverbis dn̄s alloquitur per eſaiā ꝓphetam quēlibet peccatore. que verba piamater eccleſia perdit? ꝓlis per peccatūrecuꝑatiōem ſitiens nō ſemel neqꝫ bishoc temꝑe repetit. ſed hodierno die inofficio incipiens vſqꝫ ad magna ꝑtemquadrageſime non ceſſat ea reuoluere.Nec mirū. Sunt em̄ p̄dicta verba peccatoribus ſalubria. ſunt vtilia. ſūt ⁊ dulcia ẜm ꝙ in ipſis cōtinent̉ tria. Primoem̄ fit in ipſis peccatoribꝰ ſalubris ammonitio. Secūdo fit vtilis exhortatio.Aercio fit dulcis permiſſio. Salubrisamonitio fit de mali deſertione cum dicit ꝓpheta. Derelinquat impius viamſua ⁊ vir iniquus cogi. ſuas. Utilis exhortatio fit de boni aggreſſione cū ſubditur. Et reuer. ad dn̄m. Sed ne fortepeccator de veniā deſperet. ſequit̉ tercio dulcis ꝓmiſſio .ſ. de dei in peccatorem miſeratione. cū addit. Et miſerebitur eius quoniā multus eſt cognoſcendū. Fidelis eſt ergo ſermo ⁊ omni acceptiōe dignus cuilibet peccatori in quoſibi fit tam ſalubris āmonitio. tam vti-
lis exhortatio. ⁊ tam dulcis ꝓmiſſio.R¶ Bene dico ꝙ in primis fit ſalubris amonitio. Longe em̄ a peccatoribus ſalus. teſte pͣsͣ. Unde vt illam conſequi valeant. primo fit eis de peccatideſertione tāꝙͣ de obſtaculo ſalutis ammonitio. Et vt amonitioni ſue acquieſcentes citius peccatum ſuum deſerantaggrauat ſtatu peccati tripliciter. Primo em̄ oſtendit ſtatū peccati miſerabilem. Secūdo lamētabilē. Et tercio deteſtabilem. Miſerabilis em̄ ē ille ſtatus in quo quis p̄cipue diligendos. ſcꝫdeū ⁊ ſeip̄m offendit. Quam offenſaminnuit ꝓpheta in p̄dictis verbis cū dic̄peccatorem impium ⁊ iniquū reſpectuſui. ¶ Item ſecūdo lamentabilis eſt illeſtatus in quo quis tendit ad mortem.Hic eſt ſtatus peccati. Quod innuit.pheta ip̄m vie comꝑando. cū dicit. Derelinquat in viam ſuam. Homo em̄ īpeccatum tāꝙͣ per viam tendit ad mortem eternam. ¶ Item tercio deteſtabilis eſt ſtatus in quo quis cōſumit̉. Hiceſt ſtatus peccati. Deſideria em̄ concupiſcentie quibus abundat ⁊ peccata q̄nutrit plus ipſum conſumut ꝙͣ reficiatſicut in ꝓſecutione poſtea patebit. Ethec deſideria ꝑ cogitationes innuit ꝓpheta. cum dicit. Et vir iniquus cogitationes ſuas. Quia ergo offenſa diuina in ſacra ſcriptura impietas diciturratione offenſe diuine. ꝓpheta dicit inp̄dictis verbis peccatorem impium. qꝛvere peccator peccatum agendo multipliciter impie geſſit in deum. Quia ſcꝫſummū bonū ſpreuit. maieſtatem ꝯtempſit miſericordiam anihilauit. Sumubonū ſpreuit quando ꝓpter peccati delectationem ſe ab eo auertit. De tali dicitur in Deut̓. Oereſiquit deum facto.ſuū ⁊ receſ. a deo ſa. ſuo. Hanc impietatem defiebat Dan̄. dicens. Impie egimus ⁊ receſſimus ⁊ declinauimꝰ a mādatis tuis. Utiqꝫ ſtultus eſt ille mercator qui ꝓ temꝑalibus vendit ē terna. Lꝙͣ felix eſt ille qui poteſt dicere cum psͣ