Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dnica infra octa.

ſe obſecrat vt faciliꝰ ei acqͥeſceremꝰmiſericordiā dei quā monet ad mīaꝫnobis replicat. Uocat aūt miſcd̓iaꝫ deiilld̓ bn̄ficiū ſalute nr̄a fieri voluit. qꝛ eſt bn̄ficiū oīm hoīm excedēsmerita. Un̄ apl̓s. Non ex oꝑibꝰ iuſti.fe. nos. ſꝫ ẜm ſua mag. mi. ſal. nos. fe. Itē acqͥeſcendū eſt ipſiꝰ ꝯſilio ꝓptervtilitate actiōis. ad quam nos monet.Monet em̄ nos vt vtiliter pn̄īam agamus. dic̄. Ut ex hibea. cor. ve. ho. vi.ſan. deo pla. rōnabile obſeqͥuꝫ vr̄m.H In qͥbꝰ ponit ſex que debēt eſſe invtili pnīa. Debet em̄ pnīa debita.pria. volūtaria. mūda. recta diſcreta. Sit primo pnīa debita. quā īnuitapl̓s dic̄. Exhibeatis corꝑa vr̄a.res. Hoc debitū eſt vt ſic̄ exhibuimꝰmēbra noſtra ſeruire iniqͥtati. ita exhibeamꝰ ea ſeruire iuſticie. vt ſic̄ corpꝰpeccauit corpꝰ ſatiſfaciat Coꝝ. ix.Caſtigo corpꝰ meū. Qd̓ eſt cōtra multos ſeculares viuētes in delicijs carnis peccatis. credut ſatiſfacere de rebus ſuis. Sil̓es cayn res ſuas obtulit deo ſeip̄m aūt diabolo. Un̄ qꝛ indebite fecit d̓r in Gen̄. ad cayn dn̄s reſpexit nec ad munera eiꝰ. Iteꝫdꝫ eſſe pnſa ꝓpria. mutuata. Qd̓ innuit apl̓us dicit. Corꝑa vr̄a aliena. Un̄ apl̓us. Caſtigo corpꝰ meū ſcꝫꝓpriū. Quod eſt ꝯtra multos qui gloriant̉ de pnīa auſteritate alioꝝ ſicutforte filioꝝ ſuoꝝ in clauſtris alioꝝ religioſoꝝ ipſi ī pctīs ꝑmanētes. Sil̓esiudeis qui gl̓iabant̉ in pr̄e abraaꝫ cuiꝰtn̄ oꝑa mīme faciebat. Un̄ dn̄s dic̄ eisin ioh̓e. Si filij abrae eſtis oꝑa abraefacite. Pro quo bn̄ dicit apl̓us. Exhibite corꝑa vr̄a non alięna. Exēplū inꝓmptuario ca. j. M. Itē pnīa dꝫ eſſevolūtaria. violēta. Qd̓ īnuit apl̓s dic̄. Hoſtiā viuentē. ſemimortuāEcc̄i. .xviij. Uiuꝰ ſanꝰ ꝯfiteberis. Qd̓eſt ꝯͣ ml̓tos qͥnolūt pnīaꝫ agere niſi inmorte timore mortis coacti. tl̓es oſtēdūt ſe fatuos eſſe. Prīo qꝛ tūc medicoſpūali on̄dūt infirmitatē aīe ꝯſi-

liū pn̄t īplere. impotētes ſūt ad age̓da pnīam. Stultꝰ em̄ eſt onus pnīe vult portare niſi in infirmitate velſenectute. qn̄ habet aſinū corꝑis ſui debile. Et quo tūc portabit onus pnīe totius vite ſue vix poſſit ſe tūc bacl̓oſuſtētare. Et tūc ꝓmittit ſe oīa factuꝝ ſciat ſe nihil poſſe. Tal̓ pnīa d̓r violēta. qꝛ timore cogēte dn̄o eſtcioſa. Eſt em̄ velut pnīa latronum. Latrones em̄ vel fures ſolēt peniterevel ꝯfiteri niſi qn̄ vident mortē parata. Hāc remouet pnīaꝫ apl̓s dicitHoſtia viuēteꝫ. Exēplū in ꝓmptuarioca. ij. F. ¶Itē dꝫ eſſe pnīa md̓a. vt vicꝫ immundet̉ aliquo pctō. Qd̓ innuitapl̓us dicit ſanctā. Sāctꝰ em̄ idē eſtqd̓ mādus. Qd̓ eſt ꝯͣ multos qui ſic penitēt de vno vt tn̄ aliud dimittantEt talis pnīa eſt inutilis. qꝛ veniaꝫꝯſequit̉. em̄ vult deꝰ curare ꝑtētotū hoīeꝫ. Un̄ moyſes. Dei ꝑfecta ſūtoꝑa. Un̄ vſus. Sūma dei pietas veniam dimidiabit. Aut nihil aut totūꝓpiciādo dabit. Exēplū ī ꝓmptuarioca. ij. Q. Itē pnīa dꝫ recta .i. rectaintētiōe facta ſcꝫ ꝓpter deū non ꝓpterhoīes. Pro quo dic̄ apl̓s. Deo placen. Multi em̄ exterminant facies ſuasvt videant̉ ab hoībꝰ ieiunātes. Hi ſūtſil̓es ſepulcris foris dealbatis. intꝰ aūtpleni ſūt ſpurcicia pctōꝝ. Cōtra quosdicit apl̓us. Deo placentē. Itē dꝫpnīa diſcreta. vt vicꝫ nec nimis ī ea acceleres. plꝰ faciēdo ꝙͣ poſſis ferre. necnimis remiſſe faciēdo. Pro quo dicitapl̓us. Rōnabile obſequiū vr̄m. Und̓Leuit̉. xv. dn̄s p̄cepit. Quicqͥd obtulerꝭſale ꝯdiet̉ .ſ. diſcretōis. Nos aūt fratres cariſſimi bn̄ficiū ꝯditoris recolentes .ſ. miſcd̓iam ipſiꝰ. ꝯſilio apl̓i acqͥeuimus. Agimꝰ pnīaꝫ debita. qꝛ ad ẜuiendū deo corꝑa nr̄a exhibuimꝰ. Itēpriā. qꝛ nr̄a oīa mēbra deo exhibuimꝰItē volūtaria. qꝛ coacti īfirmitate vl̓ſenio ſꝫ bn̄ ſani īcepimꝰ. Tria vltīa manent in conſilio. vt ſcilicet ſancta .i. penitentiā agamꝰ. vt nullo vicio