Dominica. III.
qꝛ chriſtū ꝓ minori p̄cio dat ꝙͣ iudas.qͥ qd̓ male accepit ſtatim reddidit. Itēpeior ē latrone. qꝛ latro aliqn̄ qͥeſcit .ſ.dormiendo ⁊ comedēdo. vſurariꝰ nunꝙͣ neqꝫ die. neqꝫ nocte. Un̄ qꝛ ipſe vēdidit requiē fruſtra cātat̉ ei requieꝫ eterna. Exemplū in ꝓmptua. ca. ij. Y. Itēpeior ē iudeo. qꝛ iudeus ab alio iudeonō accipit vſura. Itē peior eſt infernoqꝛ infernus nihil accipit niſi qd̓ celū reſpuit. Et qꝛ oēs p̄dicti tenent̉ ad reſtitutionē. oībus vt ſingulis ſingula reſtituant̉. d̓r ip̄is ab apl̓o Nemini qͥcquadebcatis. qꝛ aliter nunꝙͣ ſaluabuntur.Nec miꝝ ſi ꝓ alienis qͥs dānat̉. cū diues ille purpuratus. qꝛ ſua lazaro nōdederat in inferno eſt ſepultus. Et ſic̄cortina cortinam trahit. ita male fideipoſſeſſor ſeqͣces ſuos ſecū trahit. cumem̄ oīa pcta cū actore ſuo moriant̉ vtfornicatio ⁊ hmōi. mala poſſeſſio ſꝑ viuit. Un̄ ꝓ vinea naboth nō ſolū achabeſt punitus. ſed eius poſteri vſqꝫ in qͣrtā generationē. Solēt em̄ taliū filij dicere. Iuſte poſſideo qd̓ pr̄ meꝰ mihi dimiſit. ⁊ ita pr̄ ſecū trahit filiū ad gehēnā. ⁊ hͦ qd̓ nō vulthic dimittere ꝓpteramorē dimittit ꝓpter gehennā. Un̄ legit̉ in legēda furſei. qͥ cū eſſꝫ filiꝰ regiset regine chriſtū nudus ē ſecutꝰ. ⁊ cumquodā tꝑe ꝯpuliſſet neceſſitas eū recipere tunicā a quodam feneratore. ipſomortuo. angeloꝝ ⁊ demonuꝫ facta eſtmagna altercatio ꝓ tunica. Cū demones ea hr̄e nō poſſent in faciē eiꝰ crudeliter ſe iniecerūt ⁊ ipſius maxillā miraculoſe fregerūt. Quē cum poſt angeliad corpꝰ reſtituiſſent ſꝑ ꝯcauitas in facie eius fuit. ita vt manꝰ ibi clauſa poſſet circūuolui. Itē exēplū de filio vſurarij dānato cū pr̄e. q̄re in ꝓmptua. ca.ij. E. B ¶ Si aūt debitu ꝯtrahit̉ circa ꝑſona ꝓximi. hoc fit oꝑe aut verbo.Oꝑe ꝑſona ꝓximi ꝑ afflictiōes debilitādo. Ore ꝑſonā eiꝰ maledicēdo. vl̓ ꝑdetractiōes obfuſcādo famā eiꝰ. qͥ oēstenent̉ ad reſtitutionē. Un̄ SalomonQui detrahit ꝓxīo ſuo in futuꝝ ſe ob-
ligat. vt .ſ. ei cui detraxit ſatiſfaciat. Inxta illud euāgelij. Si offers munꝰ tuūan̄ al. ⁊ recor. fue. ꝙ frater tuꝰ hꝫ aduerſum te. vade priꝰ ⁊c. Un̄ de oībꝰ ſupͣdictis d̓r. Nemini qͥcꝙͣ debea. niſi vt īuicē̄ dili. C Scd̓o ponit debitū ſpirituale .ſ. vt inuicem diligatis. Na caritas ſꝑ eſt hn̄da ⁊ ſꝑ eſt ſoluēda. Undeglo. Ita eā ſoluite vt eam ſꝑ debeatisqd̓ de alijs v̓tutibꝰ nō d̓r. Nā honoreꝫſi abſens eſt ꝑſona non teneor exhibere. ſed caritas etiā abſenti exhiberi debet. Itē ſi video ꝙ aliqͥs de honore ſibi exhibito ſuꝑbiat. non debeo et eū exhibere. caritatē aūt ſꝑ debeo Hec ē virtus q̄ quāto magis ꝓxīo exhibet̉. tātoin exhibente augmentat̉. Un̄ nota qͣtuor rerū differētias. Sunt em̄ res q̄ cūpluribus cōicant̉ diminuunt̉. vt eſt aurū ⁊ hmoi. Itē ſunt res q̄ cū pluribuscōicant̉. nec diminuunt̉ nec augmētantur. vt ſunt lux ⁊ tenebre. Itē ſunt resq̄ cū pluribꝰ nō cōicant̉ diminuunt̉. cūaut cōicant̉ augent̉. ⁊ quāto plus cōicant̉. tanto magis et plus augent̉. Ethe ſunt due .ſ. ſcīā ⁊ caritas. Quia dicitBoecius. Sciētia ē nobilis poſſeſſioanimi q̄ auaꝝ dedignat̉ poſſeſſorē. Nſi publicet̉ elabit̉. Alia res eſt v̓tꝰ ſiuecaritas De qͣ dicit gloſa. Cū reddit̉ abhoīe creſcit in homīe. ⁊ quanto magisreddit̉ tanto magis acquirit̉. Quartadifferētia eſt in diuinis q̄ cū pluribuscōicant̉ in ſe nec minuunt̉ nec augent̉.Dant aūt eſſe ⁊ bene eſſe quibus participant̉. Et ideo qꝛ caritas extēſa creſcit. Nemini quicꝙͣ debeatis niſi vt inuicem dili.De euangelio.Sermo. XXXIX.Omīe. ſalua nosperimus. Math. viij. Hec eſtoratio apl̓oꝝ in piculo marisexiſtentiū. ⁊ quia nos fratres cariſſimiin ꝑiculoſiori mari. videlicet huiꝰ mūdi lumus. ideo vt liberemur premiſſaꝫ