Druckschrift 
Rosetum exercitiorum spiritualium et sacrarum meditationum
Entstehung
Seite
CCLXIr
Einzelbild herunterladen
 

CC TI TITitulus triceſimus quintus

CC TI TI

hō pūtredo ⁊ filiꝰ hoīs putredo ⁊ ꝟmis Eccī. v. hō cūmoriet̉ hereditabit ẜpentes beſtias ⁊ vermes. Nā vtaiūt. de cerebro pꝰ mortē bufo naͣſcitur de renibꝰ ſerpēs de ventre lumbrici de carne vermes. de līgua aſcalabꝰ de pelletinea. de qͥbꝰ corrodit̉. ⁊ ſit tādeꝫ reſiduū in cinerē reſoluit̉ iuxta illud Iob xxxiiij. deficietoīs caro ſil̓ ⁊ homo in cinerem r̄uertet̉ Reuertet̉ eīpuluis in terrā ſuā O igit̉ ait b̓n. qͥd carni ſic blādirꝭaīa neglcā qͦ vilius ſterqͥliniū nullū Quid em̄ fetidiꝰhūano cadauere. qͥd horribiliꝰ mortuo hoīe Uere qͥiſtud rite attenderet nō tam in ordinato amore carnē amaret. hinc cū heremita qͥdā de pulchritudīe mulieris tēptabat̉ vbi eā audiuit defūctā cucurrit ad tumulū vt videret qͣlis eēt eiꝰ amor ⁊ vbi abſterſit ſanieꝫ horruit eius viſionē Cū igit̉ carnis voluptati ſatiſfacere q̄ris hec ad mētem reducas ꝑpēdēs qꝛ caroquā nunc accuratis dapibꝰ paſcis pꝰ ſcariet ꝟmibꝰ. ⁊ fiet eſca rodētiū q̄ nūc delectabiliter ſagīat̉ iocūditate ciboꝝ. tāto vtiqꝫ gͣuiorē exalatura putrefcā fetorē quāto viuēs ſuauiorē habuit mollicie vtꝫ ī ml̓tis exemplis vt narrat damianus Scd̓m pꝰ mortē ꝯtīgēs ymo plerūqꝫ dū adhuc hō ē viuēs Eſt aīcorū ꝓ rebꝰ litigatio Nā moriturꝰ nihil ſecū aufert ſicutnaſcens attulit nihil Et ſepe his ſua relinqͥt qͥbꝰ inimiciſſimꝰ erat dū viueret a qͥbꝰ nullū pꝰ morteꝫ auxilium recipiet O qͣꝫ ſtulte agit qͥ neglecta aīa ꝓ r̄bꝰ teſaurizat Tertiū ſubſequēs eſt āgeloꝝ ꝓ aīa certatatio Imo ip̄oꝝ demonū inter ſe altricatio Hīc d̓tpetrus damianus Iā vero pꝰ egreſſionē aīe a corꝑequis eſtimare poterit qͦt armate in iqͦrū ſpūuꝫ aciesin īſidijs lateāt fremētes cunei feralibꝰ telis inſtructitūc obſideāt ⁊ ne trāſire libere poſſit aīa velut militari more ꝯſtipate legiones oppugnāt Ptꝫ ex iā dictisꝙ bona hoīs moriētis diuidūt̉ tribꝰ Nā caro dat̉ vermibꝰ res heredibꝰ aīa maloꝝ demonibꝰ vt vulgo d̓rin ꝟſibꝰ Dū moritur dines tres ꝯcurrūt vbi lites Demon vult aīam. carnem vermes. bona frēs Quartum ſubſequens ē corā iudice pn̄tatio ⁊ ꝑticularꝭ iudicij exceptio ⁊ exaīnatio ſn̄iatio ⁊ dānatio Nā vtd̓t dyoꝰ qͣꝫuis mors ſit valde in ſe penalis ⁊ inteuēdanullatenꝰ tū ſic eēt expaueſcēda. niſi mox eā ꝯcomitarēt̉ duo nouiſſima. alia. lōge horribiliora ſcꝫ ꝑticulare iudiciū ⁊ formidoloſa ſm̄a penarū l̓ purgatoriarum aut infernaliū Et ergo dicebat abbas helias.Tres inqͥt res timeo Una qn̄ aīa egreſſura ē de corpore Alia qn̄ ſum occurſurus deo. Tertia qn̄ aduerſum me erit ſm̄a ꝓferēda Poſtremo ſubſeqͥt̉ hominis poſt paucas exequias cū ſonitū perpetua obliuio ⁊ perit quaſi nō fuiſſet nā Quod fuit ē ⁊ critꝑitarticulo breuis hoe. rgo quid prodeſt eſſe fuiſſefore Et qꝛ hic dicitur pꝰ exeqͥas poſſet hic ſtudioſushabere ꝯſiderationes circa eas ꝯſiderādo quō ⁊ qͣrefiūt quomodo fieri debēt Itēqꝫ de ſuffragijs quibuseos ꝓſeqͥ hn̄t Que oīa tranſimus. ad diſpoſitorium

