Druckschrift 
Rosetum exercitiorum spiritualium et sacrarum meditationum
Entstehung
Seite
CCLXv
Einzelbild herunterladen
 

De regione mortali

pctōr hac aīaduerſione ꝑcutitur vt moriens obliuiſcat̉ ſui qͥ dū viueret oblitꝰ ē dei Iam igit̉ timeamꝰ netunc timeamus. Nota bn̄De quarto in morte anguſtiāte §. iij.qͥUartuꝫ anguſtans ē dolor acerbiſſime paſſionis Tūc eī ſolent tā varia ꝯcurrere morborum gn̄a ⁊ ſic occupare mēbra ſingula vt pl̓es qn̄qꝫſint morbi vt vincē. d̓t qͣꝫ mēbra Uū ⁊ dolores irruūttā intenſi vt vires eneruet ſōnum auferāt qͥetē impediant aim̄ īquictēt ſenſus oēs exturbent. appetitūdeſtituāt obtuadāt meōriā obnubilēt intellem̄ Tāta eī ait grego. ē ibi vis doloris ꝙ vix alibi poſſet r̄ferri īpetus cogitatōis Quod velim attēderēt qͥ in finepenitere ſperāt Qd̓ licꝫ nō ſit impoſſibile tn̄ valde difficile Quōeī tūc qͥ ſꝑ mala egerūt ſe ꝯuertēt vbi p̄ dolore fere juſti deficiūt. hic p̄s Non ē ī morte qͥ meōrſit tui. Ac̄ em̄ tam acriter īpugnat tā inexorabiliterꝯtinuat donec hoīeꝫ expugnet ⁊ ꝓſternat In qͣ ꝓſtraciōe qͣntū dolorē ingerat non facile explicari p̄t Itaꝙ vere dcm̄ ſit oīm̄ terribiliū rerū. terribiliſſima resſit mors Ubi ſciendum ꝙ non in oībꝰ eqͣ ē hꝰ dolorꝭaut ſalteꝫ non apparet equal̓ āguſtia vtꝫ de ī ſeīo morientibꝰ aut dormiēdo vel alijs modis facillimis decedentibus decapitatis aut ad diuina raptis ſicutAugꝰ. de cītate dei. xiij. c. vi. declarat Ita ꝙ plerūqꝫplures dolorē maiorē ſuſtinēt non moriētes qͣꝫ decedētes Et grauiꝰ vite penalitates ferre qͣꝫ vitā termīare Et grauiꝰ paſſi ſunt multi ꝯfeſſores qͣꝫ aliqͥ martires Eſt tn̄ in oībꝰ dolor vel an̄. vl̓ in. vel poſt ſaltemexceſſiuus: Hec de dolore paſſiōis dcā ſufficiant De quinto paragraphus. iiij.Oſtremū ⁊ vltimū ⁊ certe maximū angnſtiaꝫCmortis oſtendēs ē Aſpectus horrifice viſionisTūc em̄ pl̓a vidēda morituro cōcurrūt q̄ valde mentem eꝰ anguſtiāt Nā vt a ſenſibilibꝰ inchoemꝰ dumiacet inter medias acies belli euerſos oculos plerunqꝫ ad circūſtantes amicos ⁊ conſanguineos regirat:qͦs qn̄qꝫ magis videt ſollicitari de eiꝰ lana qͣꝫ aīa. vn̄oritur ⁊ magna anguſtia mētis Hec de aſpcū externo. Deinde vbi foris obtenebrat̉ viſus. mēs acuiturintus Iuxta petrū Damianū an̄ mētis oculos aſſūtei oīa geſta ſil̓ ⁊ verba. nec etiā de ſunt ip̄a minuta cōgitata q̄ videre eſt ſūma anguſtia in cōſcīa mala.Adeſt p̄terea iuxta eūdem horrēda demonū t̓ba. Illinc virtꝰ angelica Nā demonē aſſiſtere morientibuscōis eſt ſentētia doctorū. vn̄ ait Bernar. Oſtiū noſtꝝmaligni ſpūs obſidēt ⁊ aduentū noſtꝝ ille horrēde effigies p̄ſtolant̉. ⁊ iō formido exire ⁊ in ip̄o ꝯtremiſcoportus ingreſſu. dū nō cōfido aſſiſtere ꝓpe qͥ excipiatexeuntē ⁊ ſolus p̄t eruere. Demones em̄ cū ſint callidiſſimi ſciētes hōis mortē terminū eſſe merēdi ac demerēdi noſcētes qꝛ modicū tꝑs habent. ⁊ ſi hoīeꝫ eahora ꝑdiderint: nō eum vltra recupare valebūt acriºinſeuiūt. ꝓteruiꝰ infeſtāt De angeloꝝ aſſiſtentia

