Dn̄ica infra octauas.
rare. Hec eſt ſctā et iuſta cā querēdi deum. In hac aūt adoratiōe triplex eoꝝinnuit̉ deuotio. ¶ Adorauerūt eī reuerent̉ qꝛ ꝓcidētes. Signū em̄ magne reuerētie fuit. qn̄ tres reges corā vno puero maxīe in ſtabulo ꝓcidebant. In hͦem̄ inſtruit̉ qͥlibet ſicut dicit̉ Eccl. iiij.Quanto maior es. hu. te in oībꝰ. Oisem̄ qͥ ſe hu. exalta. et qͥ ſe exal. hūiliabit̉etiā in p̄ſenti. Exemplū Oan̄. iiij. de nabuchodonoſor qͥ maximꝰ regū fuit. etꝓpter ſuꝑbiā ſua intātū deiectꝰ fuit ꝙcū beſtijs morabat̉ ⁊ fenū ſic̄ bos ꝯmedit; Itē adorauerūt efficacit̉. qꝛ obtulerūt ei mūera de ſuis theſauris. In hͦdocemur ꝙ licꝫ dn̄s bonoꝝ nr̄oꝝ nonegeat. tn̄ vt deuotionē nr̄am ꝯmendetvult vt de ill̓ q̄ de manu ſua accepimꝰ.ip̄m ẜm ſtatū nr̄m honoremꝰ. Pro tāto p̄cepit Exo. xxiiij. Nō apꝑebis ī cōſpectu meo vacuꝰ. Et ꝓuer. iiij. ſalomōdic̄. Honora dn̄m d̓ tua ſubſtātia. Itēadorauerūt prudent̓. qꝛ theſauros offerēdos nō herodi nec alijs ī via on̄derūt. ſꝫ itrātes domū aꝑtis theſaurꝭ ſuismuera obtulerunt. In quo edocem̄ vtqn̄ theſauros bonoꝝ oꝑm. vicꝫ thꝰ orōnis. mirrā mortificatōis ꝑ ieiunium. ⁊auꝝ elemo ſyne offerimꝰ. nō hoībꝰ ꝓpt̓laudē on̄dere debemꝰ ſꝫ ſoliꝰ d̓i in ipſislaudē q̄rere. ad hͦ ip̄m monet dn̄s mat.vj. Cū orauerꝭ ītra in cubiculū tuū. etclauſo oſtio ora pr̄em tuū. Itē de ieiunio dic̄. Cū ieiunas vnge caput tuū ⁊faciē tuā laua ne videar hoībꝰ ieiunāsſed pr̄i tuo qui ī abſcōſo ē. ⁊ pr̄ tuꝰ quividet in abſcōſo reddet tibi. Itē d̓ clemoſyna dic̄. Te aut faciēte elemoſinaneſciat ſiniſtra tua quid faciat dexteratua. vt ſit elemo ſyna tua in abſcōdito.Et ſic iſtis deuote ꝑactis cū magis ꝑaliā viā reuertamur ī regionē nr̄am .ſ.de regiōe ꝑadiſi de qͣ dudum exiuimꝰ.Ad qm̄ nos ꝑducat ieſus xp̄s Amē.Dn̄ica īfra octauas epiphanie de epl̓a Ser. XXVII.
Oſecro vos ꝑ miſericordiam dei vt exhibeatiscorꝑa vr̄a hoſtiā viuenteꝫ ſanctā deo placentē. rationabile obſequium veſtꝝ Ro. xij. Iſtud honeſtatis cōſiliū efficaciā impletiōis ſumere dꝫ extribꝰ. vicꝫ ab eo q̄ monet. ab eo ꝑ queꝫmonet. ⁊ ab eo ad quod monet. Ab eoqui monet hͦ eſt ab hūilitate doctoris.cū dic̄. Obſecro. Ab eo ꝑ quē monet.hͦ eſt a bn̄ficio ꝯditoris. cū dic̄. ꝑ mīaꝫdei. Ab eo ad qd̓ monet hͦ eſt ab vtilitate actōis. cū dic̄. vt exhibeatis corꝑavr̄a ho. vi. ſanctā deo placenteꝫ rationabile obſequiū veſtꝝ. G¶ Primogͦ ab eo qui monet hoc eſt ꝓpter hūilitatem doctoris dꝫ impleri hoc ꝯſiliuꝫ.Magna em̄ hūilitas. ꝙ doctor tā potens ī oꝑe ⁊ ſermone in ſuos ſubditosnō vtit̉ auſteritate ptātis. ſꝫ ſimplicitate ſupplicatōnis. Nō em̄ imꝑat ſꝫ ſupplicat dicens obſecro. Sciebat eī btuspaulus illd̓ qd̓ dicit Seneca. Generoſus eſt animꝰ hoīs facilius ducit̉ ꝙͣ trahit̉. Uere faciliꝰ ducit̉ bonis v̓bis ⁊ benignis āmonitōnibꝰ ꝙͣ trahit̉ p̄ceptis⁊ durꝭ increpatōibꝰ. Pro tāto dic̄ beatus Augꝰ. in regl̓ de p̄lato. Plꝰ amariappetat ꝙͣ timeri. Begnitas em̄ p̄latiamorē. ſꝫ duricia timore in ſubditis induc̄. Quia duricia ſine benignitate d̓onō placꝫ. Iō improꝑabat dn̄s ī ezech̓.qͥbuſdā paſtoribꝰ dicēs. Cū auſteritateimꝑabatis. O qͣntū ſctūs ſcarioth abbas amabileꝫ ſeſuis ſubditis fecerat.De cuius morte vt ſcribit mgr̄ in hiſtorijs ſubditi dolētes incōſolabilit̓ mortui ſūt. Et ī ſignū miri amoris adhuccōpaginati vident̉. Ergo cariſſimi qꝛpaulꝰ apl̓s doctor gētiū. n̄ cū auſteritate iꝑat. ſꝫ cū hūilitate obſecrat. acqͥeſcēdū ē eiꝰ ꝯſilio. ¶ Itē acqͥeſcēdū ē ipſiꝰꝯſilio ꝓpt̓ bn̄ficiū ꝯditoris ꝑ quē monet cū dic̄. ꝑ mīaꝫ dei. Mos ē eī hominibꝰ vt qn̄ ꝑ ſe obtinere nō p̄t bn̄ficiaſuoꝝ amicoꝝ reducūt ad memoriaꝫ vtſaltem ſic ꝓficiant. Sic ⁊ apl̓us primo