Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dominica. I. in aduentu.

tantem recipiat. d̓r Ecce rex tu. ve. tibiman. In quibus verbis duo innuuntur. viſitatoris aduentus. viſitationis modus. Uiſitatoris aduētus dicit. Ecce rex tu. ve. tibi. Sed viſitatōismodus. cum dicit. Manſuetus. Innuendo aūt aduentum inſinuat viſitatoris ꝓpinquitatem vt ei ſine mora occurratur. Et hoc cum dicit. Ecce. q. inpromptu eſt. Item inſinuat ipſiꝰ ſublimitate vt poſt occurſum decenter ſuſcipiat̉. Et hoc cum dicit. rex tuus. Iteꝫinſinuat venientis vtilitatem vt decenter ſuſceptus amicabiliter ꝑtractet̉.dicit. venit tibi id eſt ad tuam vtilitatēEx quibus tribus colligit̉ in peccato perdurans inuenitur. incurialis. infidelis et miſerabilis. Incurialis qꝛlato ſuo in ꝓpinquo exiſtēti occurrit. Infidelis quia regem in regnuꝫ ſuum non intromittit. Miſcrabilis quiaconſulentem vtilitati ſue ꝑuipenditU Prelatus ergo propinquus oſtēditur cum dicitur. Ecce. Hoc enim aduerbiū ecce non tm̄ ponit̉ pro facti admiratione. vt ibi. Ecce vir. conci. Nonſolum pro rerum publicatione. vt ibi.Ecce agnus dei. Sed etiaꝫ ponit̉ protemporis vel loci ꝓpinquītate. vt cumdicitur. Ecce iam veniet. Et hic. Eccerex tuus. Quam prope aūt ſit ſummꝰprelatus anime peccatrici quam cupitviſitare. ipſe in Apoc̄. iij. oſtendit cumdicit. Ecce ego ſto ad hoſtiū pul. Ecce ꝙͣ incurialis ſit peccator in p̄miſſisverbis oſtenditur. quia non ſolū tantoprelato non occurrit per liberi arbitrijp̄parationē. ſed etiā ad hoſtiū venienti pulſanti aperit. Et pēſanda ſūtverba redemptoris. Ecce inquit egonon angelus meus. non nuncius. ſedego ille magnus p̄latus. qui creaui.redemi. ſto. non iaceo. ſedeo. ad hoſtiū. non ad angulū ſed ad hoſtiū conſcientie. qd̓ ꝓpria volūtateᶻ ſeratū eſt. etpulſo vt mihi aꝑiatur. pulſo inquamſicut dicit glo. internā inſpiratōeꝫ dicēs. O vſqꝫ quo obliuiſceris me in

fi. vſqꝫquo auer. fa. tuā a me. ꝙͣdiu po ꝯſilia mea in aīa tua. Taliter pulſatum ſe oſtendit Augꝰ. dicens. Opponebas faciem mea mihi vt aduertereꝫiniquitateꝫ meam. Certe legitur in luca de illo qui ꝑſeuerauerat pulſansetiaꝫ media nocte ſibi non tm̄ aꝑiebat̉verum etiā quod habuit ne ceſſariū dabatur ei. Et ecce ſaluatoris ꝑſeuerātiain pulſatiōe innuit̉. qꝛ dicit ſteti ſedſto. dicit pulſaui ſemel vl̓ bis ſꝫ pulſo. in quo innuit ipſe ꝯtinuat pulſa.tionē ad hoſtiū peccatoris. Et pōt bn̄indignari de taliū incurialitate tammagno p̄lato tanto tꝑe vt ſunt in peccato ſtāti an̄ hoſtiū ſuū ꝯpatiunturetiā pulſanti tot annis non aꝑtunt. Uere pulſabūt ipſi aliqn̄ ad hoſtiū ſuūdicentes. On̄ dn̄e aperi nobis. Et ip̄ern̄debit. Neſcio vos. Quapropt̓o filia ſyon ne hoc tibi eueniat. iuxta conſiliū Amos ꝓphete. Preꝑare in occurſum dn̄i dei tui et in ꝓpinquo exiſtentiUn̄ Bern̄. Non oportet te mariatrāſfretare. penetrare nubes. gͣndis tibi inquam oſtēdit̉ via vſqꝫ ad temetipſuꝫ. Occurre deo tuo vſqꝫ adpunctionē cordis oris cōfeſſionem.Occurre vt ſaltē exeas de ſterquiliniomiſere conſcientie. qm̄ indignū eſt auctorem puritatis intrare illuc. XPoſtꝙͣ viſitatoris oſtendit ꝓpinquitatem. Secundo loco oſtēdit ipſius ſublimitatē cum dicit. Rex tuus. At ſi predicto modo rōne ꝓpinquitatis ſibi occurrat̉. ꝓpter ipſius ſublimitatē decenter ſuſcipiat̉. Eſt o anima viſitatortuus ſublimis. qꝛ rex. et non tm̄ rex tuus. ſed rex regū dn̄s dn̄antiuꝫ. vt d̓rin Apoc̄. xix. Imo qd̓ maius eſt. Rexeſt eterne glorie. Iuxta illud psͣ. Dn̄svirtutū ipſe eſt rex gl̓ie. Huiꝰ em̄ regisregnū eſt cor hūanū. Un̄ ipſe in Lucaxvij. dic̄ Regnū dei intra vos eſt. Hocregnuꝫ ſicut dicit Bern̄. Non quo cetera vt fierēt. tm̄ dixit. Sed pugnauitvt acquireret. occubuit vt redimeret.poſt laborem in eo requieſcere cupit.