Nider ⁊ doctoꝝ ſcripta remittētes Hoc in calce hortantes vt ſuꝑiora crebriꝰ meditemur ⁊ indubie compungemur ⁊ in oē promouebimur bonū De quibuſdam exercitatorijs circa mortem practicis.Capitulum octauum.Erū qm̄ ſunt duriora q̄dā corda que exmeditabilibꝰ ſolis nō poſſunt ꝯpungi.q̄ tn̄ in duricia ꝑſtiterint in nouiſſimoerunt male hn̄tia Cor em̄ duꝝ male habebit in nouiſſimis Iō vt ⁊ iſti aliquātenus emolliātur. ſūt aſſignāda q̄dā exercitia de morte q̄ vbi rite fuerint exercitata nō poſſunt nō mouerequatūuis etiā duriſſima corda Et ſunt iſta q̄ ſequūt̉notatu digniſſima. Scꝫexēpla efficaciſſiā de morte tractare auditimagīeꝫ moriētꝭ mētꝭ ocl̓is p̄pōere h̓ qͣi vidꝫᵗ mortēin ſe afſcm̄ ⁊ diſpōnē moriētꝭ trāſpōere ſentit Poſſet de ſingul̓ fieri ẜmo ꝓlixiꝰ ſed ꝯnectimꝰ exercitantibꝰ vn̄ pauca dicemꝰ de ſingulis Primū itaqꝫ qͥ auditis ſuꝑioribꝰ durꝰ ꝑſtiterit qꝛ excpla plꝰ mouent qͣꝫ verba Exēpla q̄ de multis legūtur quō multos ꝯpunxerūt retractare dꝫ de qͥbꝰ libros exēploruꝫlegat vbi inuenerit quō mortis meōria multos ⁊ varios cōpūxit Scd̓o qꝛ viſus efficacius rē app̄hēditampliꝰ mouet qͣꝫ auditꝰ. iō homo dꝫ ſibi ꝑ imagineꝫꝓponere morientis: eā imaginarijs ocul̓ intuendoaudiēdo ⁊ ſecū dialogiſando quēadmodū diuina ſapientia docuit diſcipulum in eterne ſapīe horologio:quod plurimū cōfert ſi creditur Dyoniſio carth̓. quietiā talē imaginē deſcribit ⁊ loquentē cōqueſtiue introducit Unde qui hanc practicā noſſe volet illos libros legat. At qm̄ nihil ita hōieꝫ ꝓmouet niſi qͣndo affectū rei alicuiꝰ in ſe trāſformat ⁊ aſſumit Id̓omaxime ꝯpunctionē inducit qn̄ hō in ſe diſpōeꝫ ⁊ affectū morietis aſſumit Sic .ſ. ſe hn̄do. ſic d̓ ſe cogitādo qͣſi iam moriturꝰ eēt. ſicut in Btūs vir docet̉. Etita ſe illi ſe exercitauere. de quibꝰ clymachꝰ ſcribit ꝙetiā realiter obriguerunt ⁊ exinde mirabiliter ꝓfecerunt. Audiui de aliquibꝰ qͥ hoc ſe mō exercitabāt etmirā cōpunctionē ſentiebāt. īmo ſic quidam ſe reponunt veſperi in lecto velut iam mortui in ſepulchro.Sed heu tꝑibus noſtris hmōi exercitatio deſeritur.īmo memorie vix admittitur Nolumꝰ cogitare horrenda. volumus nos exercitare in charitate diuina.valde laudamꝰ ſed certū eſt ꝙ vix ſine timore poteſtſe homo cōſeruare in ea Lonqueritur deſuꝑ in horologio ſapientia. p̄ſertim de religioſis refugientibushuiuſmodi exercitia Uerendū ne qui timet pruināirruat ſuper eum nixQꝭ homo diſponere ſe debet ad mortem ⁊ qua(re.Capitulum nonum.Iſpone domui tue quia morieris tu etTnō viues. Eſaie triceſimo octauo. Iamde tertio principali ſcilicet de morien-

F

N