In natiuitate dn̄i.
homineꝫ renouans. ſaluator venīt adbaptiſmū. Et nō ſine cā primo ponitpaſſionē et poſt baptiſmū. qꝛ tota virtutē a paſſione traxit baptiſmus. Propter hoc dicit̉ Ro. v. Quicūqꝫ baptizāti eſtis in morte ipſius baptizati eſtis.¶ Itē apparuit gͣtiā in ſpūſſancti miſſione. Pro quo dic̄ Que effudit ī nosabūde Iohel̓. ij. Effundā de ſpū meoſuꝑ oēm carne. Quia tūc repleti ſuntoēs ſpūſancto. ¶ Item apparuit gr̄ain reſurrectione. Pro quo dicit. Ut iuſtificati gratiā ipſius ⁊c̄. Reſurrexit eīꝓpter iuſtificationē noſtram. Sicut dicit apl̓us Ro. iiij. Et prius ponit effuſionē ſpūſſancti ꝙͣ reſurrectionē. vt innuat ꝙ niſi prius habeamus ſpūmſanctu ꝑ iuſtificationē reſurgere nō valemus. ¶ Ultimo apparuit gratia ī aſcēſiōe. Pro quo dicit. Heredes ſimꝰ ẜmſpem vite eterne. Illis em̄ pr̄ibꝰ quostunc ſecū duxit. qꝛ captiuā duxit captiuitatē. dedit nō in ſpe ſed in re hereditatē vite eterne. Un̄ ſequit̉ ibi Ꝙ dedit dona hoībus. Sed nobis dedit inſpe. ꝓ tāto dicit heredes ſimus ẜm ſpētūc aunt dabit in re. Qn̄ dicet. Uenitebn̄dicti pa. mei ꝑci. regnum. Qd̓ quotidie deſideramus dicētes Adueniat regnū tu. De quo regno ſi placeat loquirequire in dn̄ica in ſermone. Primumquerite regnū dei.¶ De euāgelio. Ser. XVIII.Erbū caro factueſt et habitauit in nobis. Inhis v̓bis euāgeliū duo innuit.vicꝫ ſaluatoris noſtri incarnationem.Et incarnati cum hoībus ꝯuerſatōeꝫPrimū cōtigit in conceptione. Quiatūc verbuꝫ caro factū eſt. Scd̓m in natiuitate. quia tunc habitauit in nobisꝑ conuerſationē. ¶ A Circa primūſcꝫ circa incarnationē tria ponunt̉. vi⁊ elicet ꝑſona cū dicit. Et vnita eiꝰ natura. cū dicit. caro. Et vnionis formacū dicit factū eſt. Et certe ponit̉ ꝑſona
cum cōmendatione. Natura cū exp̄ſſion. Forma cū ammirationē. Cōmendat̉ aūt ꝑſona ſiue verbū incarnatumtripliciter. Uidelicꝫ quia ſubſiſtes eternitate. Un̄ In princi. erat v̓buꝫ. Itemꝑfectum deitate. Quia deus erat vbuꝫItē qꝛ oꝑatiuū poteſtate. Quia om̄iaꝑ ipſum facta ſunt. Non ergo nobiseuangeliū aliud oſtendit ꝙͣ ꝙ ab eternitate mortalitas. a diuina maieſtatehuilitas. et a virtute infirmitas ſuſcipitur cum dicit. Uerbū caro factum eſt.¶ Exprimit̉ aut natura vnita cū dic̄.Caro. Non em̄ dicit hō ſed verbū caro factū eſt. Et hoc ꝓpter triplice̓ exp̄ſſionē. ¶ Primo vt oſtēderet vera carnem chriſtum aſſumpſiſſe cōtra hereticos qui hoc negant. Unde de quo magis dubitat̉ magis exp̄ſſit. Sicut etiaꝫfecit apl̓s Ro. j. di. Qui factꝰ ē ẜm carnem ex ſemine Dauid. ¶ Secūdo carnē dicit vt nature vnite exprimeret cōditionem ⁊ ꝓprietateꝫ. Aſſumpſit em̄non tm̄ carnem. ſed et carnis conditionē .i. penalitates. qd̓ melius nomīe carnis deſignat̉. qꝛ ipſa eſt inter ceterasꝑtes corporis fragilior ſicut ſunt oſſanerui ⁊ cartilago. Pro quo d̓r Eſa. liij.Uere lāguores noſtros ipſe tulit ⁊ dolo. no. ipſe por. ¶ Tercio dicit caro. vtaffectu noſtrum ad diligendū ꝓ nobisincarnatuꝫ inflāmaret. Nō em̄ eſt alid̓dicere verbū caro factuꝫ ē ꝙͣ ꝙ ſublimitas ⁊ ꝓfunditas. creator ⁊ creatura. beatitudo ⁊ miſeria. ꝓpter nos vnita ſūtHoc eſt qd̓ tangit apl̓us Phil̓. jͣ. Quicū in for. dei eſſet. exinaniuit ſemetip̄mformā ſerui acci. Formā v̓o ſiue moduvnionis innuit cū dicit. Factū eſt. Nodicit. facta eſt .ſ. caro verbū. qꝛ nō trafiuit in carnē verbū ſed verbum qd̓ nonerat aſſumpſit ⁊ tn̄ quod erat permanſit. Olim enim caro voluit fieri v̓buꝫcū voluit eſſe ſicut deus ſciens bonū ⁊malū. Unde Gen̄. iij. improꝑatū eſt eia deo patre. cū dictū eſt ei tronice. Ecce adā quaſi vnus ex nobis factus eſt.Idcirco modo verbū factū eſt caro vt