Oomi. ī quinquage.

xvj. Qui vult venire poſt me. Factꝰ eſtnobis ſanctificatio .i. mundatio ſpūmeffundēdo. Coꝝ. vj. Sed abluti eſtisſed ſctīficati eſtis. Factus eſt redēptioin cruce patiendo. ij. Pet̓. ij. Precioſoſangume redempti eſtis. Si ergo chriſtus fuit ſapiētia nō debuit illudi tanꝙͣ ſtulticia. Si iuſticia nō debuit tradivt malicia. Si ſcificatio .i. mundicia gͦnō debuit cōſpui vt turpitudo. Si redemptor non debuit crucifigi vt malefactor. Sed heu ſapiētia illudit̉. iuſticia tradit̉. ſanctificatio cōſpuitur. redēptio crucifigit̉. Exempluꝫ in ꝓmptua.ca. xj. A. Si ſic pater miſcd̓iaꝝ ꝑcuſſit ꝓ peccatoribus baculū ſenectutis ⁊lumē oculoꝝ. qͥd faciet de nobis peccatoribus ſi tanta neglexerimus ſaluteꝫEt ideo curramus ad ꝓpoſitū nobiscertamē aſpiciētes in remuneratorē .i.chriſtū. Aſpiciētes dico tanꝙͣ in librūvite. qͥ fuit ſcriptus intus ⁊ foris. Intꝰꝑ ineffabilē ſapientiā. foris ꝑ tribulationes. Fuit aūt hic liber ſcriptus forisnigris literis flagelloꝝ ⁊ capitalibꝰ literis quinqꝫ vulneꝝ. Et ſicut ſolet affigi pueris carta ad aſſerē vt pleniꝰ aſpiciant. ſic et chriſtus clauis affixus ē tabule crucis. et primo cū ſcopa purgatꝰLegant ergo in hoc libro nouicij. ip̄mtraditū ad illudendū. Siqͥdem ⁊ nouicijs principes tenebrarū plurimū illudunt. Exemplū in ꝓmptua. ca. xij. P.Legant ꝓficiētes traditu ad flagellan.dū. Siqͥdem ⁊ ipſi multis tribulatiōibus flagellant̉. Legant ꝯtēplatiui traditū ad crucifigendū quibus munduscrucifixus eſt. ⁊ ipſi mūdo. Legāt oēsp̄miū ſue cōſolationis. quia tercia diere ſurrexit. vt nos conſedere faceret inceleſtibus. Ad que nos ꝑdu.¶ De euangelio.Sermo. LII.Eſu fili dauid miſere mei. Lu. xviij. In his verbis ceci prolatis ad dn̄m duo

ponunt̉. vicꝫ beniuolentie captatio. ethumilis dep̄catio. Primū cū dicit. Ieſu fili dauid. Scd̓m cū addit. miſereremei. ¶ Ut em̄ facilius hic cecus a dn̄oaudiret̉ conſueto hominuꝫ more. Primo captat beniuolentia dn̄i commendans eū dupliciter. ẜm naturā ipſiꝰ diuinā .ſ. ⁊ humanā. O ¶ Diuinā tangit cū dicit. Ieſu. Hoc em̄ nomē diuinitati attribuit̉. et hoc ꝑpēdit̉ ex angelo. qͥ cum de hoc noīe ioſeph loqueret̉dixit Uocabis nomē eiꝰ ieſus. vbi dic̄.Origenes. Nō dicit angelꝰ imponesnomē tanꝙͣ chriſto tꝑaliter nato hocnomen aſcriberet̉. Sed dixit vocabisqꝛ hoc nomē chriſto cōpetebat ẜm diuinitatē ab eterno. Ieſus em̄ interp̄tatur ſaluator qd̓ fuit chriſtus ab eternodiuinitus. Ipſe eſt em̄ verus ſaluatorſaluans ꝑ oēm moduꝫ. Saluat em̄ tripliciter. ſalute nature. gratie. et glorie.¶ Salute nature. qꝛ cōſeruat oēm naturā in eſſe. Sicut em̄ ꝑ ip̄m oīa factaſunt vt eſſent. ita ꝑ ip̄m oīa cōſeruant̉in eſſe ne ꝑeant. Niſi em̄ ipſe oēm ſaluaret creatura ꝯſeruando rediret in ſuum principiū .ſ. in nihiluꝫ. De qͣ ſalutedicit psͣ. Homines ⁊ iumē. ſal. ¶ Saluat etiā ſalute gratie. et hoc facit in preſenti eccleſia quotidie qn̄ hoīeꝫ liberata peccato. ⁊ ꝯſeruat in bono. Hoc em̄fit mediante gr̄a. Un̄ apl̓us Ecce nūctēpus ac. ecce nūc dies ſa. ¶ Saluabitetiā ſalute glorie. et hoc in vita eterna.qn̄ penalitate hoīs reſecata corpꝰ corruptibile glorificabit. De hac dupliciſalute dicit Eſaias. xlv. Dabo in ſyonſalutē .i. in p̄ſentē eccleſiaꝫ que mō ſpeculat̉ in enigmate. qꝛ ſyon interp̄taturſpecula. Et in hieruſalē .ſ. celeſtem vbivere pacis eſt viſio. gloriaꝫ meā. Hacaūt triplicē ſalutē ſaluator nr̄ inꝙͣtuꝫeſt deus efficit. Et ab hoc effectu deitatis ꝯmendat hic cecus deum cum dicitIeſu. E¶ Humanā v̓o naturā hiccecus on̄dit cū dicit. Fili dauid. hoc eifuit inꝙͣtum hō. ⁊ in hoc ꝙ dicit eū filium dauid ꝯmendat eū a generis nobi