Dn̄ica. III.
xit. Dn̄e nō ſū dignꝰ vt intres ſub tec.meū Uere licꝫ cet cēturio tn̄ attēdebatillud. Subditꝰ eſto dn̄o ⁊ ora illu. Humiliū em̄ ⁊ māſuetoꝝ ſꝑ ſibi placuit dep̄catio. Un̄ d̓r Ecc̄. xxxv. Oro hūili. ſe.pene. nubeſ. ⁊ donec ꝓpinqͣt. nō ꝯſolabit̉ ⁊ nō diſcedet donec altiſſimꝰ aſpiciat. Sicut patet in publicano. Lu. xviijQui reputas ſe indignū ocl̓os ad celūleuare ſtatim deſcēdit iuſtificatꝰ in domū ſua. ¶ Ite docuit orare fideliter dicēs. Tm̄ dic v̓bo ⁊ ſana. pu. m. Uere iuxta ꝯſiliū btī iacobi poſtulauit in fidenihil heſitās. Qd̓ etiā dn̄s on̄dit dicēsAmē dico vobis nō inueni tanta fidēin iſrael. Oras em̄ dꝫ cōfidere ꝙ impetrabit. Un̄ dicit Bern̄. Unū de duobꝰindubitāter credere debemꝰ ꝙ dn̄s dabit nobis. aut illud qd̓ petimꝰ. aut qd̓nouit eſſe vtiliꝰ. licꝫ qn̄qꝫ ꝓtrahat exaudire. vt feruētiꝰ ⁊ magis inſtemꝰ. Un̄et cēturio docuit orare inſtanter Poſtꝙͣ em̄ oraſſet dn̄m ⁊ dn̄s nō ſtatiꝫ ex audiuiſſet eū. nō iō deſtitit nō ideo de ſperauit. Sꝫ poſt allegauit dicens. Nā ⁊ego ſum hō ſub ptāte ꝯſtitutus. et dicoẜuo meo fac hͦ ⁊ fac̄. ſic tu tm̄ dic verbo ⁊ ſanabit̉ puer meꝰ. Et certe melior fuit finis orōnis ꝙͣ principiū. qꝛ ſtatim ſubdit dn̄s. Uade ⁊ ſicut credidiſtifiat tibi. Bonū eſt gͦ orōni inſtare ſedno ꝑ orōis ꝓlongationē. Un̄ Math.vj. dixit dn̄s diſcipulis. Orates aut nolite multū loqui. Propt̓ qd̓ dn̄s ⁊ breuē orōneꝫ docuit ipſos dicēs. Sic orabitis. Pr̄ nr̄. ⁊cͣ. Uolēs vt freq̄ntiꝰ iteret̉. Sic em̄ d̓r oro iuſti aſſidua. ẜm ꝙIaco. dic̄. Un̄ ⁊ in vitis patꝝ on̄dit angelus cuidā pr̄i ſancto modū orādi vtſcꝫ frequenter ab oꝑe ſurgeret. et factabreui orōne iteꝝ laboraret. Ideo dicitdauid. media nocte ſurgebam. Et ſepties in die laudauit dn̄m. Iō yſa. xxiij.p̓r. Bn̄ cane. freq̄nta cāticū. Sicut debtō bartholomeo legit̉ ꝙ cēties in dieet cēties in nocte flexis genibꝰ orabatdn̄m. Et ipſe dn̄s orauit tertio eundēẜmonē. Math .xxvj. Exemplū in ꝓm.
ptuario ca. xv. F. Rogemꝰ ⁊ nos dn̄mvt ꝑ ꝯtritionē ⁊ ꝯfeſſionē ⁊ ſatiſfactionē de ſpūali ꝑaliſi ſi ꝙͣ ꝯtraximꝰ ſatiſfacere valeamus.¶ Dn̄ica tercia de epiſtola.Sermo. XXXVIII.Emini quicquaꝫ¶Sebeatis niſi vt īuicē diligatisRo. xiij. In his verbis monetnos apl̓s de duplici ꝓximi debito. ſcꝫtꝑali ⁊ ſpūali. Primū qd̓ ꝯtingit in rebꝰ tꝑalibꝰ monet nos ꝙ ſit ſoluenduꝫ⁊ nihil de eo retinendū. cū dic̄. Nemīqͥcquā debeatis. Scd̓m qd̓ ꝯtingit ī rebus ſpūalibꝰ monet nos ꝙ ſꝑ ſit ſoluēdū ⁊ ſꝑ retinendū. cū dicit. Niſi vt inuicē diligatis. A ¶ Tꝑale autē debitū qd̓ ē ꝓximo ſoluendū. Aut contrahit̉ circa res ꝓximi. aut circa ꝑſonamꝓximi. Si circa res ꝯͣhit̉. hoc fit multipliciter. aut ex violētia. aut ex fraude.aut ex iniqͥtate. Si ex violētia hͦ eſt qꝛvel violētia manifeſta vel occulta. Siex manifeſta ſic ꝯͣhūt debituꝫ circa resꝓximi raptores. iudices ⁊ dn̄i a ſubditis vltra iuſticiā exigētes. ⁊ tax illoꝝ luſores. Si aūt ex violētia occulta. ſic cōtrahūt fures ⁊ eoꝝ ꝯplices. vt ſunt furtu emētes ⁊ fures fouētes qͥ tenent̉ oēsad reſtōem. Si aūt ex fraude ꝯͣhit̉ furtu vel debitū. ſic ſunt qui bonuꝫ aſſerūt⁊ malū ſubijciūt. vt ſūt plūbū ꝓ argēto dātes. cuprū ꝓ auro. ouinū coriū ꝓcaprino. malū panu ꝓ bono. vltra velcitra iuſticiā ꝯputātes. ⁊ hmōi. Si aūtꝯhit̉ ex iniqͥtate ſic̄ ſūt vſurarij. vſurariꝰ eī d̓ ſuꝑfluo ſibi ꝯmodat īdigēti advſurā. ⁊ ſic ꝯͣhit debitū ex iniqͥtate. Cūem̄ ex p̄cepto tenet̉ qͥlibet diligere ꝓximū ſuū ſicut ſeip̄m. ſuꝑfluum dꝫ ad neceſſitatē ꝓximi erogare. qd̓ qͥ nō fac̄ iniq̄ facit .i. nō eq̄ facit. qꝛ nō diligit ꝓimūvt ſe. Et tales diuitie q̄ vl̓ ſuꝑflue reſeruant̉. vl̓ ſi ꝓxīo n̄ ꝯmodant̉ dicūt̉ iniqͥtatis diuitie. vt dic̄ glo. ſuꝑ illd̓. Facitevobis aj. ⁊cͣ. Un̄ vſurariꝰ peior ē iude