nulli eſt dubiū. qͥ credit eos ad hoīm deputatos cuſtodiā qͥ vel tunc benemeritos defendēt vel malemeritos in manu tēptatoris derelinquēt Et ve nob̓ miſeris ſi derelicti fuerimꝰ ab eis. Nā mox vbi eis derelicti fuerimꝰ traditi ſumꝰ in manꝰ gladij ꝑtes vulpiuꝫerimꝰ. Aiūt poſtremo ⁊ allegāt ad hoc Innocēt.ꝙ tā bonꝰ qͣꝫ malꝰ an̄qͣꝫ aīa eiꝰ egrediet̉ de corꝑe vidobūt ſibi apꝑntem dominū ieſū. Que viſio ſicut iuſterit delectabilis. ita intolerabilis malis. qd̓ etiā pleriqꝫ magni ſecū ſentiunt Iacob̓. tn̄ carth̓. videt̉ diſſentire huic poſitiōi. Sed nolumꝰ dicere pl̓a Btūs ẜuꝰquē cū venerit dn̄s inuenerit vigilante. Sed ad nrāregrediamur Ex his breuiter tactꝭ meditet̉ mēs piaquanta ſit anguſtia mortis quā nō ſolū ꝑpeciunturmali. ſed etiā viri ſancti ⁊ iuſti Et quidē qn̄qꝫ plꝰ iuſti cruciātur qͣꝫ mali. Et hoc ẜm Greg. vt ꝑ illū pauorem purgētur ne ꝓ minutiſſimis alijs culpis ad purgatoriū trahant̉ vt ꝓbatur exēplis. Reuocētur h̓ad mentem exempla de vitis patrū de hilarione Agatone ⁊ ſic de alijs que nō ponimus quia lectorē nr̄millius libri ſtudioſum eſſe volumus. Nā abbas agaton poſt tres dies agonis interrogatus ſi timeret reſponit Et vere quia homo ſum ⁊ neſcio ſi oꝑa placuerūt. Item de Euſebio quod ſcribit Cyrillus ⁊c̄Si ergo mortis tꝑe ſic timuerunt ſancti. quid nosagemus miſeri. Quid facient tabule ſi ſic tremūt columne. Aut quomodo arbuſta īmobilia ſtabunt ſihuius pauoris turbine ⁊ celi quatiūturO igitur nūccum ſanctis timeamus ne tūc timeamꝰ Et hic nota ꝙ tam et ſi om̄ibus mors hec ſit metuenda. multo tamen amplius eſt malis qͣꝫ bonis expaueſcendaBeata em̄ ⁊ bona eſt mors iuſta. ſed mala ⁊ miſeramalorum. īmo mors peccatorum peſſima. Et veremala ī mūdi amiſſione. peior in carnis ſeparatione.ſed peſſima in duplici vermis ⁊ ignis cōtritiōe et qd̓omnium peſſimū eſt in diuine cōtemplationis pͥuatione De mortem ſubſequentibus Capl̓m. ſeptimuꝫAm nūc de cōſequētibus vel ſubſequētibus poſt mortē videamus. nō em̄ minus ſunt ad duras mentes cōpungēdaſefficacia ſi intente fuerint iudicata. EtſuntCarnē. res. aīam. poſcūt. iudex. perit ⁊ ſic Unū poſt mortem ſubſequens eſt Carnis vel corporis vilitas ⁊ abiectio Nam anima vbi abceſſit corpus tanqͣꝫ putridum cadauer omnibus horrori eſt.Et cuius erat in vita gratiſſimus amplexus fit eiusvt Augꝰ. ait ī morte horribil̓ aſpectus Ab oībꝰ moxabijcitur in terre corde recōdit̉ Poſt quā abiectionereſoluitur in putrefactionē. Nā ſicut de putredine cōcipitur ſic in eam reſoluitur. Deinde corrumpitura vermibus corroditur. Iuxta illud Iob dices:

B

D