In capite ieiunij.
indurationeꝫ. Unde Eccl̓. xxx. Tundelatera eius dum infans eſt. ne forte induret ſicut arbor. Et difficilius flectit̉quādo indurat̉ ⁊ antiquat̉. Pro tantoeſt ꝓuerbiū. Ire cathenatus. neſcit canis inueteratus. Itē ꝓpt̓ vaſis diutinācorruptionē. Uix em̄ vas quod. xl. an.nis corruptū eſt. fermento malicie velveneno purgari poteſt. vt recipere poſſit intra ſe balſamū gratie. De quo dr̄Coꝝ. v. Non infer. ve. neqꝫ infer. ma.⁊ ne. ⁊cͣ. Item ꝓpter nimiā onerationēpsͣ. Qm̄ iniqͥ. mee ſic̄ onus graue grauate ſunt ſuꝑ me. Et cū hoc onus grauius ſit ceteris oneribus etiam montibus. O deus quō poteſt homo peccator reſurgere. qͥ quot mortalia peccatahabet tot onera grauia ⁊ grauiora motibus ſe deprimentia habet ſuꝑ ſe. Un̄iuuenes qͥ minus oneris habent. faciliꝰꝯuertūt̉. Hocip̄ꝫ on̄dit dn̄s in triū mortuoꝝ ſuſcitatiōe puelle Math̓rix. Adoleſcentis. Luc̄. vij. Et lazari ſenis. Ioh̓xj. Puelle tanqꝫ iuniores citius cōuertunt̉ ꝙͣ adoleſcentes. ſicut patet in hocꝙ fec̄ dn̄s. Nam puelle dixit dn̄s. Puella ſurge. ⁊ ſtatim ſurrexit. Adoleſcenti plura verba dixit. Adoleſcēs tibi dico ſurge. Ad lazari aūt ſuſcitationemmulta facta fuerūt. Nam turbauit ſeip̄m ieſus. lachrymatus ē voce magnaclamauit. Lazare veni foras. Quia ſenes a veteri ritu difficile auellūt̉. Nōtardes ergo cōuerti ad dn̄m. Ad hocip̄m etiam monet ſuꝑueniens ꝑiculuminfirmitatis. Frequenter em̄ grauis infirmitas ſuꝑueniens tollit potentiā cōuertendi vt per rationis ſubmerſioneꝫfac̓ti amentes neſciant quid ſit penitentia. Pro quo conſulit̉. Ecc̄. xvij. Uiuuſ⁊ ſanus cōfiteberis. Itē ꝑiculū mortismonet cito conuerti. Multi em̄ credētes ſe longe eſſe a morte ſubito corruerūt: Sic pharao ⁊ egyptij diu credētesviuere. ſubito ſunt ſubmerſi. Exod̓. xiiijSic dathan ⁊ ab yron ſubito ſunt a terra abſorpti. Sic de exercitu ſēnacheribcum filios iſrael impugnarēt. clxxv. ſu-
bito ab angelo ſunt incinerati. Regū.ix. Iteꝫ aliqui nimio dolore. alij nimiogaudio ſubito expirant. Iteꝫ aliqui exipſo medicamento ſine quo viuere nōpoſſunt. ſicut eſt cibus ⁊ potus ſubitoſuffocant̉. O quot ſunt qui ad dn̄m perpnīam redire ꝓpoſuerat. ſꝫ ſubito morte p̄uenti ꝑierūt. Sap̄. v. Spes impijquaſi lanugo que a vento tollitur ꝓpt̓predicta ergo ſuadet dn̄s peccatori reditum ſine dilatione. cum dicit. in p̄ſenti cōuertimini. Exemplū in ꝓmptuariocapl̓o. iiij. G. ¶Secundo cōuerſionisoſtendit terminū vtilem ⁊ neceſſariumcum dicit. Ad me. Ad me inꝙͣ tāꝙͣ adveſtrum creatorem. Item ad me tanꝙͣad veſtrum redemptorem. Ad me vtiqꝫ tanꝙͣ ad veſtrum remuneratorē. Utgͦad ipſum tanꝙͣ ad creatorem reuertamur. monet natura cuius principiūexiſtit. Item vt cōuertamur ad ipſumtanꝙͣ ad redemptorem monet gratiaquā exhibuit. Ut reuertamur ad ipſuꝫtanꝙͣ ad remuneratorē inducit gloriaquā ꝓmiſit. Uere ad ipſum conuerti tāꝙͣ ad ſuū creatorem monet natura tan.ꝙͣ ad ſuum principium. Omnis em̄ natura ſuuꝫ petit principiū. ⁊ ipſe eſt principium om̄is nature. Roꝝ. xj. Ex quoomnia. ꝑ quem omnia. in quo omniaUnde Augꝰ. Feciſti nos dn̄e ad te ⁊ ſicut nil quieſcit niſi in ſuo principio. ſic̄dicit Augꝰ. Inquietū eſt cor meū donec veniam ad te. Hoc ip̄m innuit hūane nature conditio. ꝙ ſcꝫ inter om̄iā adad ip̄m tendere debeat. quia cuꝫ ceteraanimalia ſint reflexa creata ſolus homo creatus eſt rectus. ſicut dicit Aug.Ut ſcꝫ que ſurſum ſunt ſapiat nō q̄ ſuꝑterram. ſicut faciūt reflexa animalia ⁊qn̄ refectit̉ ad terrena comꝑatur iumētis inſipientibus ⁊ ſimilis erit illis factus. Propter hoc dicit dn̄s. Cōuertimini ad me. Ad quem ſcꝫ inuitat natura. cuius principium exiſto. ¶ Item adidem inuitat ⁊ gratia. Illa inꝙͣ gratiaquā exhibuit. De qua ad Titu. Apparuit gratia ſaluatoris nr̄i dei. Et poſt